PB
Pretor eſt qͥ ī vrbe romana iudicio ſenatuſad diſſipādū vl̓ diſceptādū dubios actꝰ etcauſas ordinabat̉. Et erat eiꝰ officiū annuum vl̓ annale. qꝛ ſolo anno durabat. ⁊ an̄qͣꝫa ppl̓o romanō ad pͥncipē trāſlata fuiſſꝫ poteſtas. vl̓ an̄qͣꝫ romana ptās ſub īꝑatore veniret. habuit ptātē plenā faciēdi ius ⁊ ſtatuta ⁊ edicta cuiꝰ edicta iurꝭ onerarij noīe cēſent̉. qꝛ hmōi honore ⁊ autoritate pollebātvt. C. de offi. p̄to. l. j. et Inſti. de iur̄. gē. na.⁊ ciui. §. p̄toꝝ qͦꝫ edita. ⁊ no. in. l. certuꝫ. C.vn̄ legit. ꝙ p̄tor viuꝰ potiꝰ dꝫ ſeqͥ p̄torē mortuū qͣꝫ ius ciuilePretor fideicōmiſſariꝰ dicebat̉ ille qͥ d̓ fideicōmiſſis relictꝭ cognoſcebat. ⁊ ius dicebat⁊ reddebat dicēs. ius dabo. ff. de ori. iurꝭ. l.neceſſariumPretor ꝑegrinꝰ dicebat̉ ille qͥ int̓ ꝑegrinosqͥ ī ciuitate affluebāt ⁊ ꝯfluebāt ius reddebat.Pretor vrbanꝰ dicebat̉ qͥ cū ꝯſules ad bella finitima al̓s vicina vocarent̉ iuſ neceſſariū in ciuitate reddebat. ff. de ori. iu. l. ij. p̄aſ.Pretoriū eſt locꝰ ī qͦ ius ex more reddit̉. Etiam locꝰ in qͦ qͥs p̄fecturā exercet cū ſuis officialibꝰ ⁊ cam tractare ſolet. Idē eſt domꝰp̄ſidi ꝓuincie aſſigͣta. vt locꝰ deputatꝰ iudicibꝰ ad cognoſcēdū ⁊ deputādū vl̓ ad ſentētiandū de cauſisPretoriū pignꝰ d̓r illd̓ qd̓ alicui dat̉ a iudicePretoriolū. li. di. i. ꝑuū pretoriū vl̓ ꝑua domus in nauiPreuaricator. torꝭ .i. trāſgrediēs. ⁊ d̓r a p̄uarico. as. ⁊ dicūt̉ p̄uaricatores legꝭ .i. trāſgreſſores legꝭ. qꝛ p̄ alijs ⁊ plꝰ qͣꝫ debeāt ī legē varicat .i. claudicāt vel ambulātPreuiꝰ. a. ū. p̄cedēs. p̄curſor. an̄poſitꝰ in viapreambulāsPrex. cꝭ. he p̄ces. haꝝ p̄cū. ſꝫ ntūs ſingl̓arꝭ n̄eſt ī vſu .i. rogatōes. ſupplicatōes. ⁊ cor. p̄.Priamꝰ mi. pe. cor ꝓpriū nomē cuiuſdā. ⁊ d̓ra paſce. qd̓ ē emere vl̓ redimere. qͣſi emptꝰ l̓redēptꝰ. Et a gtō pͥami addita des fit priamides. hꝰ pamide. filiꝰ vl̓ nepos pͥami. Et antō pͥamides remota de ſyllaba. fit hͦ pͥamiſpͥamidis. pe. cor. filia vl̓ neptꝭ pͥamiPriapus pi. fuit iuuenis qͥdā de lapſato ciuitate helleſponti. vn̄ depulſus ē ꝓpt̓ magnitudinē viril̓ mēbri. ⁊ habitꝰ ꝓ deo ē a feminis ⁊ d̓r deꝰ hortoꝝ ꝓpt̓ fecūditatē eoꝝ. quiahortꝰ nunqͣꝫ eſt ſine fructibꝰ. ⁊ ꝓdu. pe. Un̄Ouidiꝰ in libro aſtoꝝ. Ac rubet hortoꝝ de
