PR
induebat̉ tm̄ ī ſacrificio offerēdo. ⁊ recepturus finalē bn̄dictōꝫ a pr̄e. Itē in ſolēnitatibus ⁊ ꝯuiuijs bn̄dicebat mīoribꝰ. ⁊ in hisduplicē ciboꝝ portōnē recipiebat Tradūtetiā ꝙ ī diuiſiōe hereditatꝭ ſꝑ duplū reciꝑetpͥmogenitꝰ. Nota etiā ꝙ pͥmogenita morsd̓r ſuꝑbia. q̄ fuit pͥma cā apoſtaſiePrimor. orꝭ. dr̄ maior ⁊ dignior ī ppl̓o. vl̓ pͥmus ī ordīe ẜm Hug. Pap̄. ꝟo dic̄. Primores pe. pd̓. ſunt pͥmarij pͥmi viri electi. Un̄Oratiꝰ in ẜmo. Primores ppl̓i arripiūt populumqꝫ tributū.Primorculꝰ. la. lū. dimi .i. aliqͣꝫtulū primorPrimulꝰ la. lū. dimi. de pͥmꝰ Et inuenit̉ proprimus. ⁊ cor. mu.Princeps. pis. ꝯ. g. d̓r qͣſi pͥmꝰ capiēs vel qͣſipͥmū capiēs. ⁊ dr̄ a pͥmū ⁊ capio. ꝙ autē d̓rpͥnceps qͣſi pͥmū caput. etymo. ē. Si em̄ cōpoſitū eſſꝫ a caput faceret qͥdē gt̄m ī tis. ſedqꝛ a capio ꝯponit̉ ⁊ fac̄ in pis. ⁊ deſigͣt ordinē ⁊ dignitatē pͥnceps. In̄ hͦ pͥncipium ẜmHug. Scd̓m Pap̄. Princeps dictꝰ ē qꝛ pͥmus capiat ſub̓am. locū. vl̓ dignitatēPrincipatꝰ. tus. tui .i. dn̄atio. Et vt dic̄ ariſtoteles ī. v. ethi. Principatꝰ viꝝ on̄dit. Eſtetiā ſic̄ d̓r qͥdā ordo angeloꝝ. qͥbꝰ deꝰ mnaxīeprincipat̉. vel qꝛ alijs p̄ſunt. ⁊ ſubditos angelos ad explendū diuinum mīſterium diſponuntPrinꝰ grece. lentiſcus latine. arbor diciturẜm Pap̄. Ul̓ ẜm Hugꝭ. Prinꝰ arbor eſt .ſ.ilex. vt dicūt. ⁊ eſt grecūPrior. orꝭ. qn̄qꝫ eſt cōꝑatiuū a pͥdē prior primus. Itē prior qn̄qꝫ nō hꝫ vim cōꝑatiui. ſꝫſimpl̓r deſignat ordinē ſcꝫ ſine ꝯparatione.⁊ tūc prior ꝓprie d̓r de duobꝰ. pͥmꝰ de tribꝰ.vl̓ qͣttuor. vl̓ de pl̓ibꝰ Nā de dictōe diſſyllaba qn̄qꝫ ſolet q̄ri prior qͣnta De polyſyllabapͥma quanta. Un̄ de multꝭ ꝓprie pͥmꝰ dicesabuſiue. Sꝫ pͥor ac alter dic ꝯcordare duobus. Itē prior qn̄qꝫ deſignat dignitatē ineccīa. ⁊ tūc eſt tm̄ maſ. ge. ſic̄ h̓ prior prioris.In̄ hͦ prioriſſa. ſe. mulier talē hn̄s dignitatē. vl̓ vxor priorꝭ. Et h̓ prioratꝰ. tus. eius dignitas vl̓ diſtrictꝰ Et nota ꝙ inuenit̉ ſepeprior pro melior poſitū. ⁊ tūc ſine dubio hꝫvim cōꝑatiui. Et pͥmꝰ pro optimꝰ. ⁊ tūc ſuperlatiui ſignificatōꝫ obtinet ſeu cōꝑatiui.Un̄ Uirgiliꝰ. Et pͥmos iuuenū tot miſeritordo pͥmos. Primos poſuit pro optimos.Primꝰ etiā pro maximꝰ īuenit̉. Un̄. j. Tim̄.jͣ. d̓r. Chriſtꝰ venit ī hūc mundū pctōres ſal̓
