ME
Eufemia. mie i. bona fortuna. ab eū qd̓ ē bonum. In̄ q̄dā ꝟgo dicta eſt Eūfemia. quaſibn̄ fortunataEufortuniū. nij. i. bonū fortuniū. ⁊ d̓r ab euqd̓ eſt bonū ⁊ fortuniūEuphrates. hꝰ euphratꝭ vl̓ euphrateꝰ. maſ.ge. ⁊ hͦ euphrate hꝰ euphrates ē fluuiꝰ meſopotamīe de ꝑadiſo exiēs. copioſiſſimꝰ gemmis. qͥ ꝑ mediā babiloniā influit. h̓ ab vbertate nomē accepit. Nā hebraice euphratafertilitas īterp̄tat̉ Meſopotamiā ī qͥbuſdālocꝭ ita irrigat ſic̄ nilꝰ alexandrina. ⁊ ꝓd̓. pe.Un̄ Lucanuſ. Tigris ⁊ euphrates vno fefonte reſoluūt. Item aurora. Frugifer eūphrates natat h̓ ꝙ plurima ꝓfertEuphrateꝰ. tea. teu. d̓r ab cuphrates fluuio.ſꝫ effrateꝰ ꝑ duo f. ab effrata venitEuphonia ē pulcra locutio. vt meridies ꝓmedidies. Et ẜm qͦſdā fit dupl̓r. Ul̓ qn̄ lr̄atrā ponit̉. vt nobiſcū ꝓ cū nob̓. Ul̓ ſcribit̉⁊ nō ꝓfert̉. vt Circūeo. Circuamīcto ꝓptermalā ꝯſonoroſitatē. ⁊ d̓r ab eū qd̓ eſt bonū.⁊ phonos ſonꝰ. qͣſi bona onoritas. vl̓ bonꝰſonꝰ. In̄ euphonicꝰ. a. ū. i. bn̄ ſonās. Et excuſat cacephaton ẜm doctrinale. Un̄. Cūretices q̄ turpe ſonāt euphonia habet̉.Eugeneſ. pe. cor. greci dicūt. qd̓ nos ingenuos vel nobiles .i. boni generꝭ dic̄ mꝰEuictio ẜm Azo. ī ſum. ſic diffinit̉. Euictioeſt rei empte vl̓ ex alia iuſta cā accepta perſnīaꝫ iudicꝭ abductio vl̓ vt petat alio eumcēte omiſſio. Nec em̄ ſꝑ eſt neceſſariū rē abduci vt videt̉ euicta. vt. ff. de euic. §. j.Guidēs. tꝭ. o. g. i. claiꝰ vl̓ aꝑtꝰ. In̄ hͦ euidētiatie .i. aꝑtio vl̓ claritas. Et ꝯponit̉ cum in. ⁊d̓r ineuidēs. o. ge. i. obſcurꝰ vel inaptuſ. In̄ineuidētia. tie .i. obſcuritasGuilath filiꝰ Chus. a qͦ getuli .i. mauri. Itēeuilath d̓r ꝓpriū terreGuitatꝰ. ta. tū .i. valde vitatꝰ vl̓ euidēt̓ vitatus. ⁊ d̓r ab euito. as. Uel poteſt componiab e. ⁊ vita. ⁊ tūc euitatꝰ .i. vita pͥuatꝰ. Und̓dic̄ Pap̄. Euitatus .i. vita pͥuatꝰ. id eſt. perterritusEulogiū. gij .n. sͣ. i. ſapīa vel bona fama vl̓ teſtimoniū. vl̓ cantꝰ. Itē eulogia dicūt̉ laudes electe ⁊ ſummatim collecte. vt ſi quis īimagine alicuiꝰ laudes ſcribat culogia dicunt̉ Itē eulogia gie. f. g. d̓r ab eū qd̓ eſt bonū. ⁊ logꝰ. ⁊ ſunt eulogie bn̄dictōes. ſalutationes ⁊ bone donatiōes. Un̄ in decretisxvj. diſ. de eulogijs ad ſacra ꝯcilia ꝯſtitutꝭ.
