Dialogus duorum militum
veritas. et certū qd̓ in diebꝰ meisvidi nobis pacem queſitaꝫ medioillius boni regis Richardi de cuiꝰmorte et cauſis illius ſatis impijstaceo. de tā antiquis ignoro. hocſaluo ꝙ inter nos fama aſſeritur.Lormaniam nobis pertinere et inhoc nos iuſtam vos iniquā fouēcauſā F Salua pace nō eſt verūnil citra mare habetis niſi ꝑ tyranniam ⁊ mare eſt et eſſe debet terminus veſter Habuiſtis tam̄ al̓s ducatū acquitanie cum aliquibus ꝑtinen̄ in fiūdū a rege francorū quēducatū per ml̓tiplicatas felloniasdiuine et regie francie maieſtatisoffenſiuas amiſiſtis cōtra fidelitatem iuratā et ꝓmiſſam veniēdo InNormania āt nullū ius habuiſtisnec habetis imo vt dux normanierex francorū eſt verus rex anglieſcitis enim ꝙ dux Normanie iuſtotitulo regnuꝫ veſtrū queſiuit vndereꝑio etiā ꝙ anno. c. liiij rex Francorū ludouicꝰ zelotypia motꝰ vxorem repudiauit quā henricus normanie dux p̄ter eius voluntatē duxit propter qd̓ inter eos ſubortaguerra ſed pᵉ eodē anno facta pace inter eos dictus henricus cumdicti regis ludouici p̄ſidio angliācontra ſtephanū intrat regnum ⁊occupat ſed per concordiaꝫ illi regnū ad vitam dimiſit. qui poſt illoſtephano mortuo cum dicti regisp̄ſidio regni integritatem habuit ⁊poſſedit Poſt aūt circa annuꝫ dn̄iM. x. philippus francoꝝ et henricꝰanglorū reges ſimul in xp̄i nomīecū innumeris nobiliū milibus iter
ꝑegrinationis vltra mare pro xp̄ivindicta fiēda arripuerūt. etſi rextuus odo ardus ſimilit̓ in die ſāctiGeorgij facere voluiſſet aut ſalteꝫillū xp̄ianiſſimū francoꝝ regē philippum de valoys nō impediuiſſetanglicos ſuos CCᵐ nō ꝑdidiſſetnec tantoꝝ francorū mortem ꝓpinaſſꝫ nec notā ſue fidelitatis infracte incurriſſet ſicqꝫ rex henricꝰ vltimo vita functus ſtrēnuitatē ꝓpriāet fr̄m ac ſue milicie con infidelesconuertiſſet A Poſſibile eſt. FPrecor nomīa mihi pontificē tuūinſtructorē et in hac materia eruditorem A Nō nominabo. ſed magnū in dei ſeruitio tibi eſſe aſſero ⁊in magna dignitate conſtitutūItinaꝫ bene ꝑpendat ſue magnitudinis preceps. et caſuū ſublimiūmaxima lubricitate qm̄ trepidarettā ſublime aggredi faſtigiū quoddū videt̉ virere cadit. et dū extollitur terminat̉ fine repentino ſicutiros qui ſubito deficcatur A Niſibene intellige̓t nō fuiſſet in tantaꝯſtitutus dignitate. F Dignitasex ſe imꝓbos neqͥt face̓ reuerēdosqꝛ ex ſe dignitas nihil habꝫ virtutis nec ꝟtus ex dignitate. ſꝫ ꝓpterꝟtutē dignitati dat̉ honor Si enialiqͥd boni a natura ineſſꝫ dignitati. mali nō p̄eſſent ſic̄ videmꝰ p̄eſſeA Talē illū credo fore p̄latum etbn̄. intelligentē F Itinū talisſitcuiꝰ oꝑatio ligua mēs ⁊ vita teſtīoniū p̄beāt dignitati Apd̓ deū eniꝫnō eſt etas ſed actꝰ vita et morumdignitas aꝓpbatur A Quare deillo tantum dubitas et inquiris
g