IU
Iſagoga. ge. i. īſtitutio vel introductio. Un̄apd̓ dialecticos ītroductiōes ad artē dialecticā iſagoge dicunt̉ Et etiā lib̓ Porphirijd̓r iſagoga. qꝛ ītroductoriꝰ ē ad libꝝ p̄dicamētoꝝ. In̄ h̓ iſagogꝰ. gi. ītroductor lr̄aꝝIſboſeth vir ꝯfuſiōis interp̄tat̉Iſcalidꝰ. da. dū. d̓r ab excolo. lis. vt ager iſcalidus. qͣi excolidꝰ. qꝛ iā a cultura exierit. ſic̄excōſul. qꝛ a ꝯſulatū diſceſſerit.Iſis. idis. f. t. ē dea lanificū. ẜm fabulas egyptioꝝ. q̄ habuit duos frēs .ſ. oſirim ⁊ tiphonē. Et ipſa dea Iſis nupſit oſirim ꝓ marito. qd̓ alt̓ frat̓ dolēs eū occidit. q̄ꝓpt̓ oſirimcū filio ſuo oro fugit ī biblū ſyrie q̄rēdo occiſum oſirim amariſſime lamētādo donecorꝰ creuit. qͥ int̓fecit tiphonē patruū ſuū ſuipr̄is occiſorē ⁊ fratrē. ac ſuū auunculum.Iſopꝰ. pi. ē herba apta pulmonibꝰ purgādisIſopꝰ etiā d̓r ſparſoriū aq̄. qꝛ in qͥbuſdā locis fit ex illa herba. vl̓ dr̄ ſic ꝓpt̓ ſil̓itudineꝫpurgatōis. Et ē fe. g. ẜm Hug. Inuenit̉ tn̄in neu. ge. hͦ iſopū. Un̄ Macer de viribusherbaꝝ. Et iſopū ſiccū calidū qͦꝫ tertiꝰ illi.Eſt ī vtroqꝫ gͣdꝰ ⁊c̄. Et ẜm aliqͦs cor. penul.Un̄ ī Aurora. Pectorꝭ hūores iſopi decoctio mūdat. Itē aliꝰ dic̄. Iſopꝰ ē herba puigās de pectore flegma. Alij dicunt ꝙ iſopꝰſit grecū ⁊. ꝓd̓. pe. Un̄ Bernar. ait. Pectoriſherba cauas rupes īſedit iſopo. Itē aliꝰAd pulmonis opꝰ ꝯfert medicamē iſopusIteꝫ. Ius ſinapis cerebrū. ſꝫ purgat pectꝰIſpalis. eſt q̄dā ciuitas hiſpanie. (iſopꝰIn̄ iſpaliēſis. ſis. ꝯͣ. t. ⁊ hͦ ſe.Iſrael. m. g. īdecli. ⁊ etiā declīabile inuenit̉ h̓iſrael. hꝰ iſrael̓. Iacob dictꝰ fuit iſrl̓. ⁊ īterp̄tat̉ vir vidēs deū. Is. em̄ d̓r vir. ra. vidensel deꝰ. Tūc em̄ nomē hͦ accepit qn̄ tota nocte luctatꝰ vicit angelū in certamīe. ⁊ oriente lucifero bn̄dictꝰ ē. ⁊ inde ꝓpt̓ viſiōeꝫ dei irael appellatꝰ ē. Sic̄ ⁊ ipſe ait. Uidi dn̄m facie ad faciē. Et ex hinc. xij. tribꝰ filioꝝ iſraelvocabulū ſortite ſunt. Un̄ Exo. xiiij. Fugiamꝰ iſraelē. In̄ h̓ ⁊ hͦ iſraelita. te. pe. ꝓ. ⁊ iſraeliticꝰ. ca. cu. pe. cor. Et ſolēt qͥdā ī hͦ noīeiſrael tacere s. qꝛ s. an̄ r. ī eadē ſyllaba ſonare nō pōt ī latinis dictiōibꝰ. ſꝫ errāt Nō em̄iſrael eſt latina dictio vl̓ greca. ſꝫ barbara.⁊ in barbaris dictiōibꝰ ī ml̓tis licet barbarizare. Nō em̄ barbaries vl̓ lingua hebreaartat̉ regulis artis grāmatice.
