de contractibus ſcꝫ redditibus CCxliuti

teriū eſſe faciēdū vt per illā cuꝫ ēſic peccat homo de morte liberet̉Quis hͦ dicat niſi qͥ res humanasmoresqꝫ conat̉ ⁊ leges ſubuertēꝘ em̄ facimꝰ ne dicat̉ poſſe rectefieri nec impune tm̄. verū etiā glorioſe vt in eo nō timeat̉ ſuppliciuꝫſꝫ ſperet̉ et pͥmiū ſi ſemel cōſenſimꝰin malis actibꝰ. nō ꝙ fiat. ſꝫ qͣre fiteſſe q̄rēdū aūt qͣntūcūqꝫ ꝓ bonisfiant cauſis. nec ip̄a mala eſſe iudicent̉ Sed ſupͣ oſtēſū ē ꝙ ꝯtractustalis ẜm ſe pcc̄m ē. cū repugnet directe legi diuine ⁊ naturali. ergo ꝓpter nullā cauſā qͣntūcūqꝫ piā velfauorabilē ſiue ſit ad augmētū diuini cultꝰ vel ad aliū piuꝫ vſū fieridebet mō p̄dicto Itē deꝰ nō vultcoli vel cultū ſuū augeri ꝑ noſtrūpcc̄m et ꝓximi nr̄i p̄iudiciū et dānū. qͦrū vtrūqꝫ fit in tali cōtractu.vt pꝫ ex p̄habitis. igit̉ ⁊cͣ. An̄s ꝓbat̉ qꝛ ex oppoſito ſeq̄ret̉ ꝙ deusvellet nos peccare et ꝓximo nr̄oiniuriā irrogari. vt ip̄e ex hͦ glorificaret̉ et ſua gloria ꝑ hͦ augeretuapud nos et magis manifeſtaret̉Qd̓ ē erroneū et ab apl̓o ad Roͣ..iij. tāqͣꝫ blaſphemia reprobatum.Nā ẜm gloſā ſuꝑ textū apl̓i. ibidēerāt qͥdā qͥ dicebat deū nos vellepeccare. ideo vt ad ꝯꝑationē nr̄iiuſtꝰ apparēt et dū pcc̄m nobis dimitteret ꝙ miſericors ſic patefaceret Dicebāt eū etiā nos velle mentiri vt ip̄e ſolꝰ verax inueniret̉ Qd̓ſi ita eſſꝫ. iiuſte ab illo dānaremurOccaſionē autē tales recipiebāt adicto ꝓph̓e in psͣ dicētis Tibi ſoli peccaui et malum corā te feci ⁊cͣ.

Cōtra tales loquit̉ apl̓us. qꝛ ſēſiſte n̄ habet̉ ex verbis ꝓph̓e. ſꝫ maloꝝ hominū praua īterptatiōe extorq̄ret̉ aſſerētiū. ꝙ pcc̄a hominūet mali actꝰ ad dei iuſtificationeꝫꝓficiāt vt ꝑ mala nr̄a iuſtꝰ appareat et iniuſtitia nr̄a iuſtū illū on̄datet ita dicūt deuꝫ vti malis noſtrisqͣſi inſtrumēto ad gloriā ſuā Cōtra qͦs arguit apl̓us dicēs Si aūtiniqͥtas noſtra ꝯmēdat dei iuſtitiāqͥd dicemꝰ Nūqͥd iniquꝰ eſt deꝰ qͥinfert irā? .i. qͥ punit pcc̄a. qͣſi diceret. ſi iniuſtitia nr̄a ſibi ꝓficit ad hͦꝙ ſua iuſtitia reddit̉ ꝯmēdabiliortūc ſine dubio iniquus ē inferēdovīdictā ꝓ malis q̄ vult vt faciamad gloriā ſuā Et iterū Opl̓us ſubdit Si veritas dei ī meo mēdatioabūdauit in gl̓aꝫ ip̄iꝰ qͥd adhuc ⁊ego tāqͣꝫ pcc̄or iudicor; qͣi diceretSi ad gloriā dei ꝓficit mēdaciumhominū. vt ille ſolꝰ verꝰ appareatpcc̄ores nō ſūt dicēdi qͥ peccāt. qꝛnō in volūtate. ſꝫ impulſu eiꝰ videbunt̉ peccare qd̓ abſit ¶ Itē ſi ſiceſt qͣre nō faciamꝰ malū vt eueniātbona ſicut qͥdā blaſphemantes dicebāt apl̓m dixiſſe qͦrum dānatioiuſta ē ꝓut ip̄e ꝯtra eos dicit vbiſupͣ ¶ Ex his patet qͣꝫ ſerioſe ⁊ pōderoſe apoſtolꝰ reprobat et extirpare conat̉ errores carnaliuꝫ hominū eſtimātiū ꝑ hoc excuſare hominē a pcc̄o ꝙ ea q̄ fecit licet ſintmala ⁊ legi diuine repugnātia eaintētiōe facit vt inde dei gloria. iuſtitia. et miſericordia magis manifeſtent̉ et appareāt aut eiꝰ cultꝰ inde augeat̉ ¶ Hoc etiaꝫ probatur

H 2