uos facere qͦꝝ pͥmꝰ ego ſum. vbi dic̄ glo. primus .i. maximꝰ. Peior em̄ oībꝰ ſum. qꝛ perſecutor. qͦ nō erat peior. Primꝰ gͦ fuit nō ordine tꝑis. ſꝫ magnitudine iniqͥtatꝭPriorculꝰ. li. i. ꝑuꝰ pͥor. vel in ꝑſona vel ī dignitatePriſcillianiſte qͥdā heretici a p̄ſcilliano vocati. qͥ in hiſpania ī errore gnoſticoꝝ ⁊ manicheoꝝ ꝑmixtū dogma cōpoſuitPriſcus. ca. cū. i. antiquꝰ. vetuſtꝰ vl̓ lōgenPriſtinꝰ. na. nū. pe. cor. i. antiquus.Priuatꝰ. ta. tū .i. expoliatꝰ. orbatꝰ. vl̓ alienatus ab aliqͥbꝰ rebꝰ. vl̓ honore vl̓ dignitate.⁊ olim pͥuati dicebāt̉ ab officijs publicꝭ extranei. Eſt em̄ nomē magiſtratū hn̄ti ꝯͣriū.Itē pͥuati ꝓprie dicūt̉ qͥ nō ſunt ꝯſtituti ī aliqua dignitate. xxiiij. q. j. qͥ ꝯͣ Itē dicūt̉ om̄sexēpti a iure cōi. ſiue ſit collegiū. ſiue aliquaſpēaliſ ꝑſona. vij. q. j. petiſti. ⁊ di. iij. pͥuilegiaPriuata ꝑſona. eſt ꝑſona carens functionepublicaPriuatū ius ē illud qd̓ pͥncipalit̓ ad ſingl̓orū vtilitatē ꝑtinet. vt in pactis ⁊ ꝯuentiōeſingulaꝝ ꝑſonaꝝPriuata delicta dicūt̉. q̄ ciuilit̓ tractāt̉. vt ſimihi furatꝰ ſis decē. ⁊ ego vt rehabeaꝫ agonō vt corꝑalit̓ puniarisPriuignꝰ. gni. eſt qͥ ex pͥori viro genitꝰ eſt. dictus qͣſi pͥuigenꝰ .i. ex pͥori viro genitꝰ. vl̓ qͣſipͥuatꝰ igni .i. dilectōne. qꝛ paꝝ diligit̉ a nouerca vl̓ a vitrico. Un̄ vulgo an̄ natꝰ d̓r. ſcꝫan̄qͣꝫ mater ꝯtraheret cū altero viro. Indehͦ pͥuigna. ne. q̄ ex vxore viri nata fuit an̄qͣꝫeſſet vxor ſua. Et eſt filia vxorꝭ ab alio viropriori genitaPriuilegiū. gij. eſt lex pͥuata ⁊ ſingularꝭ q̄ advnū ꝑtinet vel ad paucos. ⁊ pͥuilegiū d̓r prerogatiuū vl̓ honor ſingularꝭ vel ꝓpria p̄ſumptio. Priuilegiū etiā d̓r qd̓ iure debet̉. ⁊ bn̄ficiū qd̓ a pͥncipibꝰ ꝯcedit̉. Uel pͥuilegiū eſtpͥncipis bn̄ficiuꝯͣ ius cōe indultū Non em̄eſt pͥuilegiū niſi aliqͥd indulgeat ſpēale. c. abbatem. de ꝟ. ſig. ⁊. c. in his. de pͥuil̓. Et d̓r qͣſipriuans legē. vel eſt lex pͥuata .i. vniꝰ an̄ alios honor vel dignitas aut immunitas. q̄ſibi ꝯuenit eoꝝ que alijs incūbunt vel q̄ deiure cōi allegant̉. In̄ pͥuilegiatus. ta. tū. Etpriuilegiariꝰ. ria. riū. i. p̄rogatꝰ. vel qͥ vtit̉ pͥuilegio. Et nota ꝙ pͥuilegiū meret̉ amittere qͥ ꝯceſſa ſibi abutit̉ poteſtate. Itē vt dic̄Hieronymꝰ. Priuilegia paucoꝝ nō faciūtlegē cōmunem
B 4