DeQ

procul a tenus .i. pcul a ꝓpe. Un̄ Uirgiliuſvij. enei. Tartareā intendit vocē qͣ ꝓtenusomne contremuit nemusProtinus aduer. tꝑis vl̓ ordinis .i. cito. ſtatim. ꝯtinuo. vel ꝯſequenter Et cor. pe. Un̄Ouidiꝰ in ep̄i. Protinꝰ abductis ſonuerūtpectora palmisPube tenus. due ꝑtes ſunt .i. vſqꝫ ad pub̓tatis tempus.Publicitus aduerbiū .i. publice. ⁊ d̓r a publicus. Et cor ciPulſim aduerbiū. a pello. lis.NDeQua eſt interrogatiuū ꝑ locū. vt Qua tranſiſti. Reſpōſiua eiꝰ. hac. illac. iſtacQua de re .i. ꝓpter quā rē. cur. quō. qͣ rōneQuadragies. aduer. nūeri .i. qͣdragīta vicibꝰQualiter aduerbiū interrogatiuūQuā eſt ꝯiunctio diſcretiua vel electiua. vtDiues eſſe volo qͣꝫ pauꝑ. vl̓ Bonū eſt ſperare in dn̄o qͣꝫ ſperare in pͥncipibꝰ. Etiā eſtaduerbiuꝫ ſil̓itudinis. vt tā plato qͣꝫ ſorteslegit. Etiā eſt aduerbiū ꝯꝑandi. vt Ille eſtmaior qͣꝫ ille. Et eſt aduer. qͣntitatis. vt iſteqͣꝫ poteſt legit Et ẜm hāc ſignificatōneꝫ p̄tqͣntus deriuari a qͣꝫ. Et qͣꝫ ꝯponit̉ ꝑ gemīationem. ⁊ d̓r qͣꝫqͣꝫ .i. qͣꝫuis coniūctio aduerſatiua.Quālibet .i. qͣꝫuis. et acuit̉ penul. Un̄ Greg.Multū reliqͥt qͥ quālibet paꝝ tm̄ deſeruitQuāobrē aduer. interrogandi ẜm DonatūEt acuit̉ penl̓. ẜm qͦſdā. ⁊ videt̉ eſſe q̄dā irregularꝭ aggregatio dictionuꝫ q̄ ponit̉ loco vniꝰ dictiōis potiꝰ qͣꝫ vera ꝯpoſitioQuāuis .i. qͣꝫqͣꝫ. vl̓ licet. tn̄. ꝯiūctio aduerſatiua. ⁊ acuit̉ penl̓.Quanā .i. in qͣ ꝑte ſyllabice hꝫ nā ẜm Papi.Quādiu. qn̄ eſt vna ꝑs acuit̉ penl̓. vide etiāſupͣ in diu. Et ē qͣꝫdiu. vſqꝫ ad quē finē. velvſqꝫ ad qd̓ tp̄s ẜm Pap̄.Quādo deriuat̉ a qͣꝫ. ⁊ ē aduer. tꝑis Et ē interrogatiuū. infinitū. relatiuū. Et cōponit̉vel ſyllabicat̉. ⁊ d̓r qn̄qꝫ ⁊ quādocūqꝫ ⁊ qͣndoqͥdē .i. qꝛ. Et cor. qͥ. Et ſiquādo. nequando. aliqn̄. an̄penl̓. acuūt. Et nota ꝙ qn̄ habet ſex cōpoſitōnes tm̄ ẜm aliqͦs. vt Siqn̄neqn̄. aliqn̄. qn̄qꝫ. qn̄quādo. quandocūqꝫ.Ex hͦ patet ꝙ qn̄qͥdē non eſt ꝯpoſitio vera.ſed ponit̉ aliqn̄ loco vniꝰ ꝑtꝭ. Et eſt potiusq̄dam vocum cōgeries irregularis qͣꝫ ꝯpoſitio. ⁊ tūc accētuat̉ ac ſi eſſet vna dictio. vt

