De A

⁊ cor. fa. Et d̓r ab afatos ẜm Pap̄. et ſcribit̉ꝑ n. ⁊ vnū f. ⁊ acuit̉ in fine. Inuenit̉ etiā affatim pe. acuta. ⁊ ſcribit̉ ꝑ m. ⁊ geminū ff. etnō acuit̉ vltima. ⁊ d̓r ab affatꝰ. ta. tū. licꝫ regulariꝰ eſſet affatuatim. ⁊ tantū valet qͣntūfacunde. Unde in Greciſmo d̓r. Si dicasafatin tibi ſigͣbit abūde. Dicas affatim facunde ſignificabit. Eſt afatos pͥmi caput.affatuſqꝫ ſecundi.Affectuoſe ſius. ſime. aduer .i. cupide. deſideranterAfforis aduer. loci. pe. cor. ſigͣt de loco ⁊ ī loco Et ꝯponit̉ ex ad ⁊ forisAge aduer. hortantis ẜm Papiam. Vel p̄teſſe ꝟbum .i. dic. fac. incipe. Et ſcias ꝙ ag⁊ agite nō diſcernūt nūeꝝ quando ſunt aduerbia. ſed indifferenter dicit̉ agite vni velpluribus.Ageratim .i. cumulatim. augmentatimAggeſtim aduerb̓ .i. cumulatim. adunatimUnd̓. ij. Mach̓. xiij. Aggeſtim vndiqꝫ habens cinerisAgiliter .i. velociter. cito. mobiliterAlias .i. in alio tꝑe. aduer tꝑis. Uel alias .i. īalio loco. aduer. loci. Uel alias .i. aliter aduer. qͣlitatisIlibi .i. in alio loco. aduer. loci.Alicubi aduer. locale. ⁊ ſigͣt in loco Et componit̉ ab alius. ⁊ vbi. interpoſita c. deberetem̄ dici aliubi. Et vt dicit Pap̄. Alicubiid eſt vſpiā in alio loco.Alicūde aduer. loci. i. de aliqͣ ꝑte.Alio aduer. loci. ab aliꝰ. ⁊ acuit̉ in fine.Alioqͥn .i. aliter. aduer. qͣlitatiuū. ⁊ d̓r ab ali⁊ qͥn. ẜm Hug. Pap̄. dicit Alioquī ꝙ ſi minus. ꝙ ſi non. vel aliter. ſi alio modo fecerꝭconiunctio rōnalis vel collectiua. ita dicitPap̄. et ꝓdu. pe. Unde Oracius in. v. ſermonū Quod mechus feret aūt ſi cariꝰ autalioquin.Aliorſum aduer. loci. ſigͣt ad locuꝫ. id ē ꝟſusaliā partem. ⁊ d̓r ab alio aduer. ⁊ verſus vl̓orſum.Aliquādiu .i. aliquātiſꝑ. ⁊ ꝯponit̉ ab aliqͣntum ⁊ diu ẜm Hug.Aliqn̄ aduer. tꝑis .i. interdū. ⁊ d̓r ab alius etqn̄. et acuit li. licꝫ pe. ſit lōga.Aliquātiſꝑ .i. aliquantulū ẜm Hug. Papi.aūt dicit. Aliquantiſꝑ .i. aliqͣꝫdiu ꝑ aliqͣntūlum tꝑis.Aliquo ẜm antiquos eſt aduer. loci. ⁊ accētuat̉ in fine. Ul̓ ẜm alios iſte ablatiuꝰ quo

ponit̉ aduerbialiter. ⁊ ſigͣt ad locum.Aliquotiens aduer. numeri .i. ſepeAliquorſum .i. ꝟſus aliquā ꝑtemAliunde .i. de alio loco.Alterne et alternatim aduerb̓ .i. viciſſitudinarie.Alterutruꝫ aduer .i. mutuo. Un̄ Iacobi. vConfitemini alterutrū. Inuenit̉ etiā alterutrim in eodem ſenſuAltrinſecꝰ. pe. cor. i. aliter. ⁊ altrinſecꝰ .i. ecōtrario. vtrūqꝫ. Un̄ Prudētiꝰ ī hymno. Reſpondet ille altrinſecus. Uel ẜm Pap̄. Altrinſecꝰ. dextra leuaqꝫ alterutrū. Un̄ Gen̄.xv. Et vtraſqꝫ partes contra ſe altrinſecuspoſuit.Amaricoſe. amare. idemAm prepoſitio ſemper inuenit̉ in compoſitione.AImatim .i. amanter. diligenterAmodo .i. deinceps.Amphi greca p̄poſitio. latine d̓r circum vl̓dubiumAmplexim aduer .i. ꝯiunctim.Ana grece. ſurſuꝫ latīe. Eſt aūt ẜm Pap̄. interiectio dep̄cantis. ⁊ accētuat̉ in fine.Ana etiā d̓r re. Inde anapeſtꝰ. pes metricꝰ.quaſi reꝑcuſſusIngenter .i. ꝯſtringenter.Aniculoſe .i. ridiculoſe. fabuloſe.Annuatim aduer .i. ſingul̓ annis.Ante aduer. ⁊ ſigͣt locum ⁊ tempusAntea aduer. tꝑis. ⁊ ſolū tp̄s ſigͣtInti i. contra.Intiqͥtꝰ aduer .i. ab antiqͦ. olim. qͦndam.Antonomaſice .i. excellenter.Anxiatim ⁊ anxie aduerbia .i. triſte.Apage ⁊ apagite. vident̉ aduerbia magꝭ qͣꝫverba. niſi quia vident̉ diſcretiōeꝫ nūerorū hr̄e. qꝛ apage .i. recede. vade. ad vnū refert̉. Apagite. id eſt recedite. vadite ad plures refertur. ſed hoc forte non contingit exvi aduerbij. ſed ex vi verborum quā habētin ſeApageſis. id eſt ſta in pace vl̓ habeas pacēaduerbium comicum. Unde Terentius.Obſecro mi homo apageſis. Pap̄. ꝟo dic̄.Apageſis .i. recede. ſis ſanꝰ. ſis pacificus. ideſt taceIperte. tius. tiſſime. id eſt manifeſte.Apoſtatice .i. ꝑuerſe. p̄uaricant̉. p̄uaricoſe.Ipprime aduerbium. id eſt valde.Apud. id eſt circa. ⁊ debet ſcribi ꝑ d.

X 3