Liber tertiusde conſolatione eccleue
Ipiritales ſiue ſeculares. ſed gregēſuū oberrare ꝑmittūt. facti mercenarij ſc̄aruꝫ ouiū quas p̄cioſo ſangͣuine tuo redemiſti Sed vt finemfaciā. hoꝝ oīm vna eſt ratō qꝛ acephala ego. ſū cū in his pͥncipaliterdeficiā qui nc̄arij paſtores eſſe deherēt. vn̄ vacāte papatū ꝓpter paparū pl̓alitatē vacat imꝑiū ex ꝑſone defectū. qua ꝓpter oīs lex om̄isordo ⁊ om̄is iuſtitia ꝯfuſa ē. publica ob hoc malicia oīm in omnes ⁊ſinguloꝝ in ſingulos dn̄ante. ꝓceſſurus igit̉ ad reliqua his vel eqͣliavel mala maiora exordior in hūcmodum¶ Diſti. vij. de ignorantia rectorū eccleſie.Itinā malis adeſſet finiso optatus quē ꝓrogari iubet ſequentiū iniqͥtas maloꝝ vt malū malo cohereat et iaꝫmalis pleriſqꝫ enumeratis pluraſequant̉ mala. nūqͣꝫ ceſſant mali teꝑſequi et me infeſtare atqꝫ mee iniuriari benignitati ſed in his cōtrap̄latos et rectores ago Iſti enimſunt qui te ꝑſequūtur de qͥbus tudixiſti Amici mei et ꝓximi mei aduerſū me aꝓpinquauer̄t et ſteterūtSic et ego tecū q̄ror et pre om̄ibturbata dolens nimis ego ſū quiavniuerſitas tota ppl̓i xp̄iani aduerſum nos cōiuraſſe vident̉ Et egreſſa eſt. iniqͥtas a ſenioribꝰ iudicibꝰvicarijs tuis qui gentē tuā etiā qͦcūqꝫ cuſtodia paſcere cernunt̓. ⁊ oꝓhpudor qui rectores et pͥmatespoſiti ſūt in ꝑſecutione mes primi
ſūt quorū gradus ſacri occaſiōesturpis ſūt lueri. ⁊ auaricie queſtusbonū pietatis eſt Cura magna ill̓eſt circa p̄laturā. ſed de ſalute aīarum ſolicitudo nulla Ubi nūc p̄latoꝝ dulcedo vbi ſapīa perijt dulcedo qꝛ regnāt tyrānide dulcedoallicit. ſꝫ illi repellūt a ſe ſua impiacrudelitate ſubiectā ſibi gentē Sꝫvbi ſcia p̄latoꝝ vbi ſapia? Reueraſapīa in ſtultitiaꝫ ꝯmutata eſt. qͥaſapīa huiꝰ mūdi ſtultitia eſt apuddeū Ignorātia ſcpͥture ſacre pl̓esfecit errare Plato mūdū dixit aureū cū ſapiētes regnabāt Et rhomani nō armis aut potētia ſed ſapiētia mūdū ſibi ſubiecerūt Un̄ ⁊ego tui ꝓuidentis tribꝰ ſū dotatapͥuilegijs videlꝫ ſacerdotio imꝑioet ſtudio tanqͣꝫ pͥncipali qͦ vicarijtui ſiue pōtifices ſiue reges ſibi populū ꝯceſſuꝫ debēt gubernare Incuiꝰ ſignū Sc̄us vir ⁊ rex illuſtriſſimus karolus magnꝰ ſtudiū trāſtulit ꝑiſius per hoc innuēs mundumſapīa regi et ꝓuident̓ ſuſtētari Etſi aliqn̄ vt pn̄ti cōtuemur tꝑe pͥncicipes legū fuerint ignari ⁊ ſciarūad minꝰ prudētes et ſapiētes hr̄edebebūt quoꝝ ꝯſilio religio xp̄iana regat̉ et corrigat̉ na cū roboāiuuenū et inſipientū vteret̉ ⁊ regeretur ꝯſilio ꝑtem regni ſui maiorēꝑdidit Qua ꝓpt̓ philippo ab athenienſibus. x. poſtulāte oratores vtſic illis habitis recederet reſpōiuꝫaccepit ab oratore eloquentiſſimodemoſthene hāc fabulā cōtingētelupos aliqn̄ paſtoribꝰ qͦrū diligētiā deciꝑe voluiſſent ſuaſiſſe vt in