In̄ eulogicꝰ. a. ū. ⁊ eulogius. gia. giū. id eſt.bn̄dictusEumenis. dis. f. gͦ furia infernal̓. qͣſi ī bonodeficiēs. ⁊ d̓r ab eu. qd̓ eſt bonū. ⁊ mene defectꝰ. ⁊ cor. pe. Un̄ Greciſmꝰ. Eumenidesqꝛ deficiūt bonitate vocāt̉Eunuchꝰ. chi. m. g. grecū eſt .i. ſpado. Et eūnuchia. chie .i. faciēs. Sꝫ eunuchie. arum.ſunt delicieEuocatio ē dictionū diuerſaꝝ ītrāſitiua adiunctio. ita ꝙ vna trahat̉ ad impropͥetateꝫalteriꝰ. vt ego Petrus legoEuphemiſmos eſt bona ꝟbi ꝓ ꝟbo mutatōvt Exultabit lingua mea iuſticiā tuā. id eſtexultādo ꝓnūciabit. ⁊ d̓r ab eu qd̓ eſt bonū⁊ phemiſmos qd̓ eſt mutatio. qͣi bona mutatio Un̄. Euphemiſmos erit ꝓ ꝟbo ponere v̓bū Exultat dn̄i vocē lingua mea ſuꝑniEupolis. f. t. pe. cor latine. eupoleos grece i.bona ciuitas. ⁊ d̓r ab eu. qd̓ eſt bonū. et polis ciuitasEuprepia. pie .i. pulcritudo. decor.Euripus. pi. m. s. i. marꝭ eſtuatio. vl̓ locus īmari ꝑiculoſus. ⁊ d̓r ab eu. qd̓ eſt bonum. ⁊ripa. qͣi bona ripa ꝑ ꝯͣriū. Un̄ Boetiꝰ. Eſtuantis more fert̉ euripi. ẜm Hug. Pap̄. dic̄.Euripꝰ eſt reductio marꝭ vl̓ aquarū. qd̓ fitẜm crementū vl̓ decrementū luneEuro auſter. ſtri. ē vētꝰ collateral̓. qͥ d̓r ab euro ⁊ auſter. qꝛ eſt inter eurū ⁊ auſtrū. Inuenit̉ etiā euroaqͥloEuropa fuit filia Agenorꝭ regꝭ libie quā Iupiter ab africa raptā. cretā aduexit. ⁊ ab catertiā ꝑtē mūdi europā vocauit. In̄ europicꝰ ca. cū. ⁊ europiꝰ. pia. piū. Et nota ꝙ ſūttres ꝑtes mūdi .ſ. europa. libya. ⁊ aſya. De qͥbus Lucanꝰ in vj. Europā miſeri libyamaſyamqꝫ timereGurus. ri. m. s. eſt vētus flans ab oriēte. ⁊ d̓rab eos. eoi. qͣſi ab eooruensEuſebia. bie .i. pietas. In̄ euſebiꝰ .i. piꝰ. ⁊ cōponit̉ ab eū. qd̓ eſt bonū. ⁊ ſebes qͦd ē pietaſqͣſi bona pietas Hinc etiā grece ciconia d̓reuſebes .i. bone pietatꝭ auis. Fert̉ em̄ ꝙ ſic̄alit̓ a parētibꝰ dū ꝑua eſt. ita poſtmoduꝫ ſenes parētes alatIuſtochiū f. s. i. bn̄ fortunata. ⁊ d̓r ab eū. qd̓eſt bonū. ⁊ tuchis qd̓ īterp̄tat̉ fortunaEuticiani qͥdā heretici dicti ab eutice ꝯſtātinopo itano abbate. qͥ xp̄m pꝰ hūanā aſſūtionē negauit exiſtere ī duabꝰ naturꝭ. ſꝫ ſolā diuinā aſſeruit ī eo eſſe naturā