ADe

Um de nominibꝰ ac v̓bis ceteriſqꝫdeclinabilibꝰ partibꝰ duplici alphabeto ſatis cōmode tractauerimꝰ. viſūeſt ꝑ qͣꝫutile fore. ſi partesqͦꝫ indeclinabiles nō minori cura expediremꝰ. Aduerbia videlicetp̄poſitiones. ꝯiūctiones. ⁊ interiectōes qͣsqͥdem ꝑtes ita vt ſupra fecimus itidem inordinem alphabeti redigimus. vt eaꝝ facilior fiat inquiſitio.DeAPrepoſitio eſt ⁊ interiectio ⁊ nomē.a ¶ Prepoſitio. vt a ſummo ad imū Interiectio. Un̄ Uirgiliꝰ in Bucol̓. Atibi ne teneras. glacies ſecet aſꝑa plantas.Et nos poſſumus addere illud Hieremievbi A eſt interiectio dolentis. videlicꝫ. A.a. a. dn̄e deus. ecce neſcio loqͥ. Item nomēeſt ipſius lr̄eH. ab. abs. e. ex. eandē fere ſignificatiōeꝫ habent. nā diſpoſitōes locales tēꝑales. ⁊ ordinales ſigͣnt. Sed in hoc differūt. qꝛ a. e. cōſonante ſequēte. plerūqꝫ p̄ponunt̉. Ab ꝟo⁊ ex. vocali. ⁊ alijs nō aſperis ꝯſonantibusAbs aūt c. q. t. ſequentibꝰ. p̄ponit̉ tam ī appoſitione qͣꝫ in ꝯpoſitione.No p̄poſitio. oībus in compoſitiōe p̄ponit̉lr̄is abſqꝫ c. vel q. vl̓ t. vn̄. Abſi componiselementa queqꝫ ſequunt̉. C. q. t. tn̄ ſiml̓ hetres excipiunt̉.Nōgregatim .i. diſꝑſim.Abiecte. aduer. id eſt viliter. ꝯtemptibiliterAbinteſtato aduer .i. ſine teſtamēto. vt Iſtemortuus eſt abinteſtato id eſt ſine teſtamēAbuſiue aduer. qͣlitatꝭ .i. impropͥe. quod abfo.vſu recedit. ẜm Pap̄.Accentuatim aduer .i. ꝑ accentusAcceleranter .i. feſtinanter. velociter. cito.Accurate. aduer. id eſt diligenter. ſtudioſe.curialiter.Acriter aduer .i. fortiter. crudeliter.Acidioſe .i. tedioſe. moleſte. triſteAc. atqꝫ. ⁊ etqꝫ. idem ſuntAlcſi .i. tanqͣꝫ. vt Ille eſt diſpoſitus acſi velet mori.Actenꝰ aduer .i. hucuſqꝫ. vſqꝫ nunc. Et cōponit̉ ex ac aduerbio. ⁊ tenus. ⁊ caret aſpi-

ratiōe. ⁊ cor. pe. Qn̄ aūt ſunt due ꝑtes aſpirat̉. ⁊ acuit̉ te.Acutim aduer .i. acuteAd eſt p̄poſitio. ⁊ ſigͣt diuerſas circūſtātiasQn̄qꝫ notat circūſtantiā localē. vt Uadoad eccl̓iam. Qn̄qꝫ tꝑaleꝫ. vt ad paſca. Qn̄qꝫ ꝑſonalē. vt Uenio ad te. Qn̄qꝫ nūeralēvt ille expēdit denarios vſqꝫ ad vnū. Qn̄qꝫ ꝓximitatē. ⁊ tūc ponit̉ pro iuxta. Qn̄qꝫcauſalem. vt cum d̓r. Ad quid veniſti. Itenotat ſimilitudinis circumſtantiā. vt noshabet ad porcos. id eſt ad ſimilitudinē porcoꝝ. Item ſignat circūſtantiam cauſe finalis. ⁊ tūc eſt idem qd̓ ꝓpter vt Ille pugnatad palmā .i. ꝓpter palmā .i. ꝓpter victoriam.Item ponit̉ ꝓ ꝯtra. vt ibi. Ferit ad petrācoquus ollam .i. ꝯtra petram. Item ponit̉ꝓ ſuꝑ. vt ad ripam iordanis. Iteꝫ ponit̉ ꝓprope. vt Hic iacꝫ ad portam .i. prope. Etnota ꝙ ad p̄poſitio ſequentibꝰ his nouemlr̄is in cōpoſitiōe mutat d̓ in illas. ſcꝫ. c. f. gͦ.l .n. p. r. s. t. Und̓. Cor. fla. grans. le. nis. pir.ra ſal. ta. ad ſibi mutat. Tollit̉ inde tn̄ ſi ſequit̉ ꝯſona poſt s.Ideo aduer. pe. cor. vn̄ Greciſmꝰ. Dic adeotm̄. dicaſ adeo quoqꝫ certe. Affirmatiue qͦqꝫ dicas et quantitatiue. Papias vero dicit. Adeo. id eſt valde. intantum. preterea.certeAdhuc aduer. in locutione affirmatiua notat continuationē preteriti ſtatus. et pͥuatdurationeꝫ. vt Petrus eſt albus adhuc .i.ante hoc tempus fuit albus. ⁊ non eſt in albedine duratiuus Qn̄qꝫ ꝟo ponit̉ in locutione negatiua. ⁊ notat remotiōeꝫ p̄ſentisſtatus. ⁊ ponit futuꝝ eſſe. vt Anti chriſtusnon eſt adhuc. ſed erit in futuro. ⁊ ſic ponit̉expectatiue.Admodū aduer. pe. cor. i. valde. Et nota ꝙp̄poſitō cuꝫ caſuali loco aduerbij reꝑit̉. vtadmodū amodoAduerſus ⁊ aduerſum. ponunt̉ ꝓ aduerbijtqͣlitatis vel loci. vt aduerſus vel aduerſuꝫillum. Et ponunt̉ indifferenter.Aduſqꝫ tribꝰ modiſ exponit̉. pͥmo .i. ſepe. vtfeci hͦ aduſqꝫ .i. ſepe. ſecūdo eſt determinatiuum tꝑis. et tūc idem eſt quod donec. vtExpectauit aduſqꝫ feci .i. donec. Tertiodeterminat locum. vt. Volo currere aduſqꝫ. id eſt ad iſtum locum.Iffabre .i. valde caute ingenioſe.Affatim .i. abunde. largiꝰ. aduer. intentiuū