ET

In plurali ꝟo hi celi celoꝝ. Cōparatiōe. vtbonꝰ. melior. optimꝰ. Declinatione. vt vasqd̓ in ſingl̓ari ē tertie declinatōis ⁊ ī pl̓i ſecūde. Senſu ſiue ſignificatōe. vt ops opiſin ſingulari ꝓ auxilio. In pl̓i. ſcꝫ opes. prodiuitijsUterogentꝰ. nea. neū. pe. cor. i. diuerſaꝝ naturaꝝ. ⁊ d̓r ab eteros vl̓ eteron̄. qd̓ eſt diuerſum. ⁊ genꝰ qd̓ ē natura. vt pꝫ ī hoīe qͥ ē tot̉eterogeneꝰ .i. diuerſaꝝ naturaꝝ. Hoc etiaꝫpatꝝ ꝑtibꝰ organicꝭ. vt ī manu vel in pedeqꝛ manꝰ ⁊ pes ꝯſtat ex rebꝰ diuerſaꝝ nat̉aꝝputa ex pelle. carne. neruis. oſſibꝰ ⁊ venis.Sꝫ alit̓ eſt ī homogeneis qꝛ in homogeneis totū ⁊ ꝑs ſunt vniꝰ nature. ſic̄ frumētuꝫ.piper. vinū. argētū. caro ⁊ oſſa. qꝛ q̄libet ꝑsfrumēti frumētū eſt. ⁊ ſic de alijs. Et d̓r homogeniū ab homos qd̓ ē vnū. ⁊ genꝰ natura. quaſi vnius natureIthicꝰ. a. ū. pe. cor. i. moral̓. ⁊ d̓r ab ethos qd̓eſt mos. In̄ ethica. ce. i. moralitas vel ſcīaq̄ tractat de moribꝰ. Et ethicꝰ. a. ū i. ꝓpriumẜm Hug. Itē vt dic̄ Pap̄. Ethica genꝰ febris ē. cuiꝰ tres ſunt ſpēs. pͥma ſcd̓a ⁊ tertia⁊ hꝫ eſſe ī mēbris. De pͥma leuit̓ liberat̉ aliqͥs. de ſecūda vix. de tertia nūqͣꝫ.Utymologia eſt expoſitio vniꝰ vocabuli ꝑaliud vocabulū. ſiue vnū ſiue pl̓a magꝭ notum vl̓ magꝭ nota ī eadē lingua vl̓ diuerẜ.ẜm reꝝ ꝓprietatē vl̓ lr̄aꝝ ſil̓itudinē. vt lapisquaſi ledēs pedē. piger qͣſi pedibus eger. etd̓r ab etymos vel etymon grece. qd̓ eſt veꝝlatine. ⁊ logos ẜmo. Inde etymologicꝰ. ca.cum .i. figuratiuꝰ. vel qd̓ ꝑtinet ad etymologiam. vel qͥ etymologizat. Itē etymologiaeſt vna ſpēs grāmatice ſciētie docēs de ſignificatꝭ vl̓ ꝯſignificatꝭ dictionū. quarumſunt qͣtuor .ſ. ortographia. etymologia. diaſinthectica ⁊ ꝓſodiaIthiopeia. peie. f. p. i. ꝯfirmatio moꝝ. ī quahoīs ꝑſonā fingimꝰ ꝓ expͥmēdis effectibusetatꝭ. ſtudij. fortitudinis. leticie. ſenſus. meroris. audacie. ⁊ d̓r ab ethos qd̓ eſt mos. etpoīo. poīs. i. fingo gꝭ. ẜm Hug. Pap̄. dicit.Ethiopeia eſt cum ſermonē exaliena ꝑſona inducimus. vt cū fingimꝰ ꝑſonā mulieris vel vocemIthiops ꝑ ps ſcribit̉. ⁊ cor. pe. tā in ntō qͣꝫ īobliqͥs Et ethiopes dicti ſunt a filio chamqͥ vocatꝰ eſt Chus. a quo originē traxerūt.Chus em̄ hebraica lingua ethiops interp̄tat̉. In̄ ethiopia. pie. f. p. qd̓ interp̄tat̉ tene-

bre. In̄ ethiopicꝰ. ca. cū. ⁊ ethiopiꝰ. a. ū. ambo gentiliaIthos grece. latine d̓r mos.Etna. ne. eſt mons ſicilie ex igue ⁊ ſulphuredictusIthnicꝰ. ca. cū. pe. cor. i. gētilisIthnos grece. latine dicit̉ gens.Uthronꝰ. na. nū. pe. cor. qͥ nullū hꝫ thronū .ſ.qͥ nullā ꝑtē regni hꝫ. ⁊ d̓r ab e. ⁊ thronus. qͣſiextra thronumE ante AEu grece. latine bonū d̓r. Ul̓ ẜm Pap̄. Euvox rn̄dētꝭ. Eus ꝟo aduerbiū ē vocātisQua interp̄tat̉ vita. ſiue calamitas. ſiue ve.Uita. qꝛ origo fuit naſcendi. Calamitas ⁊ve. qꝛ ꝓpter p̄uaricationē cauſa extitit morendi. Acadēdo em̄ nomē ſumpſit calamitas qͣſi cadamitasEuan. tis. m. t. i. bacchus. dictꝰ ſic a voce ſacrificantiū euōe. Uel dr̄ ab eū qd̓ ē bonū.quaſi bonꝰ deusQuangeliū. bona annūciatio īterp̄tat̉. Greci em̄ eū bonū. latine angelꝰ nūciꝰ īterp̄tat̉.ẜm Pap̄. Hug. autē dic̄. ꝙ angelꝰ dicit̉ abagios qͦd eſt ſanctꝰ. inde hͦ euāgeliū .i. annūciatio. qͦd cōponit̉ ab eu. qd̓ eſt bonū. v. vocali ꝯuerſa in ꝯſonantē. ⁊ fit euangelium .i.bonū nunciū. In̄ h̓ euāgeliſta. ſte. qͥ euāgelium cōpoſuitEucharis. ris. vl̓ charidis .i. hō bn̄ gͣtioſus.⁊ cor. cha. Un̄ Ecc̄i. vj. Et lingua eucharꝭin bono hoīe abundabit.Euchariſtia. ſtie .i. bona gr̄a. vl̓ gr̄arūactio.Et d̓r ab eū qd̓ eſt bonū. ⁊ charis gr̄a. Ueleuchariſtia d̓r ſacr̄m panis ⁊ calicis .ſ. ſacrificiū corꝑis ⁊ ſanguīs xp̄iEuchius. chij. i. bacchꝰ. ⁊ dicit̉ ab eu. qd̓ eſtbonum. ⁊ chios filius. quaſi bonus filius.qͦ noīe eū Iupiter noīauit. cum giganteminterfecit.Eudoxia xie. f. p. i. bona gloria. claritasEudulia. lie. f. p. i. bonū ſeruitiū. ⁊ d̓r ab eu.qd̓ eſt bonū. ⁊ dulia. quod eſt ſeruitus.Euentꝰ. tus. tui i. caſus. finis. pͥncipiū. Un̄Ouidiꝰ. Exitꝰ acta ꝓbat careat ſucceſſibꝰopto. Quiſquis ab euētu facta notāda putat. De p̄dictꝭ tribꝰ ſignificatōibꝰ dic̄ qͥdamEuentꝰ dic pͥncipiū. finē qͦꝫ caſum.Queus filiꝰ Chanaan. a qͦ dicti ſunt Euei.Ip̄i ſunt ⁊ gabaonite de ciuitate gabaon.qͥ ſupplices venerūt ad Ioſue