Druckschrift 
4 (1484)
Entstehung
Seite
Xv
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

per humilitatē Proinde ſi hec iureſuo poſſidet regnum celoꝝ ſicutpoſſidet. qm̄ ip̄oꝝ eſt regnū celoꝝMat. v. quid a dn̄atione ſua relinquētur alienū. Deniqꝫ ad eius obſequiū militat om̄ia. ſeruiūt ꝓſūtobſequūt̉. aduerſa qͥdē vt blaſphemie iniurie ꝑſecutiones nc̄itatesanguſtie ad exitū et tutelā ad medicinā quoqꝫ ac nc̄ariaꝫ cuſtodiāProſꝑis vero vtitur ad modeſtāſobriāqꝫ ꝯſolationē Dieā ampliꝰmilitant ea ſui hoſtes fortiſſiminam ex pcc̄is reddit̉ cautior firmior atqꝫ validior. imo vide miracū. ip̄a enī ex morte ꝓpria reuiuiſcitſepius fortiorqꝫ reſurgit Naꝫ qͦsneget magnā eſſe humilitatꝭ. recuperande rōnem humilitateꝫ perdidiſſe; Quintiā orit̉ ex ſuo cōtrario quod eſt ſuꝑbia minori miraculo qͣꝫ ſi frigiditatem calor gignat Huilitatꝭ. q̄ppe parua ē occaſio aīaꝫ ꝯtra deū ſuū bn̄factorēſuū patre ſuū dn̄m creatorē redēptorē ſuꝑbiſſe Similia fere miracula ſꝫ portētuoſa mōſtra demōin filia ſua ſuꝑbia crebrius oꝑat̉.qꝛ ex mortē ꝓpria et ex humilitatecōtraria et ex ſordibus et aduerfſibi virtutibus pulcerrimis ſtulte gloriat̉ fediſſimā trahit originem Ad vnū igit̉ dicere eſt ſuꝑbie exitus a deo ſupra deū ſic̄ egētiſſimus eſt atqꝫ pauꝑrimus in vilitate paupertatis Om̄ia nimirumꝯuertūtur in ſuā inopiā et deſtructionē. notat̉ ſapīe. iiij. Sic multo

In cena dominiplus beatus ille humilitatis exitꝰa deo ſub deū opulētiſſimus ē ditiſſimus eſt dn̄antiſſimus ē in ſupͣmo dn̄atiōis qm̄ oīa ſibi cooꝑant̉in bonum mors egeſtas ꝯtumelieimo et angelus ſathāne diabolioēs ſtimulis et tentatōibꝰ ſuisPaulus et iob huiꝰ rei teſtes ſuntPeccata inſuper et cetere peſtesaduerſe ſeruiūt ei et tyriacā fibi eſficaciſſimā cōficiendo quēadmodum teſtatur augꝰ qui mihi credit expedit ſuperbos in turpiaqn̄qꝫ peccata corruere Hac artedn̄andi facit ip̄a de oībus ſicut deobſequioſis ſeruitoribꝰ ꝓfectumſuū. ſicut e regione ſuꝑbiā damnūadquirit ex oībus. cuius orō etiāfit in pcc̄m. charitas in odiū ꝟtutis laus in opprobriū. poſt hecomnia exit a deo ingratiſſima ꝓrſus elatione ſupra deū Poſtremohumilitas ſuo eſt abicioſiſſimacupidiſſima maximi cordis et altiſſimi ſpūs Tur ita. Qm̄ dedignat̉impleri niſi ſūmo honore niſi ſummis diuitijs niſi maxima gl̓ia Superbia ꝟo vt puſilli cordis puerilis et ſtulti paruiſſimis inhiat capitur afficit̉ et vexata torquetur.Nūc ad ſtatum prelationis qui potentie dei correſpondēter. ordinat̉in ecc̄iaſtica hierarchia applicemꝰque dicta ſunt et inferamus abſqꝫ humilitatis exitu in ſue paruitatatis recognitionem actualem velhabitualē non poteſt quis p̄latushabere euāgelici dominij ꝑfectiōꝫ