de origine cenſuūSida pars ¶ Cvij.

quoꝝ laboribꝰ viuūt peccāt ſingl̓ip̄dictoꝝ qui actibꝰ eorū ſtatibusdebitis cet̓is nō ꝓficiūt. ſed vel inutiles ſūt vel cōnria mala. laboratibꝰ inferūt. vt ſi quoꝝ eſt defēde̓offendāt. quoꝝ opp̄ſſos eſt libe̓are opprimat. qͦꝝ pacē facere guerrent quoꝝ eſt rapinas ꝓhibē ſpōliant Iſti et ꝯſil̓es apud deū pͥuati ſūt et apud ecc̄iam pͥuādi ſūt iure viuēdi de redditibꝰ vel decimisaut de laboribꝰ eoꝝ erga quos ſetaliter hn̄t Liquet itaqꝫ qui de redditibꝰ viuere ꝑmittendi ſint dūmōalioꝝ labores fidelit̓ recōpenſentoperibꝰ eoꝝ ſtatibus debitis Nōcredant ergo qꝛ ſi crediderint faſlent̉. qͥdā vocati nobiles qͣſi nobilitati eoꝝ debeat̉ vt a ruſticanis etmechanicis laboribꝰ vacent. et deredditibꝰ vel decimis ſuper bōisalioꝝ ꝯſtitutis viuāt. non ſic ſꝫ huiuſmōi ab initio tanqͣꝫ ſtipēdia cōſtituta fuerūt. qͥbus ad certa oꝑaet ſeruitiā cet̓is obligant̉. et qꝛ bona ꝑentum cū oneribus tranſeūtin heredes adhuc filij nobiliū obligantur ad eadēCapi. iij. de his qui nōſūt ꝑmittēdi cēſibus viue̓ Et qͣrenō ſint cenſus multiplicandi.Abebūt ergo nō ſoluꝫ clerici. ſed et nobiles qui detimis ⁊ cēſibus ꝓpter militaria ẜuitiā ip̄is ꝯſtitutis viuuntdiſtrictā rōem reodereſi alioꝝ labores ita ꝯſumat vt nihil eis repedant aut in nullo reipublice ſpūali aūt ciuili ꝓficiāt Sꝫ ſūt adhucqui rōnabilit̓ non ꝑmittūtur viuē̓

de r̄dditibꝰ vtpote plebei fortes laboribꝰ apti Nā hmōi ꝑmittere decēſibus viue̓ qͥd eſſet niſi ciuitateꝫvel cōitatem ocioſis et delicatꝭ. homibus imo vicioſis adimplere. qꝛotia dāt vicia. delicatos autem etocioſos ml̓tiplicare. reipublice nōexpedit Igit̉. Ex hoc ſumit̉ ratiovna. qͣre nō expediat cōitatibꝰ hominū cēſus et redditꝰ multiplicaeet indr̄nter ꝑmitti quēlibet viuerede eis Et eſt alia rō qꝛ cū om̄s inclinent̉ ſine labore ſatis hr̄e cōtingeret tāde ꝙ cēſibus nimis multiplicatis agri et vinee manerent inculti ⁊ domꝰ deſerte nimiū redditibus grauari Itē adhuc tandē ſeq̄ret̉ bonoꝝ oīm immobiliū illiberatio et intolerabilis obligatio. q̄ n̄expedit q̄ he̓ditates diſſiparet ⁊ lites ml̓tiplicaret Itē ſeq̄ret̉ imꝑiapauꝑm exhereditatio qꝛ vt pl̓imūqui redditꝰ ſuꝑ bonis ſuis vēdūtſūt pauꝑes indigētia ad h̓ ꝯpulſiqui cū tādē cēſus tot ꝑſoluere nōpn̄t cogunt̉ relinq̄re heditates ſuas illis qui cēſus in eis hn̄t vel cōpellunt̉ eas ꝓ minori qͣꝫ valent diuitibꝰ vēdere q̄ oīa impietates ſt̓lōge a xp̄ianis finibꝰ ꝓſcribende.Cū ꝓpriū ſit xp̄ianis pietatē. face̓et charitatiue age̓ miſeris ſubuenendo et debitoribus indulgendo.Ca. iiij. de rebus in qͥbpoſſit ꝯſtitui cēſus et in qͦbus nonAm vt clareſcāt magꝭ. dc̄a ⁊ dice̓da. videamꝰ ꝯn̄ter in qͥbus rebuset qualibus poſſunt redditus velcenſus cōſtitui. ¶ Pro qͦ aduertēdū ꝙ res ab hoībus poſſeſſe diui