Sermo de ſancto
ctio. Perpendo quomodo enecataeſt in me dilectio et delectatio quelibet corporalis qn̄ ad cibum ibamſicut ad tormentū. quādo ſagimineconcreto incaute oppoſito vſus diuſum pro butyro. Quando ſubindead ipſa luxurie blandimēta ego vl̓ſola recordatione concutiebar horrore abominans ea tanquā ſaniemputrem fetidamqꝫ Emortua igiturveterana carne mea felici morte. q̄vitā nō abſtulit ſꝫ mutauit. quatinrenouaret̉ ſicut aqͥle iuuentꝰ. Amorem dei pridem conceptuꝫ enixa eſtanima mea obſtetricate penitentiacū ſuis ſodalibus Succeſſit in ſcd̓aſchola meditatio ſedula famulat̓xque nato amori lactantis ac gerulefūgeret̉ officio Eſt itaqꝫ meditatiofortis vehemēs atꝫ ꝑſeuerās mentis attentio ad aliqͥd inueſtigandūNonne fortis ac vehemēs attentioque poteſt mel ſugere de petra. oleum qꝫ d̓ ſaxo duriſſimo ad amorisſui nutrimentum. imo ad raptū facit Eſt auteꝫ raptus vehemens occupatio virtutis ſuperioris cuꝫ totali ceſſatione virtutuꝫ inferiorumaut ſaltim cū debilitatione notabili. In hac meditatione iuxta alterūtypum exardeſcit ignis diuini amoris ꝓpheta dicente In meditationemea exardeſcit ignis. Hoc fit valido fletu aſſidue ꝯſideratōnis ſtringente ⁊ vniente ꝟtutē totā ignis hꝰqͣrinꝰ ex materia iā preparata et qͣideſiccata ab humore groſſo carnalitatis flāma purior erumpat ⁊ emcet. Hec meditatio nōne mihi ſatisab adoleſcētia familiaris extitit qn̄
frequēter ea que corporeos ſenſuscircumſtabant me compellebat veignorare vel prorſus negligere Teſtudo et feneſtra celle nouiciorū etlacus lauſane et cella m ti mei ⁊alia multa fidem hinc faciūt quoꝝmihi conſideratio nulla erat. Hincmihi ſolitudo placēs. hinc int̓ quercus ⁊ fagos magiſtros ⁊ doctoresmeos gratior et crebrior illa ꝯuerſatio mea. illic ea omnia que fomentū preſtant amori diuino colligebāſugebam dirigebam aut iam collecta reuomens ruminabaꝫ. quorumodorem poſtmodū dedi ſcriptisqꝫreliqui. p̄ſertim ſuꝑ cantica et in meditationibꝰ. Ego quippe mecū ipſeet ad deum nunc hoc nunc illo mōmeditans fabulabar. Quis ego ſūdomine? Quis O rex vniuerſe creature vt digneris te amari a meQuid dico digneris. cū tu ip̄e t̓ribiliter iubeas vt amem te. ⁊ minariseternas miſerias ſi nō amauero teTe quem amare fructus ſūmus ē.ſūma nobilitas ſuauitas incomprehenſibilis eſt. iocundiſſimaqꝫ dulcedo. Iubeas vt diligam te. Diligāte igitur dn̄e fortitudo mea. diligānō ꝙ amore meo egeas. ſꝫ quia idipſum vis et iubes. fiat qd̓ vis. fiatqd̓ mādas. exurge dn̄e in preceptoqd̓ mandaſti. diligat te qͥcqͥd in meeſt tota virtus mea. totū cor meuꝫtota aīa mea deſideret te ipſuꝫ quitotus es deſiderabilis. amem te totū. cui me totū nec ſemel debeo. Nādebeo qꝛ nihil eram ⁊ feciſti me. debeo quia perieram ⁊ reformaſti memilleſies mortē meruerant peccata