Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
CCLIIIIv
Einzelbild herunterladen
 

De verbispomini Seuite

De verbistor meꝰ et liberator meꝰ es tu. adiutor videlicet ad gr̄am. liberator acorruptiōe ad gloriā capeſcēdamSicut ergo pccm̄ aliqd̓ pena eſtpcc̄i p̄cedētis et cauſa ſubſequētisita ē regiōe virtꝰ ē donū virtutisp̄cedentis et ſubſequētis. et nihilominꝰ vtriuſqꝫ virtutis videlicet qͣꝫ peccati retributio manet īeternū Ecce qͥbꝰ meritis et quibꝰmodis obtinē poſſū regnū celorūSed obſiſtet fortaſſis antiquꝰ illeaduerſariꝰ. et calūniabit̉ iniuſtūvt alienis p̄cibꝰ et ꝓprijs operibus qͥſqͣꝫ ſaluet̉ Ad ꝟ̓bū iſtud fateor expaueſcerē. niſi magna meamerita recognoſcerē Habeo autēduo merita magna valida. merito his ingrediar in locumbernaculi admirabilis vſqꝫ ad do dei Et pͥmū qͥdem eſt dn̄i meipaſſio Scd̓m vero mei ē ip̄iꝰ operatio. etiā fi minimū qͥd oꝑatꝰ fuero etiā ſi vel vnū in fine vite gemi edidero Quacūqꝫ inquit horapcc̄or ingenuerit ſaluꝰ erit Primūopꝰ oꝑatꝰ ē dn̄s meꝰ me et ſineme. et qꝛ merito eiꝰ ip̄e non eguit. dedit Scd̓m opꝰ oꝑat̉ mecū īme. et eiꝰ meritū mihi totū dat. ac eo p̄miū dabit Atqꝫ ita veruꝫē electi deo dicūt Om̄ia em̄ oꝑanr̄a oꝑatꝰ es nobis Primū me̓itūianuā mihi regni celeſtis reſerat. ſecūdū in beatitudine ſedē collocatAc pͥmo ſcriptū ē Occiſus es etredemiſti nos deo in ſāguine tuoet feciſti nos deo noſtro regnū etſacerdotes. et regnabūt ſuꝑ terrā

pomini Seuiteterrā vtiqꝫ viuētiū Itē xp̄us propeccatis nr̄is mortuꝰ ē. iuſtꝰ iniuſtis. vt nos offerret deo Et ingīpetrꝰ inſētētijs potuit patefieri regni aditꝰ. fieri ſalꝰ niſi mor vnigeniti. cuiꝰ tāta fuit hūilitaset patiētia. vt merito eiꝰ patueritin credētibꝰ regni aditꝰ De ſecūdo ſcriptū ē Inuſqͥſqꝫ ꝓpriammercedē accipiet ẜm ſuū laboremEt alibi Omnis mīa locū vnicuiqꝫ tribuet ẜm meritū oꝑm ſuoꝝẜm intellectū ꝑegrinatiōis eiꝰ Bn̄aūt dicit̉ ẜm intellectū ꝑegrinationis eiꝰ qꝛ ẜm magis minꝰ ſeꝑegrinū qͥſqꝫ eſſe intelligit. et iuxtaintellectū verā patriaꝫ inqͥrit. ẜm magis aut minꝰ in regno claritatis habebit Actn̄ vel vltimꝰ eritin regno vtpote illd̓ ſibi ꝯqͥſiēitvno ſolo gemitu vel vno aq̄ frigigide potu. ſcimꝰ tāta gloriā habebit. qͣntam nec oculus vidit necauris audiuit nec in cor hoīs aſcēdit Quid aūt putas illi erit. amo mane in vinea dn̄i laboras ſuſtinuit pondꝰ diei et eſtꝰ et in celorepoſuit ſudores ſuos; Hoc ineſtimabile eſt ergo mihi meritaad regni aꝑtionē ſuppetāt et ad ſedis collocationē. qͥd eſt iam vndedeſꝑare habea p̄ſertiꝫ ad thro gl̓ie tātis int̓ceſſoribꝰ qͣntos ſupra memoraui fultꝰ accedā. Hocin me fratres ex voce cuiuſlibꝫ elelecti et dilecti deo. non preſumptuoſa arrogantia. ſed pia et humiliconfidentia trāſfiguraui. que meiudicia ſequant̉ ignorans. ſed de