Extēplo. defacili. decetero. ex improuiſo. ⁊cetera ꝯſimiliaQuanqͣꝫ .i. qͣꝫuis. licet. Et nota ꝙ qͣꝫqͣꝫ. ⁊ ſil̓iahn̄tia m. an̄ q. ꝑ n. ſcribunt̉.Quātiſꝑ .i. qͣntum. vt quātiſꝑ valet res iſta.Tantiſper.Quantotiꝰ aduer .i. qͣnto ociꝰ. velociꝰ. citiꝰ.⁊ ꝯponit̉ a qͣnto ⁊ ociꝰ aduerbio.Quāto minꝰ. due ꝑtes ſunt ſicut et quantomagis. ⁊ ita ſub duobꝰ accētibꝰ ſunt ꝓferēde ẜm Hug. in libro de dubio accentu.Quaꝓpter .i. qͣꝫobrē. ꝓpterea. qͦ pactoQuaſi .i. ſicuti. tanqͣꝫ. velut. Et ponit̉ quaſialiqn̄ ꝓ ſil̓itudine. aliqn̄ ꝓ veritate. Pro ſimilitudine. Un̄ Paulꝰ Quaſi triſtes ſemꝑaūt gaudentes. Pro veritate vt in euangolio Ioh̓is. Uidimꝰ gl̓iam eiꝰ gloriaꝫ quaſivnigeniti a patre. Aliquando nihil differtvtrū pro ſimilitudine an ꝓ ꝟitate ponaturvt Iob. Quaſi impios ꝑcuſſit eos in locovidentiū. Sꝫ ibi. Sicut impiꝰ inimicusmeus ⁊ aduerſariꝰ meꝰ qͣſi iniquꝰ. Sicut ⁊qͣſi vt vult Gregoriꝰ ꝓ affirmatiōe potiꝰ qͣꝫpro ſil̓itudine dictū videt̉.Qua tenꝰ. vide infra in quatinus.Quater. aduer. nūeri. a quattuor deriuat̉. etſcribit̉ ꝑ vnūt. Et breuiat̉ qua. vn̄ Oraciꝰin pͥma epl̓a. Me quater vndenos ſcias īpleuiſſe decēbris. Quattuor aūt nomē perduplex t. ſcribiturQuaternatim. aduer .i. ꝑ quaternos. et d̓r aquaternus.Quatinus ꝓ vt eſt ꝯiūctio cauſal̓ per i. ſcribit̉. ⁊ deriuatur a qua. Poteſt etiā eſſe coniunctio adiunctiua. Sꝫ qua tenꝰ ꝑ e. ſuntdue ꝑtes. ⁊ acuit̉ te. Un̄ in Greciſmo dicit̉.Dictio quatinus eſt oratio q̄ tenꝰ eſto. Dictio ſub media breuis eſt. oratio lōga. Sifiat ꝓſa breuiat tn̄ vtraqꝫ metruꝫ Et notaꝙ vt ꝙ ⁊ qͣtinꝰ. cōiūctiones ad inuicē ī hocdifferūt. qꝛ vt cām remotiorē. Sꝫ qͣtinusrecipit cām propinqͥoreꝫ. Ꝙ ꝟo ꝑtinet advtrūqꝫ. Unde incōgrue d̓r. Uolo quatinꝰlegas. ſꝫ bn̄ d̓r. Volo vt legas. qͥa volūtaslongiſſima eſt ⁊ nimiū infinita. Poſtqͣtinꝰergo vel ꝙ recte ſequit̉ hec coniunctio vthoc modo. Rogo vos vt quatinꝰ mihi veſtrū auxiliū impēdatis Uel ſic. Poſtulo ꝙmihi dignemini ꝓuidere vt poſſim in ſtudio cōmorari. Sꝫ nō adeo bene d̓r. Rogovos vt bn̄ mihi faciatis ꝙ vel quatinꝰ poſſim in ſtudio ꝑmanere.