Sermo de ſpirituſancto
ccccxi
deſcribēs lucas Multitudinis inqͥtcredentiū erat cor vnū et aīa vnāin dn̄o Quid pl̓a q̄rimꝰ. cuꝫ orauerit pr̄em qͥ nō exaudiri neqͥt. vt credentes in eū eſſent vnū. ſicut ip̄e etpr̄ vnū ſūt Sūt aūt vnū in ſpūſcoqͣꝫqͣꝫ nō om̄ino ſil̓iter ad credētesHic ē ſpūs ille dn̄i qui repleuit orhem terraꝝ. repleuit ſane mox vt īpͥncipio fecit deꝰ celuꝫ et terrā qn̄ſpūs dn̄i ferebat̉ ſuꝑ aqͣs nō excluſus vel elatus. qn̄ intꝰ fouebat ẜmaliā tranſlationē nō incluſus vl̓ artatꝰ Neqꝫ enī qͥcqͣꝫ ſubſiſtere p̄t qd̓nō repleuit ſpūs dn̄i ꝑ eſſentiā potētiā et pn̄tiam Hoc hꝫ articulusꝑiſius ꝯdēnatus. ꝙ cauſa pͥma ſitremotiſſima ſic ꝙ non ꝓpinqͥſſima.error. Quāuis inſuꝑ oꝑa trinitatꝭ.ſint indiuiſa nō quideꝫ ad intra vtIoh̓. Andree ſumit ꝓ argumentoꝓceſſionis ſpūſſc̄i ab vtroqꝫ. ſedad extra Nihilominꝰ cōpleta formatio reꝝ. modus et ornatꝰ earūappropͥat̉ ſpūiſc̄o. ꝓ qͣnto diuinabonitas tanqͣꝫ cā finalis q̄ pͥncipaliſſima cauſaꝝ eſt mouit ad rerumcreationē vt in eis ſeſe diffunderetEſt eni bonū ſui ip̄ius diffuſiuum.Hinc Iob ait Spūs dn̄i ornauitcelos ꝯcordit̓ ad pſalmiſt̓ Uerbodn̄i celi firmati ſūt Sequit̉ Et ſpūoris eiꝰ oīs ꝟtꝰ eoꝝ. Hoc vidit diuinus dionyſiꝰ qui ordinans noīadei ꝑ reſpc̄m ad creaturas poſuitbonū qd̓ appropͥat̉ ſpūiſācto eſſepͥmū nomē dei et prius collocauitqͣꝫ nomē hoc ens. Hoc et plato eimulti poetaꝝ theologi ſub qͦdaminuolucro ſomniaſſe vident̉ dū di-
xerūt cum virgilio ſi bene meminiPrincipio celum. ¶ Gratiſſimaꝓrſus hec ſpeculatō etiā ph̓antiū.ꝑſcrutari quēadmod̓ ſpūs dn̄i repleuit orbē. Atꝟo lōge gͣtior diuinior atqꝫ ſublimior offert̉ ꝯſideratio. ſi de oꝑibꝰ creationis ad recreatōis oꝑatōnē vertit̉ mētis acies.fidei lumine bn̄ colluſtratā purgataqꝫ. Illic offert̉ celebriꝰ ſolēnitatꝭhodierne myſteriū. qͦ nullū ſtupore mirabiliꝰ. nullū ſalub̓tate fructusſius ⁊ efficaciꝰ excogitari p̄t. qn̄ ſpiritꝰ dn̄i repleuit orbē t̓raꝝ. hͦ eſt ꝑfigurā. qn̄ repleuit hoīes orbē terraꝝ inhabitates ꝯtinēs .ſ. ꝓ ꝯtētovel locꝰ ꝓ locato. Quanqͣꝫ ⁊ hoīeshmōi nō incōuenienter dici poſſintorbes t̓raꝝ. multis ſil̓itudībꝰ. Sꝫex hac noīatī ꝙ egrediētes a deoꝑ creatōnē ⁊ recreationē. rurſꝰ a ſeipſis ⁊ oībꝰ creaturis in deuꝫ. qͦ eſtalpha ⁊ o. pͥncipiū ⁊ finis r̄uertant̉ꝑ cognitionē ⁊ amorē. Ob talē ꝟocirculū vl̓ orbē intelligibilē qͥs nōrecte noīaue̓it hoīes iuſtos orbeseē. Et qͥdē t̓renos qꝛ cū ſpiritibusſuis herēt corꝑi. qd̓ terrenā terrāinhabitat Uel id̓o certe noīanturorb̓ terraꝝ ꝓpter ꝟtutis ſtabilitatēet ꝓmptitudinē obedientie Firmauit enī deꝰ orbē t̓re. qui non cōmouebit̉ Ecce ſtabilitas Et de rotisvolubilibꝰ ezechiel dicit ꝙ vbi eatimpetꝰ ſpūs illuc gͣdiebant̉. Ecceobedīā. Alludit his Oratiꝰ dicēsde viro ſapiente ꝙ eſt totus teresatqꝫ rotūdꝰ Deniqꝫ ſicut hō dicit̉oīs creatura. dicit̉ creatura mūdi.dicit̉ microcoſmꝰ. ſic eum nomīare
f f 3