Italia. lie. dicta ē ab Italo rege. Et nota ꝙitalia olim a grecꝭ occupata magna greciadicta ē. In̄ italicꝰ. ca. cū. ⁊ italꝰ. la. lū. Sꝫ hͦmagꝭ d̓r ab italo rege. ⁊ cor. pͥmā italia. licꝫaliqn̄ inueniat̉ lōga ꝑ extaſim. vt italiā ꝓfugus ⁊c̄. vt dicit DonatꝰIter. iteris. neu. g. ⁊ hͦ itiner. erꝭ. ⁊ hͦ itio. onis⁊ h̓ itus. itꝰ. oīa ab eo is. ſꝫ dr̄nt. qꝛ itꝰ eſt viaqͣ iri ab hoīe qͣqͣꝫ ꝟſuꝫ p̄t. ſꝫ it̓ ⁊ ītiner diuerſam hn̄t ſignificatōeꝫ. Iter em̄ eſt locꝰ trāſitu facilis. Un̄ ⁊ eum appellamus aditum.Itiner aūt ē iter lōge vie ⁊ ip̄e labor ābulādi. vt qͦ velis ꝑuenias. Accipiunt̉ tn̄ qn̄qꝫ īeadē ẜcatiōe. Et ẜm hͦ ex iſtꝭ duobꝰ noībꝰ .ſ.iter ⁊ ītiner effectū eſt vnū hͦ mō. Iſtentusiter ē ī vſu. ſꝫ eiꝰ obliqͥ n̄ ſūt ī vſu. Itē iſti obliqͥ itinerꝭ. neri. nere. ſunt ī vſu. ſꝫ eorū ntūsaboleuit. ⁊ ſic factū ē vt ex iſtꝭ obliqͥs ⁊ ex iſlo ntō iter efficeret̉ vnū nomē. ⁊ declinat̉. hͦiter itineris.Itinerarche dicūt̉ itinerꝭ cuſtodes. ab eo. iſ.⁊ archos grece .i. pͥnceps. hͦ nomē trahētes.qꝛ ad ꝓuīciaꝝ tutelā ꝑ ſingl̓a loca pacꝭ ⁊ qͥetꝭ faciūt ſtare cuſtodiā. vt. l. j. C. d̓ cuſt. reo.Iante UIuba. be. f. p. ē crinis eqͦꝝ ⁊ etiā alioꝝ aīaliūirrōnabiliū. ⁊ d̓r a iubeo bes. Iuba etiā d̓rcriſta q̄ galee ſuꝑpōit̉. vl̓ ꝓpt̓ noticiā vel ꝓpt̓fruſtratiōeꝫ ictuū. In̄ iubatꝰ. a. ū. i. criniiꝰ.vl̓ criſtatꝰ. ⁊ iuboſus. a. ū. i. iubis abūdans.Iubar. arꝭ .i. ſplēdor l̓ initiū ortꝰ ſol̓. vl̓ ſol. vl̓lucifer Et d̓r a iuba. be. qꝛ ꝓpt̓ radios. qd̓ libet iſtoꝝ videt̉ iubatū. qꝛ dirigit radios admodū iubarꝭ. Et cor. pͥmā. Un̄ Exēplū qͣſiIubileꝰ lei. m. g. i. ānꝰ (ſol collaterale iubarreqͥetōis gaudij ⁊ leticie ⁊ remiſſiōis. qͦ ẜuilib̓tati donabāt̉. debita relaxabant̉. captiui abſoluebāt̉. poſſeſſiōes gͣtꝭ reſtituebant̉.ita dic̄ Hug. In hiſtorijs āt ſuꝑ Gen̄. xiiij.d̓r. Ab hac victoria abrae tradūt iubileuꝫhabuiſſe initiū ꝓ hac remiſſiōe captiuorūIobel eī remiſſio vl̓ initiū d̓r. In̄ iubileꝰ .i.remiſſiuꝰ l̓ initiās. Ob hͦ aūt ꝯſtitutꝰ ē qͥnogeſimꝰ. qꝛ tc̄ erat Loth. vt dicunt qͥdā qͥngīta ānoꝝ. vl̓ tūc erat qͥnqͣgeſimꝰ annꝰ ex qͣdn̄s deꝰ locutꝰ erat abrae ī via. vl̓ ex qͦ egreſſus eſt d̓ tairā. Et nota ꝙ ſi iubileꝰ deriuat̉a iubilo. as. tc̄ dicēdū eſt iubileꝰ ꝑ i. in an̄penul. ſyllaba. Si aūt a Iobel tūc dicēdū eſtiubeleꝰ ꝑ e. in an̄penul. ſyllaba. In pͥma autē ſyllaba cā euphonie ſcribit̉ ꝑ u. ⁊ nō ꝑ o.
q 4