de moueta
¶ Clxxvſit
ficerent ꝓ ſtatu principi pertinēti.Uelle ergo ſibi amouere ptātemmutandi monetas ē cōtra honorēregni attētare principeꝫ exhereditare. imo ip̄m depauꝑare ⁊ a ſtatudebite magnificētie deſtituere nōtā iniuſte qͣꝫ ec̄ vituꝑabilit̓ ꝓ totacōitate. quam nō decet habe̓ pͥncipē niſi excellēti ſtatu pollenteCapitulum viceſimumquartū. Rn̄ſio ad p̄dicta et cōcluſio principalis(Uamuis in ſolutiōe pͥmiargumēti forſan multe difficultates poſſēt occurrere. verūtn̄ tranſeūdo breuit̓ ꝓ nūc occurrit mihi ꝙ ne pͥnceps fingeret talēnc̄itatē eſſe qn̄ nō ē ſicut fingūt tyranni vt dicit Ariſtꝭ. det̓minandūeſt ꝑ cōitatē aut ꝑ valentiorē eiuspartē exp̄ſſe vel tacite. qn̄ qͣlis. etqͣnta nc̄itas eminet. Exp̄ſſe dico.qꝛ ad hoc debꝫ ꝯgregari cōitasſi aſſit facultas. Tacite ꝟo ſi fuē̓itfeſtina nc̄itas ꝙ ppl̓us conuocarinō poſſit. et tam euidēs ꝙ poſteaappareat notorie. Tunc em̄ pͥncipilicet aliqua reciꝑe d̓ facultatibusſubditoꝝ nō ꝑ mutationē moneteſꝫ ꝑ modū mutui. de qͦ poſtea facienda ē reſtitutio plenaria. Ad aliud cū dicit̉ ꝙ pͥnceps pōt haberepͥuilegiū mutandi monetas pͥmonō intromitto me d̓ potētia papeſꝫ puto ꝙ nūqͣꝫ hͦ ꝯceſſerit nec ꝯcedet qm̄ ſic ip̄e dae̓t licētiā malefaciēdi quā nullꝰ bn̄ operando meretur accipere. De imperatore autēromano dico ꝙ ip̄e nulli principi
potuit vnqͣꝫ pͥuilegiū dare faciēdiillud qd̓ ſibimet nō lice̓t. ſicut ē tālis monete mutatio. vt pꝫ ex pridictis. De cōitate etiā dictū eſt capitulo. xxij. quia ip̄a nō p̄t mutaramonetas niſi in certo caſu. Et tūcſi ip̄a ꝯmitteret pͥncipi hͦ cū limitatione rōnabili q̄ ex eodē capl̓o etalijs apparet. iā hͦ nō faceret princeps tanqͣꝫ pͥncipalis auctor. ſꝫ ſic̄ordinatiōis publice executor. Adaliud aūt cū arguit̉ ꝙ cōitas cuieſt moneta ſe poſſꝫ ſpoliare ſuo iure et illud totuꝫ pͥncipi trade̓ et ſictotū ius monete deuoluereret̉ adpͥncipē. Primo videt̉ mihi ꝙ hͦ nūqͣꝫ faceret cōitas bn̄ ꝯſulta nec ec̄ſibi licet qͦmodolibꝫ mutare monetas. aut male vti re ſua vt dictū ēcapl̓o. xxij. Itē cōitas ciuiuꝫ q̄ naturalit̓ ē libera nūqͣꝫ ſcient̓ ſe redigeret in ſeruitutē. aut ſe ſubijce̓t iugo tyrānice ptātis. Si ergo ipſadecepta aut minis territa ſeu coacta ꝯcedat pͥncipi tales mutationes. nō aduertēs incōueniētia queſequūtur et hͦ ſeruilit̓ ſe fore ſubiecta ip̄a p̄t hͦ ſtatiꝫ aut qūolibꝫ reuocare. Itē res qͥ ſpectat alicui qͣide iure naturali qn̄qꝫ nō p̄t ad alterū iuſte trāſferri. Sic aūt ꝑtinetmoneta ip̄i libere cōitati vt ſatispatꝫ ex capl̓is prmo et ſexto. Sic̄ergo cōitas nō pōt ꝯcede̓ pͥncipiꝙ ip̄e habeat aucͣtoritatē abutēdivxoribꝰ ciuiuꝫ quibuſcūqꝫ voluerit. ita non poteſt ei dare priuilegium tale monetarum quo ipſenon poſſet niſi male vti exigendo tale lucrum ſuper mutatione