IN

Infeſto. ſtas. ſtaui. a. p. i. moleſtari. aduerſariinfeſtū eſſe alicui.Inficio. cꝭ. feci. ctū. a. t. i. d̓turpare. tingere. repellere. informare. ⁊ d̓r ab in ⁊ facio. cꝭ. ⁊ ꝑtinet ad ꝓprietates intrinſecas. ⁊ cor. fi.Inficior. arꝭ. atꝰ ſum. d. p. i. qͣſi nō facere. nō eēfactū ꝯtēdere .i. negare. ⁊ ꝓprie qd̓ verū ē. qͣſinō fateri factū. ſꝫ ꝯͣ ꝟitatem mēdacio niti. ⁊d̓r ab in ⁊ facio. Eſt etiā ꝓpͥe inficiari rē debitā denegare cū a creditore d̓poſcit̉. Idē⁊ abiuratio .i. rei credite abnegatio. UndeInficit intingēs qͥ denegat inficiat̉. Et abinficior he inficie. aꝝ .i. negatiōes.Infimo. as. aui. a. p. i. depͥmere. ſubtꝰ ponere.⁊ d̓r ab infimus. In̄ infimatꝰ. ta. tū.Infio. infis .i. dicere. ⁊ d̓r ex in et fio. ſꝫ mō nōeſt in vſu. Un̄ Ariſto. in. j. de generatione.Infimꝰ triſtātē aliqn̄ tāgere nos ſꝫ nō noseū. Plato etiā hͦ v̓bo vtit̉. Infimꝰ gͦ .i. dicimꝰ. ⁊ ꝓd̓. fi. Pap̄. ꝟo dicit. Infit ceterꝭ deficit. Antiqͥ tn̄ infit dicebāt .i. incipit fari.Infirmor. arꝭ. d. p. i. eſſe vl̓ fieri infirmū. Un̄Paulꝰ. ij. Coꝝ. xj. Quis infirmat̉ et ego nōinfirmor. Inuenit̉ etiā infirmo aſ. aui. a. pid eſt debilitare. falſificare. eneruare. ⁊ dicit̉ab in. ⁊ firmo. mas.Infiſco. cas. aui. a. p. i. in fiſcū mittere. Und̓illd̓. Et res eiꝰ infiſcent̉ .i. in publicū deueniāt. ⁊ d̓r ab in ⁊ fiſco. cas.Infligo. gꝭ. xi. ctū. a. t. ⁊ infligo. gas. in eodeꝫſenſu .i. īſerere. irrogare. introfligere. Et ꝓducit fli. infligo.Inflo. as. aui. a. p. i. intꝰ flare. flatū impellere.Infringo. gͦ. xi. ctū. a. t. i. intꝰ frāgere vl̓ īſringendo illudere.Infurno nas. a p. i. in furnū mittere vl̓ in eocoquereInfuſo. ſas. ſaui. a. p. i. fuſo inuoluere. ⁊ d̓r abin ⁊ fuſus. ſi. ⁊ ꝓd̓. fu.Ingenior. arꝭ. d. p. i. ingeniū exercere. ⁊ ingenioſe ſe hr̄e. ⁊ pōit̉ ꝓ d̓ciꝑe. ⁊ tūc ē trāſitiuū.Ingerſo. ſas. ſaui. a. p. i. infuſcare faciē.Ingredior. erꝭ. ingreſſus ſum. d. p. i. intrare.⁊ d̓r ab in ⁊ gradior. erꝭ. ⁊ cor. gre.Ingruo. is. ingrui .n. t. i. maturare. imminere. impēdere. īſtare. Et ꝓprie d̓r de malo. malū ingruit. qͣi ꝯͣ ꝯgruū. Et bonū eſt qd̓ īpēdet .i. ꝯͣ congruitatē venitInguadio. as. are. a. p. i. valde guadiare.Inhereo. es. heſi. heſum. n. s. i. inniti. intꝰ herere. ⁊ d̓r ab in ⁊ hereo. res. In̄ h̓ ⁊ hͦ ⁊ hͦ īherens. tis. Et inherent̓ aduer. Et hͦ inherē-

