ad me omnes quilaboratis CClo
Inies quitidiuina miſericordia nō deſperāsNō em̄ his ꝑuēturum me diffinioqd̓ qͥdē ſolꝰ nouit deꝰ. ſꝫ modū preſcribo qͦ ꝑuenire debeat omnis d̓ielectꝰ. Hec et his ſimilia diabolotemptāti et pcc̄m ſue diffidētie vl̓deſꝑatiōis ingere̓ volēti ſoleo reſpōdere. ne qn̄ p̄ualeat inim cꝰ meſuꝑ me At ſi qn̄ me cogitatio in cōſpectu diuine maieſtatis rapueritibi certe longe alit̓ procedo qꝛ tūcme puluerē cinerēqꝫ eſſe recognoſco Tūc me pcc̄orē miſerrimum ⁊ſupplicio digniſſimū ꝓfiteor. et cūom̄i reuerētia veniā dep̄cor Tuncqͣſi ſuꝑ terrā ſto et alas ſubmittoquas in altercatiōe diaboli qͣſi incelo volās extēſas teneo. vt ſꝑ etcorā diabolo erectꝰ inueniar. ⁊ humilis corā deo. ¶ Nūc āt ad exponēda ꝟba dn̄ica reuertamur Uenite inqͥt ad me om̄es qͥ laboratiset oneati eſtis et ego ⁊cͣ Quid dulciꝰ nob̓ hac voce dn̄i vocātis et inuitātis nos fr̄es chariſſimi; Uideamus igit̉ fratres vocationē nr̄aꝫſeqͣmur vocātē. vt mereamur eū qͥnos vocauit in regno ſuo videreSꝫ qͥd agimꝰ. Nūquid vocationūmodos p̄termittimꝰ; Minime Nāvtilitatis nō modicū afferūt. ſi ſciant̉ Sūt vero tres modi. qͥbus adn̄o vocamur. et ad dominuꝫ vocamur Afflictio. ꝯmonitio. inſpiratio Cōmonitio fit extrinſecꝰ. inſpiratio aūt intrinſecꝰ. afflictio verovtrobiqꝫ Afflictio tn̄ alia fit in rebus. alia in corꝑe. alia in mēte Af̄flictio in rebꝰ eſt paupertas. affli-
ſctio in corꝑe infirmitas. afflittiomēte ꝑuerſitas Hunc de ſingulisvideamꝰ Sūt nepe nōnulli qui inh̓ mūdo nihil diuiciaꝝ habēt ſūtqͥ hoc ip̄m qd̓ hn̄t ampliare volūtet nō valent Puris vtriqꝫ laboribꝰ ardent̓ inſiſtūt. oī ſtudio adqͥrēdis rehꝰ inſeruiūt. et tn̄ caſſo labore deficiūt Nihil in mūdo p̄ter ꝓperitates et glorias q̄rūt. et nihilin mūdo p̄ter aduerſitates et moleſtias inueniūt Cūqꝫ negociēt̉ ⁊deficiāt. conent̉ ſurgere ⁊ ſemꝑ cadant̉. tāto faciliꝰ qn̄qꝫ ad dn̄m cōuertūtur. qͣnto in rebꝰ mūdi nūqͣmꝓſperant̉ Sūt alij qͥ repentina infirmitate correpti vel longa egritudine p̄ſſi. eo celeriꝰ ad ſanitatemcordis redeunt. q̄ de ſanitate corporis qͣſi deſꝑati ſūt Generale nāqꝫ ē oībꝰ. vt cū infirmari ceperinttūc ſc̄i eē vel fuiſſe velint. ⁊ tūc deum inuocare incipiūt quē pͥus audire nolebāt etiā vocātē Hinc ꝑpſal̓. dicit̉ Multiplicate ſūt infirmitātes eoꝝ poſtea acceleraueruntHos ad bonū ſua pauꝑtas. illosſua ꝑducit infirmitas. qͥ ſi pauꝑeset infirmi nō fuiſſent in malo ſuofortaſſis ſꝑ durarent Quos aꝑtepuer ille egyptiꝰ ſignificat. qͥ cū examalechitibꝰ ciuitatē dauid dep̄dātibꝰ vene̓at. ſꝫ eiſdē cū preda reuertētibꝰ eger in via remaſit. et ꝑtridiū nihil oīo cibi vel potꝰ guſtauerat Quē dauid repperit ⁊ cibum⁊ potū tribuit. ⁊ eiꝰ ducatu hoſtesinterfecit Amalechite ciuitatē dauid deſtruūt. qn̄ ſcl̓i huiꝰ amatores