us ⁊ tutela pͥapus. Itē d̓r deꝰ fuꝝ ⁊ deꝰ auium. ⁊ ab illo d̓r papus virile mēbꝝ. Ul̓ ẜmHug. d̓r a pͥaſce qd̓ eſt redimere. qꝛ generishumani iacturā redimit. In̄ papiſmꝰ. mi.pudēdoꝝ tēſio vel paſſioPriaſce grece d̓r emere vl̓ redimere latine.Primariꝰ. a. ū. i. pͥmꝰ. ⁊ d̓r a pͥmusPrimas. matꝭ. ꝯͣ. ge. d̓r qͥ pͥmꝰ habet̉ in ppl̓o.In̄ pͥmatꝰ. us. ui. i. dignitas vl̓ magiſtratꝰ.Itē pͥmas deſigͣt qͣndā dignitatē in eccīa. ⁊tūc eſt maſ. ge. Et vt dic̄ Pap̄. Primas. atꝭ.inter reliqͦs maiorꝭ dignitatꝭ ⁊ poteſtatꝭ eſt.⁊ ꝓ. pe. gͣtīPrimeuꝰ. ua. uū. pe. ꝓ. i. pͥmꝰ in euo. vl̓ pͥmieui .i. ſenex vel pͥmus vel antiquus.Primiceriꝰ. rij. qͥ pͥmū cereū portat an̄ ep̄mvl̓ regē de dignitate. ⁊ d̓r a pͥmꝰ ⁊ cereꝰ. In̄hͦ pͥmiceria. rie. eꝰ dignitasPrimitie. aꝝ. pl̓is nueri ſunt q̄ pͥmo d̓ frugibus ꝑcipiūt̉. vl̓ q̄ deo pͥmo offerunt̉. hinc ēꝙ ſacerdos pͥma miſſam cantās d̓r celebrare pͥmitias In̄ pͥmitiꝰ. tia. tiū .i. p̄cipuꝰ. ⁊ int̓alios pͥmꝰ vel maior. Et declinat̉ in pl̓i numero tm̄ ẜm vſum. Inuenit̉ etiā in ſingulari pͥmitia. tie .i. pͥma ꝑs frugū dn̄o offerenda. Hec aūt debet̉ p̄cepto dn̄i qͥ Exo. xxij.p̄cepit. Decimas ⁊ pͥmitias n̄ tardabis offerre dn̄o. ⁊ vt dicunt. hͦ p̄ceptū ex toto fuitcerimoniale. Sꝫ p̄ceptū de decimis ꝑtimfuit cerimoniale. ⁊ ꝑtim morale. Et vt dic̄Hiero. Qui plurimū qͣdrageſimā ꝑtē dabāt ſacerdotibꝰ qͥ mīmū ſexageſimā. Interqͣdrageſimā ⁊ ſexageſimā licebat offerre qͦdcūqꝫ voluiſſent. ⁊ hͦ in aridis ⁊ liqͥdis In fetibꝰ aīal pͥmogenitū dabat̉.Primipylꝰ. li. i. g. ⁊ h̓ pͥmipyliꝰ. lij. ⁊ h̓ pͥmipylarꝭ. ī eodē ſenſu. vexillifer qͥ portat pͥmuꝫpylū .i. pͥmū vexillū an̄ regē vl̓ in bello. In̄ h̓⁊ hͦ pͥmipylarꝭ. ⁊ hͦ re. ⁊ h̓ p̄mipylatꝰ. tus. tui.dignitas vl̓ officiū pͥmipyliPrimiuirgiꝰ. gij. qͥ pͥma ꝟgā fert an̄ regē.Primogenitꝰ. ta. tu i. pͥmo natꝰ. ⁊ poſt queꝫeſt aliꝰ vl̓ alij. ſicut Eſau d̓r pͥmogenitꝰ iſaacItem pͥmogenitꝰ d̓r an̄ quē nullꝰ. nec poſtquem aliꝰ. ⁊ ſic xp̄s Ieſus d̓r primogenitusbeate ꝟginisPrimogenita dicunt̉ ius pͥmogeniture. vn̄ſuꝑ illud Gen̄. xxv. Paruipendens ꝙ pͥmogenita vendidiſſꝫ. d̓r in hiſtorijs. Erāt aūtpͥmogenita dignitates qͣs habuerūt pͥmogeniti in cognatōnibꝰ ſuis vſqꝫ ad Aaron.Habebat em̄ pͥmogenitꝰ veſtē ſpēaleꝫ qua