AoꝑſponſiC CCxlij.
accipiat p̄uaricatio. qꝛ non erit deſolatō ꝑpetua. ſed p̄ciſe tꝑalis Nāſicuti poſt plagā quā ꝑcuſſi hebreos ceſſauit ira mea Ita poſt penāet vindictā placabilis ero ſuꝑ iniquitate gentis tue Et ecce hi annixl. dies illi ſūt. xl. de qͥbꝰ Ezechieſiiij. Dormies ſuꝑ latus dexterū etaſſumes iniqͥtate domus iuda. xl.diebꝰ diē pro āno. diem inqͣꝫ ꝓ anno dedi tibi Cōſumet̉ igitur iniqͥtas filioꝝ tuoꝝ. xl. ānis et tūc finēaccipiet pcc̄m Hi ſūt āni ire dei inqͥbus pcc̄oribus vindictā meaꝫ exhibui. de qͥbus Numeri xxxij. dicit̉Iratus dn̄s aduerſū iſrl̓ circunduxit eū per deſertū. xl. ānis donec ꝯſumeret̉ vniuerſa generatio que fecerat malū in ꝯſpectu dn̄i Iſti ſūtāni vindicatiui in qͥbus vltio meamanifeſta claret ꝓpter iniquitateꝫfilioꝝ tuorū. de his nūeri. xiiij Filijvr̄i vagi erūt in deſerto annis. xl.et portabūt fornicationē veſtra ⁊ſcietis vltionē meā Iagi fuere filij hoīm ānis iſtis xl. boni cuꝫ mal̓et qͣſi ſuꝑ terrā ꝓfugi. cū ꝯtētionemagna et receperūt iniqͥtateꝫ p̄cedentiū qui ab hac vitā deceſſerūtFuerūt ergo vagi in ꝟbis. vagi inmoribꝰ. iſti rhoͣni. illi frācigene. alijmaritimi. ſed nūc in āno. xl. ꝯplebitur vltio mea vt quilibꝫ ad caulāverā et vnicā reuertat̉ Hi etiaꝫ nimirū ſūt dies illi. xl. in qͥbus ſuperterrā plui. xl. diebꝰ vt punirē pcc̄ahoīm ꝑuuloꝝ cſ parentū pcc̄is etꝯſumet̉ pcc̄m diebꝰ. xl. diē ꝓ annoꝯputādo Hi etiā āni pn̄t deſigna
ri per horas. xl. qͥbus mortuus fuſNā reuera iſtis ānis. rl. qͣſi dormiens fui et ſoporatꝰ ſed hora. xliqͣſi leo ſurrexi de ſepulcro et nuncin fine. xl. ānoꝝ qͣſi vrſa ſaliēs ⁊ leofortiſſimꝰ vigilabo. et exurgere tefaciam O ſponſa dulciſſima vt devno capite tibi ꝓuideam ceteris ⁊punitis et repulſis Cōſumet̉ igit̉tota malicia in his ānis. xl. et finēcapiet p̄uaricatio et iniquitas vniuerſa Quippe iſti anni. xl. includuntur in ſex tribulatiōibus de quibſcus Iob ꝓphetauit futurā tuamꝑſpiciens tribulationē et eiuſdempoſt certa tꝑa abſolutionē. ait eniad te clamās de me In ſex inquitribulationibꝰ liberabit te et in ſeptima nō tanget te malū In fame eruet te de morte ⁊ in bello demanu gladij A flagello lingue abſcōderis et beſtiā terre non formidabis et beſtie terre pacifice erunttibi. et viſitās ſpēm tuā nō peccabis et ſcies qm̄ multiplex erit ſemētuū et ꝓgenies tua ſit̄ herba terreDōne etiam et tu ip̄a ad quēdamamitū tuuꝫ ꝓrupiſti in hec verbaIp̄e liberabit me. de laq̄o venātiūet a ꝟbo aſꝑo Poſt digna ppl̓i tuiflagella te ip̄am vir ſacro imbutꝰſpū ꝯſolat̉ ne veſaniā a deſꝑatōislaq̄um cogaris incidē cuꝫ tu timida doloris tui finē eſtimaueris tenon habituram Non enim vt p̄fatus ſum erit deſolatio iſta perpetua ſed temꝑaria. nō crudelis ſedpunitiua. nō horrēda ſed emendatiua. nō deſtructiua ſed future ſe-