T
Iubilus. li. i. argutꝰ. ſonorꝰ. ⁊ letabūdꝰ cantꝰPropͥe qͥdē iubilꝰ ē vox ꝯfuſa p̄ gaudio. Ul̓ẜm qͦſdā Iubilꝰ ē gaudiū qd̓ v̓bis explicari nō p̄t. nec tn̄ penitꝰ reticeri. Ul̓ iubilꝰ eſtcū tāta leticia corde ꝯcipit̉ qͣnta ẜmonis efficacia n̄ explet̉. vt dic̄ Pap̄. Un̄ in Greciſmo d̓r. Fert̉ inexpleta iubilꝰ leticia mētisIuda filiꝰ Iacob. ꝯfeſſio interp̄tat̉. Qn̄ eniꝫeū peꝑit Lia. laudē dn̄o retulit dicēs. Nūcſuꝑ hͦ dn̄o cōfitebor. Et nota ꝙ ꝓ filio Iacob īuenit̉ Iudas vl̓ iuda. de. et iuda indecli. In̄ iuda. de. vl̓ iuda indecli. tā ꝓ ppl̓o qͣꝫꝓ terra iudeoꝝ. Et qn̄ eſt indeclinabile debet accētuari in fine iuda cā differētie ẜmHug. Und̓ Alexāder. Cū declinat̉ demittit̉ vltima iuda. Cū manet īmota ipſiꝰ poſtrema leuat̉. Et a iuda vl̓ iudea d̓r iudaicꝰca. cum.Iudas iacobi qͥ appellat̉ alibi lebeꝰ figuratuꝫnomen hꝫ a corde. qd̓ nos diminutiue corculū poſſumꝰ appellare. Ipſe in alio euāgelio Taddeꝰ d̓r. quē eccl̓iaſtica hiſtoria tradit miſſum Ediſſam ad Abagaꝝ regē.Iudas ſcarioth vl̓ ſcariothis. vl̓ a vico in qͦnatꝰ ē. vl̓ a tribū Iſachar vocabulum ſumpſit. qͦdā p̄ſagio futuri in ꝯdēnationem ſuiIſachar em̄ interp̄tat̉ merces. vt ſignaret̉p̄ciū ꝑditiōis. qͦ vēdidit dn̄m. Scarioth īterp̄tat̉ memoria mortis. qꝛ nō repēte ꝑſuaſus. ſꝫ diutiꝰ meditatꝰ ꝑegit ſcelus.Iudei dicunt̉ qͥ moſaycā legē ad lr̄am imitātes tenēt circūcidēdo. ⁊ alia legalia faciēdoIudeꝰ. a. ū. d̓r a iuda filio iacob. qd̓ nomē ſciſſura decē tribuū hebreis īpoſuit. Nā an̄ hebrei vl̓ iſrl̓ dicti ſunt. ſꝫ exqͦ ī duo regna populus dei diuiſus eſt. tūc due tribꝰ q̄ d̓ ſtirpe iuda reges habebāt iudeoꝝ nomē ſortite ſunt. Reliqͣ ꝑs decē tribuū q̄ in ſamariaregē ſibi ꝯſtituit. ob ppl̓i magnitudinē pͥſtinū nomē obtinuit iſrael Et interp̄tat̉ iudeus ꝯfeſſor ſiue ꝯfitēs. Nomē ꝟo mō nōduꝫeis ꝯuenit. īterp̄tatio aūt eiꝰ ab eis lōge abſentat̉. Nō em̄ vero noīe nūc dicunt̉ ꝯfeſſores. ſꝫ diffeſſores potiusIudex. cis. d̓r qͣi ius dicēs ppl̓o. vl̓ iure diſceptās. ⁊ eſt ethymo. Iure aūt diſceptare ē iuſte iudicare. Nō em̄ ē iudex ſi nō eſt in eo iuſticia. vt in. c. forꝰ. §. in oī qͦqꝫ negocio. de ꝟſig. Et iudex ē. qͥ ex iuriſdictiōe ꝓpria aūt ſibi delegata. ⁊ ꝯmiſſa ius hꝫ ſuꝑ cauſas litigioꝝ vl̓ litigatoꝝ ꝯgnoſcēdi.Iudex ordinariꝰ eſt ille qͥ hꝫ ptātem iudicā-
