Sermo Ioh̓is gerſon cancellarij paribeū
orbē terrarū fas putamꝰ Deſcpͥſitpulcerrime boetiꝰ p̄dictū orbicularem circulū intelligibilē. de egreſſucreaturaꝝ a deo. ⁊ de regreſſu rurſus ad ip̄m. dū cecinit Repetūt ꝓprios queqꝫ recurſus. redituqꝫ ſuoſingula gaudēt Nec manꝫ vlli traditus ordo. niſi qd̓ fini iunxerit ortum Stabilēqꝫ ſui fecerit orbē Cadit rurſus in eandem ſn̄iam alterocarmine Nam ni rectos reuocansitus. flexos iteruꝫ cogat in orbesQue nūc ſtabilis ꝯtinet ordo Diſſepta ſuo fonte fatiſcāt Hic eſt cūctis cōis amor Repetūt qꝫ boni fine tene̓i Quia nō alit̓ durare q̄antniſi ꝯuerſo rurſus amore refluantcauſe q̄ dedit eſſe Id̓o bn̄ diffiniēdo inqͥt Arꝭ. Bonū eſt qd̓ oīa appetūt Ceteruꝫ vero intelligibileshoīm ſpūs eo ꝑfectiorē ſui faciūtorbē quo ꝑfectiꝰ atꝫ d̓inius ſpūsvite eſt in ſe ip̄is. tanqͣꝫ in rotꝭ. illisꝓph̓itis. q̄ plene ſūt oculis intus ⁊extra Intꝰ ꝑ intelligentiā. extra ꝑcorpoream ſenſationem Deduxithāc reductionē dn̄s bonauenturacardinalis ī itinerario ſuo mentisin deum quo libello et auctore ſuolaus oīs eſt inferior Talis erat orbis terraꝝ qͥlibꝫ ex apl̓is et diſcipulis hītantibꝰ in vnū cuꝫ mulieribus et maria mr̄e ih̓u. qn̄ verificatū eſt illud dn̄i ꝑ Iohelē Et qͥdemin nouiſſimis diebꝰ effundā de ſpūmeo ſuꝑ oēm carnē. et ꝓph̓abūt filij vr̄i et filie vr̄e. vtrūqꝫ noͣt ſexumUerificatū eſt itē illud ſapiētis ꝓthemate ſumptū Spūs dn̄i repleuit orbē terraꝝ Cuiꝰ repletiōis ſēſibile fuit ſignū doctrina linguarūper eundē ſp̄m collata. de qͦ ꝓtinꝰ
ſubdit̉ Et hoc qd̓ ꝯtinet oīa ſcīaꝫhabꝫ vocis Nā eo replēte. vocesdiuerſas intonāt. fantur dei magͣlia ¶ His ita qͣi ꝓhemialit̓ ⁊ lr̄alit̓elocutis pͥus qͣꝫ ad vlteriora ꝑgatẜmo vnū velut incident̓ dicturusſum ꝙ Reuerendiſſimum pr̄em doctorē incōꝑabilē ac p̄ceptorē meūprecipuū. dn̄m Cardinalē cameracen̄ excuſat a deſidioſa vel vicioſaꝓpoſiti mutatione. et exiguitatemmeā releuat a temeraria p̄ſumptōne Aſſignatꝰ fuerat itaqꝫ eidē. R.p. ſermo pn̄s Acceptauerat. cōpulaueratqꝫ ip̄m ex integro ⁊ iā mēorie ꝯmendabat. dū febris validāeū corripuit. vt in lectū et in medicos decideret Iuſſit igit̉ (ſūt enimpetitiōes ſue iuſſio mihi) Iuſſit vtſuccedereꝫ loco ſui Parui. licet impar viribꝰ. nō in mea ſꝫ in obedientie virtute et in vr̄e btītudinis exꝑta benignitate et in affluentiſſimaſpūſſc̄i bonitate ſpem reponens. qͦiubēs pollicitꝰ eſt Aꝑi os tuū ⁊ implebo illd̓ Obedierat qui dixitOsmeū aꝑui Nec fruſtratꝰ eſt. qꝛ ſeqͥt̉et attraxi ſp̄m Porro nihil ex intentione qd̓ vel ꝑtialitatē vl̓ offenſionē ſonet ꝓpono dice̓ ne id qͥdē nullo tꝑe licꝫ fieri Abūde ſatis eſt adloquēdū ſolēnitatis hodierne myſteriū grāde. qn̄ ſpūs dn̄i repleuitorbē terraꝝ Et bn̄ ſp̄s dn̄i. nō ſp̄smūdi. nō ſp̄s carnis. nō ſp̄s demonis. qui ſūt tres immūdi ſpūs qͦs īapocal̓ Ioh̓s vidit egrediētes deore beſtie in moduꝫ ranarū q̄ garrule ſordide turgideqꝫ ſūt Spūsquidē qui nō ꝑmanet ſuper omnēcarnē hoc eſt carnalit̓ viuenteꝫ. qꝛſpūs eſt qui viuificat. caro non ꝓ
boen