An monachus prolo lectionis

Incipit apologecicaſiue rn̄ſiua venerabilis magr̄i Io.Garſon ſacre theologie doctorisegregij et cancellarij parifien̄. adquendā monachū domꝰ carthuſiemaioris querenteꝫ. ¶ Utrū licitūforet ꝓ ſtudio lectōnis et exercituſpūalis cōuentū et ꝓlixitatē d̓iniofficij dimittere Et qui libri eſſentfructuoſius frequentandi In quaquidē rn̄ſiua pͥmo epl̓aris p̄mittit̉ꝓlogus poſt ſubnectunt̉ decem ⁊octo ꝯfiderationes In qͣrū pͥmisxij. ſuadet̉ cenobitica ſtabilitas. etarguit̉ ſuſpecta loci ſeu ꝯuentꝰ mutatio p̄textu ſeu colore maioris qͦetis et ꝓfectus In reliquis vēo ſexcōſiderationibus agit̉ de libris amoͣcho in d̓ino officio et regularibus obſeruātijs cōtinue occupatofrequētandisArā vobis et pax¶S Si inimicos iubemurvilige̓ qͣnto magis eosqui nos diligūt in veritate et ſince̓itate ſalutis Nihil quippe ita debitū. nihil plus nature cōſentaneūnihil efficacius ad diligi qͣꝫ repames ſi amaris. et ames vt amerishoc eſt enim amatorium poculumSeneca teſte ſine veneficijs ſiue carie .ſ. Si vis amari ama. Durū idcirco videri potuit verbū illd̓ vr̄echaritatis de me et ad me Quis ꝓhibet etiā nō amante diligere. Sꝫfuerit hoc dictum licētia ſermonisamoroſi. qui legem neſcit. nec ſe capit ſepe ¶ Ueniā ad alia ſuꝑ qui-

iſoſtudibus ilico rapuit animꝰ me ſtilo currente. ꝯſiderationes videlꝫ aliqͣsānotare pn̄tibus annexas Suppetebāt alie ꝯſiderationes plures. ſꝫlaſſitudo corꝑis et formido tedijꝯpeſcuerūt ſcribētē Sane ſuadeopͥmū totū religionis ſtudiū trāfirei affectū cordis. nō tn̄ accipio ꝑ hͨaffectū qualēcūqꝫ ſed ſanctū ⁊ caſtum Nā tranſibant illi de quibuspͣs loquit̉ in affectuꝫ prauū. dumꝓdijt quaſi ex adipe iniquitas eorū Habet aucͣtor de ſpū et aīa breuem inter ceteras magnas ml̓taset laudabiles cōſiderationē iſtamAffectus inqͥt qui eſt ſpontanea etſuauis inclinatio ad aliud tripliciter in nobis attendit̉ ſcꝫ in ſuꝑiori ꝑte rōnis. ⁊ in inferiori. ⁊ in imaginatione Si ſpūs nr̄ ſequit̉. affectum pͥmū dicit̉ homo ſpūalis. ſiſcd̓m dicit̉ homo rōnalis. ſi tertiūdicit̉ hō aīalis Poteritis in originali ſi placet videre latius Itēqꝫin epl̓a beati bernardi ad veſtrosfr̄es de mōte dei ¶ fuit opinio celebris ꝙ tota theologiā nr̄a deberet magis cēſeri affectiua qͣꝫ ſpeculatiua Rōeꝫ aſſignat vnus validam Quia iubemur redigere oēmintellectū in captiuitatē in obſeqͥūxp̄i Plus eſt igit̉ om̄is intellectustheologice ad cultū xp̄i ꝑ charitatis obſequiū. qͣꝫ ad ſpeculādū maxime cū finis legis ſit caritas Rurſum circa monitionē infra de lc̄urā doctrinaꝝ Placꝫ hic addere ꝙſermones magrales qui fiunt ſuccincte per diſtinctiones. valde illumināt intellectū. ⁊ ſine labore gra-