de origine cēſuūScd̓a pars
C Cxj
qd̓ iuſte ſuū eſt pꝫ ꝓpoſitū Ex hacꝯcl̓one et p̄miſſis a pͥncipio hētuiꝙ licet pͥncipi ꝓhibere cenſuū multiplicatiōꝫ et quoſdā introductosdeſtrue̓. et de qͥbuſdā inhibe̓. ne in̄ip̄ius cōſeſu fiāt Primū manifeſtūeſt qꝛ multiplicatio eoꝝ rei publice nocet vt viſū eſt Ꝙ vero q̄ſdāꝫimo pl̓es deſtruere poſſit ⁊ debeat pꝫ ibidē qꝛ oēs qui mōis ibi dictis iniuſte fuerunt introducti Etforte etiā cēſus qͥbus ſubiecti abutūtur qui aliqn̄ iuſte et vtilit̓ fuer̄tinſtituti Ꝙ etiā quoſdā inhibe̓ poſſit de redditibꝰ ad vitā vl̓ ꝑpetuisquos vt viſū eſt non expedit vt indifferent̉ qͥlibet fortis vel debilisnobilis vel ignobilis vtilis vel inutilis ſibi cōparet vel emat ⁊ indeſine laboribus ocioſe viuatCa. xiiij. in quo arguitꝙ nō expediat tꝑalia cleri vt redditus et alia amplius augeriIc ꝓ pleniori declaratiōehOcirca ptacta q̄rit̉ vtꝝ liceIvat ptāti ſcl̓ari ꝓhibere nemoriētes aſſignēt vel legēt āpliuseccleſijs ⁊ clero. Uidet̉ ꝙ ſic ex p̄miſſis. ꝯceſſo ꝙ qͥlibet leget ecc̄ijsde bonis ſuis mobilibꝰ et īmobilibus qͣntū volue̓it tandē ſucceſſiueom̄ia bona venirēt ad clerū qͥa bōimmobilia vt cēſus et alia q̄ ſemelveniunt ad cleꝝ vel ecc̄ias rediread poſſeſſionē laicoꝝ non pn̄t. Etita vltimate ciuiles cōitates depauꝑarent̉ ⁊ attenuarent̉ vſquead hoc ꝙ onera q̄ eis ⁊ pͥncipibincūbunt ꝓ ꝯſeruatione et defēſi-
one reipublice portare nō poſſentcū clerici ſint exempti de ſteuris etalijs ſeruitijs ⁊ oneribꝰ nc̄arijs ꝓꝯẜuādo bono cōi Iteꝝ ſi pͥncepsvel ciuilis cōitas ꝑmiſerit ꝙ qͥlibꝫlaicus moriēs vel ſanꝰ cēſuales faciat clericis vel ecc̄ijs domꝰ ſuasvel vineas vel alia bona immobilia tandē oēs domꝰ erūt cēſualesqͥ tātū grauate ꝙ inutiles erūt eisquoꝝ ē ꝓprietas etſi rōne cenſuuꝫcare locare volūt gͣuabunt̉ pauꝑeres in ꝯductione domoꝝ et ita ꝓpter magnitudinem locagij multemanebūt vacue. vel ſi deſcēdit̉ cōducentibꝰ vix de reſiduo cenſꝰ pn̄tdomꝰ cōſeruari et ſic iteꝝ poſſeſſoribus erūt inutiles His rōibus ⁊ꝯſil̓ibus fuer̄t fortaſſis moti qͥdāpͥncipes ad ordinādū ⁊ ſtatuēdūvt oēs cēſus domꝰ vinee ville velalteriꝰ rei īmobilis debeat ad redimendū dari cuicūqꝫ redimere volēti pro dicta ſūma pecūie vtpotevnam libram pro octoCapi. xv. in quo ponit̉rn̄ſio ad conriū per ſex ꝯcl̓onesOntra qͣs pro rn̄ſione addubiū motū pono aliqͣsꝯcl̓ones Quaꝝ pͥma ē ꝙcuilibet libeꝝ eſt in vita ⁊ in morte de ſuis bonis exterioribꝰ pauꝑibus ꝑtē dare ꝑtē aſſignare ecc̄ijsvel clericis ad d̓inū cultū ⁊ ſuā etalioꝝ ſalutē Iſta ꝯcl̓o ptꝫ ex hocꝙ oꝑa pietatis face̓ de ſuꝑabūdātijs diuitiaꝝ cadit ſub p̄cepto vtſuꝑius patuit capl̓is Itē licitū eſtcuilibet de bōis ſuis ꝓcurare illd̓
D 3