tia. tie. Et ꝓdu. he.Inhibeo. bes. bui. bitū. a. s. i. ꝓhibere. cohibere. vitare. remouere. ſeꝑare. ⁊ eſt in pͥuatiuū. Eſt em̄ inhibere nō hr̄e. ⁊ d̓r ab in ⁊ habeo. bes. In̄ h̓ inhibitor. oris. ⁊ cor. hi.Initior. arꝭ. d. p. i. inchoare ꝯſecrare. ſanctiſicare. ītroducere. ſacrificare. Un̄ ꝓph̓a. Iniciati ſunt beelphegor .i. ſacrificauer̄t. vl̓ cōſecrauerūt. Et nota ꝙ qͥdā vtunt̉ hͦ v̓bo inactiuo genere. Initio. as.Inigo. gis. inegi. inactū. a. t. i. pecꝰ a paſtu intectū agere. Abigere ꝟo eſt pecꝰ a tecto ī paſcua agere. ⁊ cor. pe.Inimico cas. v̓bū actiuū ⁊ inimicor arꝭ. deponēs in diuerẜ ſignificatōibꝰ. vt Inimico illū tibi .i. facio illū inimicuꝫ tibi. ⁊ Inimicor tibi .i. ſum inimicꝰ tibi.Iniūgo. gͦ. xi. ctū. a. t. i. p̄ciꝑe. ⁊ d̓r ab in ⁊ iungo gꝭ. ſic̄ vult Hug. Multū tn̄ ꝓbabiliꝰ videt̉ ꝙ iniūctio minꝰ importat qͣꝫ p̄ceptū. qͥaqn̄ p̄latꝰ vult aliqͥd inqͥrere vl̓ īuenire. pͥusīiungit ⁊ poſtmodū facit p̄ceptūIniuriorarꝭ. atꝰ ſum. d. p. i. iniuriaꝫ facere. etꝯſtruit̉ cū dtō. vt Iniurior tibi.Innuo. is ui. tū. n. t. i. nutū facere l̓ ſignū dare intelligēdi. ⁊ d̓r ab in ⁊ nuo. 1s.Inqͥno. nas. aui. a. pͦ. i. maculo. deturpo. ⁊ d̓rab in ⁊ cunio. nis. vl̓ ab in ⁊ coqͥna. ⁊ cor. qͥ.Un̄ in Aurora d̓r Petra qͣ gradit̉ virꝰ noninqͥnat anguis.Inqͥo. qͥs. ẜm Hug. defectiuū eſt. et eſt tertieꝯiugatōiſ. ⁊ ē idē qd̓ dico. Un̄ Tertia vultinqͥt. qͣrtaqꝫ ſumit ait. Ex hͦ colligit̉ ꝙ inqͥmꝰ cor. pe. ſic̄ legimꝰ. ſꝫ aimꝰ ꝓd̓ i. ſic̄ audimꝰ⁊ ſcribit̉ inqͥt ꝑ t. n̄ ꝑ d. qꝛ nullū ꝟbū in d. deſinit in tertia ꝑſona pn̄tꝭ indicatiui modi.Scd̓m aūt analogiaꝫ fere tota eiꝰ declinatio inuenit̉.Inqͥro. ris. inqͥſiui. inqͥſitū. a. t. i. inueſtigare.vl̓ intꝰ q̄rere. ⁊ d̓r ab in ⁊ q̄ro.Inſanio. is. niui .n. q. i. furere Et ponit̉ qn̄qꝫꝓſcribere ꝟſus. et facere vl̓ cātare. qꝛ olī poete credebant̉ inſanire cū ꝟſus faciebant ⁊ſtudio vacabant. Un̄ Uirgil̓. Inſanire liInſcribo. bis. a. t. i. iniūgere (bet qn̄qꝫ tibideputare vl̓ impͥmere vl̓ intꝰ ſcribere. Uelinſcribere ē ſe obligare ſi nō ꝓbauerit ad eāpenā quā reꝰ dꝫ pati. vl̓ quā accuſando inferre tēdit ſi ꝓbauerit accuſator. vt in. c. ſuꝑhis. de accuſa. in glo. c. ij. q. viij. qͥſquis.Inſeruio. is .n. q. i. valde ſeruire vel obedire.Seruimꝰ dn̄is. Inſeruimꝰ cuiuſqꝫ p̄ceptꝭ