AoꝑC CCliſponſe
amiciciā ꝯuenirēt ea tn̄ ꝯditōne vtſibi canes in quibꝰ iurgioꝝ erat cāſecuritatis loco traderentur. ānuer̄tpaſtores ⁊ in ſpe ſecuritatꝭ. dede̓ canes qͦs ouiū ſuaꝝ vigilātes hēbātcuſtodes. Tūc lupi adēpta formidine tota. gregē oēm nō mō pro ſacietate veꝝ etiā ꝓ libidie lacerauer̄t.Sic nūc nr̄is tꝑibꝰ ſublatis viris ſapientibꝰ lupi gregē oēm tyrānide etcrudelitate necant. Sūt gͦ ꝯſilia. ſūtadinuentōes ſingule ꝓ regnis ad qͥrēdis. diuitijs āpliandis ⁊ pompamagnā exercēda. n̄ ꝓ religiōe meadilatāda. quā et ipſi vicarij tui contēptui hn̄t ⁊ habuerūt. nō cogitantnec aduertūt Oracij dictū qͥ ait. vilius argētū auro ē ꝟtutibꝰ auꝝ. Hācvellē reges optarēt. pōtifices amarēt ⁊ oēs paſtores mei corde exqͥrerēt ex toto qͣ tibi ſimillimi fiunt. imodij efficiunt̉ nā his dixiſti. Ego dixidij eſtꝭ. et idē poeta ait de ſapienteSapiēs vno minor ē ioue. diues lib̓honoratus pulcer rex deniqꝫ regūp̄cipue ſanꝰ. Sꝫ valde notādū ē ē̓re hūanū genꝰ tot ſeculi curas āplectatur qꝛ ſapiētiā deſeruit quā amplexari aſꝑnat̉ et hec tuenteꝫ ſe abſtrahit ne mūdanis rebꝰ inherēs celeſtes ꝑſequat̉ motꝰ nec illos odiohabeat. vn̄ ſi frigidā curaꝝ fomētarelinq̄re poſſes vt iſdē poeta loquitur ad genꝰ hūanū. Quo te celeſtꝭſapiētia duce̓t ires hͦ opus h̓ ſtudiūꝑui ꝓperemꝰ et ampli Si pr̄ie volumus ſ̄ nobis viue̓ cariEgo equidēcertiſſime puto ſapientiā oīa vince̓.⁊ corꝑis vires atqꝫ pulcritudinē. inſuꝑ ⁊ theſauꝝ margaritaꝝ. auri et
argēti copiā multā ⁊ qͥcquid dici p̄tad oīm hoꝝ laudē et p̄conium imovincit et ip̄am fortunam q̄ fortiſſiāin rebꝰ oībꝰ ē Iuuenali dicēte. Uictrix fortune ſapiētia Cōcordat em̄cū natura ſapiētia vt ignorātia ꝟeſit et dicat̉ eſſe nature hūane ꝯtraria. ⁊ rōni inimica. idem̄ em̄ clamathōis natura. idē clamat ſapiētia. nānūqͣꝫ aliud natura aliud ſapiētia dicit vt idē p̄fatꝰ poeta ait. Ex qͥbꝰ luculente patet. nō mō rōnis ꝑticipe̓i gnorantiam tanquā hoſtem repellere verūetiā omnem humanam naturam diligere ſapientiam ex natura. Omnis igitur qui diligit ſapienciam diligit iuſticiaꝫ ſine qua regesregnare non valent et ſine qua regna non ſunt niſi latrocinia. Que vtiqꝫ talis eſſe debet vt omnia referatin te deum cunctarum opificem rerum. alias em̄ ſapientia dici n̄ meretur. Ea propter Sal̓on a te pecijtſapiētiā. dicēs ad te Ego inqͥt ſū puer ꝑuulꝰ ⁊ ignorās egreſſū ⁊ introitū meū ẜuus tuus ē in medio populi quē elegiſti. dabis ergo ẜuo tuocor docile vt poſſit iudicare populū tuū et diſcerne̓ inter bonū ⁊ malū. et tu rn̄diſti dicēs. Quia poſtulaſti ꝟ̓bū hoc et non petiſti dies multos nec diuicias. nec aīas inimicoꝝtuorum. ſed poſtulaſti tibi ſapientiāad diſcernendum iudicium. Ecce feci tibi ẜm ſermones tuos et dedi tibi cor ſapiens et intelligens in tantum vt nullus ante te ſimilis tui fuerit nec poſt te ſurrecturus ſit vt ipſe dixerit gratias agēdo Uenerūtmihi oīa bona ꝑiter cū illa. Sꝫ nr̄i