Tractatus magiſtri Ioh̓is gerſon

habet temporale niſi a dn̄is principibus. alijs vero in oppoſitum certantibꝰ ꝙ oīa ſunt eccleſie. ſed liteshas vel numerare hic vel dirimerenon noſtrum eſt.¶ Sicelima conſid̓Dn̄s voluit eruditis in ſacris canonibus licentiā doctoralē impartiri. qͣtinus haberēt ex hoc aucͣtemnon ſolū docendi ip̄os canones. ſꝫeos doctrinalit̓ interp̄tandi exponendi vel gloſandi Hoc inter cetera maxime oꝑatur licētia doctoralis. et illud rōnabiliter. nō eniꝫ potuit omni hora fieri recurſus ad ꝯditorē canonū Propte̓a eruditiset aꝓpbatis conferenda fuit talisauctoritas doctoralis non ſolumip̄is ſed etiam pͥncipalibꝰ theologis. p̄ſertim vbi dubietas orireturex his et circa ea que ius euangelicum poteſt ad elucidationē deducere et quēadmodū architectonica pͥncipaliter ſubalternate ſciētie.et ſicut ex pͥncipijs ꝯcluſiones examinant̉ et ꝓbantur ſi recte ſūt Deniqꝫ cauſas alias licentie doctoralis eſſe dicimꝰ quatinus euitet̉ confuſio in politico regimīe. ⁊ ne inſufficiens vel immeritus ad hoc ip̄mſe ingerat. qꝛ poſtremo honor alitartes dicit Cicero et omnes accedūt ad ſtudia ꝓpter gloriā Poſtulamꝰ tandē vt dn̄s pr̄familias ſup̄mus nos ita ſolui et ad ipſuꝫ deduci p̄cipiat iuxta figuram aſine ⁊pulli eius ꝙ ad hierulaleꝫ celeſtemip̄o ſedente et dirigēte ꝑueniamꝰ.

Finis recommendacionis Canoniſtarum lacte per. R. p. dominuꝫIoh̓em Gerſon Cancellariū alme vuiuerūtatis Pariſen̄Incipit tractatꝰ eiuſdēMagiſtri de nobilitateomo qͥdā nobilisbijt in regioneꝫ longinqͣꝫaccipere ſibi regnū. Quishō iſte nobil̓. niſi ih̓s xp̄s nobiliſſimi regꝭ. dauid inclita ꝓles. De qͦper allegoriā Ecc̄s ait Btā terracuius rex nobilis eſt Et in laudeꝫſapīe ait idem in ꝑabolis Nobilisin portis vir eius. cuꝫ ſederit cumſenatoribus terre. Qui p̄te̓a de ſeloquebat̉ ſamueli Qui me contemnūt erūt ignobiles Dicamus igitur aliqua de nobilitate. ſumentesoccaſionē ex patre militis egregijdn̄i Gwilhelmi ſangnet. et nobilitate ꝯpoſiti ¶ Nobilitas pͥmo deſcribitur. ſcd̓o diuidit̉. tertio ignobilitas pandetur. quarto corollariū quadruplex elicietur.