di a ſe iure ſuo hocipſo ꝙ eſt talis. vt ep̄usbaliuus. p̄ſes ꝑuincie. ⁊ cōſimiles.Iudex delegatꝰ eſt ille qͥ hꝫ poteſtatē de cauſa aliqͣ cognoſcēdi ab aliqͦ ſibi cōmiſſam. qͥetiā d̓r iudex extraordinarius.Iudex ꝯpetēs d̓r qͥ cauſe iuriſdictiōeꝫ habetcū exercitio dato qd̓ ꝑ exceptōeꝫ poſſit elidi. ſiue exceptio ꝯtingat ꝑſonā. vt qꝛ ſuſpectus. ſiue iuriſdictōneꝫ vt qꝛ reſcpͥtū ſurrepticiū. vt in glo. in cle. cū lite. vt lite pē.Iudex incōpetēs eſt in quē licꝫ ꝯſenſerimusvel qꝛ ip̄e nullā iuriſdictōem habeat. vl̓ qꝛinteruenit error in adducēdo vl̓ adeundoipſum. vel quia vi cōpulſus ſum in euꝫ cōſentire.Iudex cōpromiſſariꝰ eſt ille qͥ ex cōpromiſſoid eſt ex ꝯſenſu ꝑtiū ⁊ ex litigantiū electōnede cā ꝯgnoſcit. qͥ nullā hꝫ iuriſdictōeꝫ ꝓpriam ſeu delegatā. ff. de arbi. l. j.Iudices pedanei dicunt̉ illi qͦꝝ officiuꝫ eſt d̓minutis cauſis ⁊ infimis ꝯgnoſcere. ⁊ īutilibꝰ vl̓ vilibꝰ. licet ſint ordinarij.Iudices cartularij erāt olim qͥ ab imꝑatorepͥuilegiati erāt. vt qͥ vellēt corā eis litigarepoſſent. ſed ipſi nō poterāt cogere aliquemad litigandū corā eis. Et dicunt̉ etiam hodie iudices ordinarij creati a comite palatino. qͥ nō hn̄t admīſtratiōeꝫ niſi habitu. vtno. ī. l. ff. d̓ iudi. ⁊. l. fi. C. vbi ⁊ apud qͦs reſti.agen. ſit.Iudices domeſtici. vide ſupra domeſticiIudicē delegare eſt vice ſua aliū de cā ꝯgnituꝝ ꝯſtituereIudiciū. Hec dictio ml̓tipl̓r ſignat. Primomō idē eſt qd̓ caſus fortuitꝰ. vt d̓r. Hoc demeo iudicio venit. Scd̓o eſt diſcretio. vtdicendo. In pueris nō eſt iudiciū. fac̄ Inſti. qͥ. nō eſt ꝑmiſ. fa. teſta. §. p̄terea. Tertio ēactio. vt cū d̓r. Iudiciū familie herciſcunde. ff. de iudi. l. i familie. Quarto eſt vltimavoluntas teſtatoris. Quinto eſt iudiciumvel ſententia iudicis. le. j. ff. de re iudi. Sexto ponit̉ ꝓ examinatiōe vel deliberationeSeptimo ꝓ autoritate. lxij. diſt. c. ij. Octauo qn̄qꝫ pro pena. l. diſ. ca. expurgabit. Nonō capit̉ ꝓ inſtantia vl̓ ordinatiōe cauſe diſcutiēde in iure coram iudice. ſic ſumit̉ ī ti.de iudi. ⁊ in. l ꝓperandū. §. jͣ. C. de iudi. ⁊. ff.eo. ti. l. ꝓponebat. Et in hac ſignificatōe diſfinit̉ ſic Iudiciū eſt actꝰ legitimꝰ triū ꝑſonarum .ſ. iudicis actoris. ⁊ rei. ſuꝑ eadē q̄ſtiōeaūt ſuꝑ eodē iudicio ꝯtractus. de ꝟb. ſig. c.