franci et angli

Clxxxi

in quo rex Ioh̓es fuit liberatꝰ anno. lxij. viſitauit papam in Auinione et anno iterū. lxiij. pro ꝯſummatione tractatus redijt angliā ⁊ ibimortuus Ex quibus orta eſt q̄ſtioet finaliter anno. lxviij. in ꝑlamētopariſien̄ ſentētiatū eſt ꝙ appellatōnes dn̄oꝝ de acquitauia a rege āglie deberent recipi per dictum ꝑlamentū. et ita fuit ſignificatū r̄gianglie qui multa allegauit a rationis tramite multū diſſona. ſed necminus rex noſter tanqͣꝫ iuſtificatꝰex abundanti obtulit ſtare iudicioeccleſie Rhomane et dn̄i nr̄i papequod rex veſter renuit A Difficile eſt mihi credere F Quaecredis de pace cum illius fueritisſemper inimici et ruptores. tanquānō homīes bone volūtatis quibꝰſolis pax a xp̄o legata A imoſemper queſiuimus et querimꝰ pacem F Quae igitur occidiſtisillum piū regē veſtrū Richardumcuiꝰ medio pacem ꝑpetuā ſi illa digni fuiſſetis q̄ſiueratis A longa eſt hiſtoria F imo breuis ineffectu A quare breuis Fqꝛ tanqͣꝫ pacis inimici eſtis aſſuetidn̄os et reges occidere A qͦset qͦt f Cū ip̄e melius ſcire debes qͣre regē ſc̄m kinicū danoꝝ ⁊anglorū regē cuiꝰ regis danorumeſtis tributarij occidiſtis infra eccleſiā cathedralē in ciuitate ottonien̄ in regno dacie et pheonia inſula et ibi ſc̄us martyr ſepultꝰ. Incuiꝰ rei memoriā ſagitte ſignū vr̄igeſtare ſacerdotes in caſulis dn̄tdū celebrāt quā poſſeſſionē impieꝯtinuaſtis vſqꝫ ad aliū ſc̄m martyrem ſc̄m thomā cātuarien̄. ꝓ iuſti

tia cuius eſtis inimici morientem.vſqꝫ ad dictum piū regem Richardum pro pace vobis queſita tāqͣꝫindignis interfectus Que igit̉ maior dementia qͣꝫ nobiſcū ꝯtendereniſi gladio. ſi dn̄os naturales ⁊ ꝓprios occidiſtis vijs impijſſimis opinionibꝰ diſſentiētes quō alienispacē vel iuſtitiā ſeruabitis ANunqͣꝫ audiui anglicos reges int̓fectos F ego legi predictos ⁊alios etiā tꝑe antiquiſſimo Adic queſo vnū. F dicā pluresA Rogo dic F Anno dn̄idc. lxij. Oſuas rex anglie occiſuseſt Anno. d. c. li. O fini rex occiſusAnno. d. c. lxviij Elfinus rex occiſAnno. d. c. lxxx. Egriſd̓ Rardahūbroꝝ rex occiſus ē Anno. d. c. xcviij. Irenhered dux regni mordamibrorū int̓fectꝰ ē Anno. d. cc. xvi.obred rex mordamibroꝝ int̓fectꝰ ēꝓut veſter Beda venerabilis in aglorū hiſtoria late deſcribit De illo aūt martyre. gl̓ioſo ſācto kinitodacie et anglie rege ponit dānorūhiſtoria N Illi tunc infidelesFf ſed vos tunc infideliores Abonū fecerūt qꝛ ſc̄os et martyreshoīes moͣres fecerūt. F Si bonū nō tn̄ bene fecerūt et deus r̄mūnerator aduerbiorū nō noīm Aforte cū iuſta cauſa fecerūt ⁊ ita bene fUolētibꝰ nō abeſt occaſio iuſta vel iniuſta. ſumūt enim occaſionē iniqui qꝛ corrigi deſpiciūtet bene prolata criminantur. Ualde enim inſolens et intolerabile exiſtimant quicquid illud non ſonatquod intus amant. N Dummente reuoluo que audiui malotacere qͣꝫ loqui Iincit enim om̄i a

2