Tractatus magiſtri henrici de hacīa
ex quadā decretali titulo de fideiuſẜ Rō vero qͣre liceat exigere adebitorē qd̓ ꝓ vſuris dedit creditori ē. qꝛ ibi vſura petit̉ cā damnivitandi. nō cauſa lucri captādi Etideo exigit̉ ſolū ſub ratōe intereſſeqd̓ ẜm canonē licite exigi poteſtCapl̓. xl. in quo ponit̉vltimus caſus ad idem.Extus caſus in quo quisnō eſt reus vicij vſure cenſendus eſt rōne dubij ꝟbigr̄a Si quis daret qͣttuor ſolidosputa in paſcha vt in alio tꝑe ſcilꝫcirca autumnū tot vl̓ tot menſur evini vel olei ſibi reodant̉. q̄ qꝛ tꝑepaſche plꝰ valere ꝯſueuerūt. et ꝟiſil̓r dubiū eſt an plus vel minꝰ tꝑeautumni ſint valiture Id̓o talē cōtractū faciēs nō debet vſurariꝰ reputari ẜm decretalē nauiganti exͣde vſurꝭ. vbi dicunt doctores ꝙ ſialiqͥs daret qͣttuor ſolidos in autumno. qn̄ ꝑui p̄cij eſt bladū vinūvel oleū vt ad paſcha totiōeꝫ gͣnivini vel olei mēſure redderent̉ qn̄hmōi merces ẜm cōem curſū ꝯſue.uerūt eſſe cariores vſura eſſꝫ quisibi nō ꝟiſil̓r dubitat̉ imo ꝓbabilit̓credit̉ ꝙ plꝰ valebunt ille menſuretꝑe ſolutiōis qͣꝫ valuerūt tꝑe contractꝰ. Siml̓r iudicandū eſt qn̄ pecunia certe monete tradit̉ ꝓ tātapecunia eiuſdē monete in certo t̓mino ſoluenda. vel qn̄ tali mō traditur bladū ꝓ blado vinū ꝓ vinoeqͣlis mēſure. qꝛ om̄ia hec cōſueuerūt vno tꝑe āni cariora eē qͣꝫ alioſicut et in vno loco qͣꝫ i alio. varijsenī de cauẜ̓ ꝟbi gr̄a floreni valent
vno tꝑe plꝰ qͣꝫ alio Et ergo ſi ꝟiſimiliꝰ eſt ꝙ hmōi in tꝑe ſolutōnisplus valeāt qͣꝫ mō ꝯtractus talisillicitꝰ eſt Si vero eq̄ veriſil̓e eſt ꝙvaleāt tm̄ vl̓ minꝰ ſicut ꝙ valituraſint plꝰ ꝯtractus ſuſtinibilis ē. niſiille qui pecuniā tradidit auferat lbertatē debitori liberandi ſe infrat̓minū. qꝛ hoc faciēs p̄ſumit̉ velledebitorē onerare ꝑiculo amiſſiōispecunie et ſe exonerare Si autē libertatē ꝯcedit et aīo releuādi inopiam ꝓximi pecuniā ſibi tradit indicto caſu meritorie agit Sil̓r cōſiderandū eſt qn̄ res vniꝰ ſpēi dat̉ꝓ re alteriꝰ ſpēi in certo t̓mino ſoluēda ꝟbi gr̄a Modiꝰ tritici ꝓ duobus modijs auene̓ ſoluēdis in paſcha. vel qui mutuat pecuniam vtſtatuto tꝑe recipiat vinum vel bladum. talis eniꝫ debet reciꝑe de reẜm eiꝰ valorē tꝑe ſolutiōis ⁊ nihilvltra Ideꝫ iudiciū eſt de mͥcatoribus qui mutuāt de nūdinis in nūdinas ꝟbi gr̄a qui tradūt alijs deſuis mercibꝰ ꝓ rebus alteriꝰ ſpēiip̄is reddēdis in ſeꝙͣtibꝰ nūdinisQui ꝯtractꝰ pl̓imū culpabil̓ vitioauaricie aut prauitate vſuraria illiciti reddunt̉Capi. xlj. in quo tangit̉quidam ꝯtractus venditionis ẜmvalorē futurū et qͦd cōſultius ſit incontractu illo et cōſimilibusEd quid de illis qui vinūvel blādū aut pannos vl̓alias merces vendūt vt aplius qͣꝫ mō valeāt in certo t̓minorecipiāt ꝓ eiſdē. an et illi ratōe dubij excuſent̉ Rn̄dent aliqͥ ꝙ ſi ven-