NDe

Que ꝯiunctio copulatiua ꝑ e. ſolā ſcribit̉. etidē eſt qd̓ et. qn̄ eſt ꝓnomē ſcribit̉ ꝑ ae. diptongon quae. ⁊ ī ſingl̓ari feminino ⁊ in plurali neutro. Et eſt interrogatiuū relatiuuꝫet infinitū.Quia ⁊ qm̄ in eodē ſenſu. Sꝫ qm̄ ꝓprie p̄ponit̉. ⁊ ſic ſeq̄ntē ſenſuꝫ alligat. vt Qm̄ diſcisdiſco Quia qͥppe poſtpōit̉ ⁊ ſuꝑiorē ſenſumꝯfirmat. vt ſcio qͥa didici. ⁊ quia ſyllabicat̉⁊ d̓r quianā .i. qꝛ vl̓ cur. Un̄ Uirgiliꝰ Heuqm̄ tanti tinxerūt ethera nimbi.Quidem ꝯiunctio affirmatiua. ⁊ cor. pͥmamUn̄ Facetus. Mente qͥdem leta decorat̉florida vita. Et inde componit̉ ſiqͥdē. Eqͥdem aūt ſimplex eſt. vide ſupͣ in ſuo loco ine. littera.Qui diu due ꝑtes ꝓ vno affirmatiuo aduerbio .i. certe. vere.Quin .i. vt non. vl̓ vt coniūctio adiunctiuaQuin .i. gͦ ꝯiūctio eſt collectiua Quin .i. potiꝰ aduer. eligendi. Quin. i. cur non. vl̓ curaduer. interrogādi. Quin .i. certe. aduerbium affirmādi. Quin i. ſuꝑ. aduer. ordinis.Et componit̉ Quintiā .i. inſuꝑ. aduer. ordinis. ẜm Hug. Item inuenit̉ qͥnimo. id ēpotius vel certe aduerbium affirmādi veleligendi. vel poſſunt eſſe due partes Et ſcias ꝙ ī Luce euāgelio vbi d̓r Quinimo beati qͥ audiūt vbū dei ⁊ cuſtodiūt illud. Itadiſtinguendū eſſe videt̉. Quinimo beati. ⁊deinde beati qͥ audiūt ꝟbū dei ⁊ cuſtodiūtillud Et ꝓdu. pe. qͥnimo. qꝛ imo habet primam longamQuindecies aduer .i. qͥndecim vicibꝰQuintiam aduer. ordinis .i. inſuꝑ. ⁊ d̓r a qͥn⁊ etiamQuinimo. vide in quin.Quin potiꝰ .i. magis. ẜm Pap̄.Quinqͣgeſies aduer. numeri .i. qͥnqͣginta vicibꝰ. ⁊ d̓r a qͥnquaginta ẜm Pap̄.Quinqͥes .i. qͥnqꝫ vicibꝰ.Quippe .i. nimiꝝ. ſine dubio. certe. ꝯfirmatiuū aduer. Eſt em̄ ſicut ſcꝫ videlicꝫ. Et ꝓd̓.pͥmam poſitione.Quō interrogatiuū ad locū. vt Quo vadisReſponſiua eiꝰ. huc. illuc. iſtuc.Quocirca. eſt ꝯpoſituꝫ a quo ⁊ circa. Et nota ꝙ circa ꝑ ꝯpoſitionē vel potiꝰ ꝑ quandāirregularitate iungit̉ cum iſtis .ſ. quocircaꝓꝯictione cauſali vl̓ illatiua. Circūcircavel circumquaqꝫ.Quodā modo due ꝑtes ſunt. vnd̓ duobus

accētibꝰ regende ſunt. Quidaꝫ tn̄ grauantmo. ⁊ tūc dicemꝰ ꝙ nō eſt ibi compoſitio. ſꝫquedā irregularis vocū ꝯgeries. fungensloco vnius dictionisQuo minꝰ. due dictiōes ſunt. Pap̄. tn̄ dicitquominꝰ .i. alit̓ non. ꝓ vna dictiōe ſumēs.Quo modo. due ꝑtes ſunt in euāgelio Luc̄.j. vt Quo modo fiet iſtud qm̄ viꝝ nō ꝯgnoſco. Aliqn̄ qͦmodo videt̉ eſſe dictio cōpoſita. ſꝫ potiꝰ eſt ibi q̄dā irregl̓aris vocū cōgeries. que ponit̉ loco vniꝰ dictōis. vt quō. i.qualiter. ⁊ tūc accentuat̉ ac ſi eſſet vna dictio. ⁊ acuit̉ quo. ſꝫ mo grauat̉.Quondā aduer. tꝑis. ꝑ q. ſcribit̉. qꝛ d̓riuat̉ aquandoQuoniā. ꝯiunctio cauſalis vl̓ ſub continuatiua. Cauſualis vt Quoniam ꝓdeſt tibilege. Subcōtinuatiua. vt Quoniam ambulat mouet̉. Sic quoqꝫ qͥa vel ergo vnaꝑs eſt ẜm Pap̄. Et differt qm̄ a quia. ſicuthabes in quia.Quoniāqͥdem .i. quia vel ergo vna ꝑs eſt cōpoſita a quoniā ⁊ qͥdē. ⁊ tūc grauat̉ qͥ. ⁊ acuitur an Pn̄t etiā eſſe due ꝑtes. ⁊ tūc duobꝰaccētibꝰ regunt̉. ⁊ acuit̉ qui. ⁊ ſcribit̉ tunc qͦniam ꝑ m. ⁊ tūc quoniāquidē idē eſt qd̓ qͥa.certe. Et ſic ſumit̉. jͣ. Coꝝ. xv. Qm̄ quidemhominem mors ⁊c̄.Quoqꝫ eſt ꝯiūctio copulatiua. Accipit̉ eniꝫꝓ et. vl̓ etiā. et notat qn̄qꝫ ſil̓itudinē vt Tuquoqꝫ fac ſimile. tn̄ loco aduerbij īuenit̉ ꝓQuorſum .i. ꝟſus quā ꝑtem. Et cōponit̉ a qͦcerte.quo ⁊ verſum. ⁊ ſillabicat̉ quorſum. ⁊ dicit̉quorſumcūqꝫ. id eſt verſus quācunqꝫ ꝑteꝫẜm Hug.Quotꝭdie. aduer. tꝑis. ⁊ d̓r a qͦt ⁊ dies. qd̓ vicioſe ſcribit̉ ꝑ c. vt vult Hug. Nam ꝑ q̄ ſcribi dꝫ. Hoc etiā vult Pap̄. Et a qͦtidie d̓r qͦtidianꝰ. na. nū. ſicut a meridie meridianusna. num. Und̓ quotidianū in pater noſterdebet ſcribi ꝑ q.Quotiēs aduer. numeri .i. freq̄nter. ml̓totiēſQuotiēs .i. qͦt vicibꝰ. Cui rn̄det̉ ſemel. bis.ter. ⁊ ſimilia. ⁊ deriuat̉ a qͦtꝰ. ⁊ ſyllabicat̉ qͦtienſcūqꝫ.Quouſqꝫ .i. qͣꝫdiu. aduerb̓. tꝑis. Quouſqꝫ .i.ad quē locū. aduer. loci. Un̄. Tempus ſiuelocū dic ſignificare quouſqꝫQuur aduer. interrogandi. poteſt d̓riuari aqͥ. ⁊ ſcribit̉ ꝑ q. ⁊ geminū u. vel p̄t deriuari agtō cuius de qͥs. et tunc debet ſcribi ꝑ c. et

y 3