Cōpendiū theologieDe eſe natura et
Cōpendiū theologieIlla vero q̄ dū occurrit nō redditſeu efficit actū inuolūtariū. dictaꝫrōnē boni et mali meritiqꝫ et demeriti nō tollit Patꝫ ex p̄dictis ꝙvt iam ſtatim dc̄m eſt talis rō boni et mali meritiqꝫ ⁊ demeriti a volūtate depēdet ¶ Eſt p̄te̓a ꝓ p̄dictoꝝ et aliquoꝝ ſubſequētiū intellectū notādū. ꝙ ignorātia triplicimō ſeu ſub triplici reſpectu ſe pōtad actuꝫ volūtatis habere Inomō antecedent̓ Alio mō cōcomitant̉ Et alio mō ꝯſequent̓/ Antecedent̓ aūt ſe habꝫ ignorantia ad actū volūtatis qn̄ nō eſt volita. ſeuvt ita dicat̉ volūtaria. et tn̄ ē cauſa volēdi aliquid qd̓ alias hō nōvellet ſcꝫ ſi talis ignorātia nō eſſꝫvtputa qn̄ hō ignorat aliquaꝫ circūſtātiā actꝰ quā ſcire nō tenebat̉⁊ ex hͦ aliqͥd agit qd̓ non face̓t ſiillam circūſtantiam ſciret At ponit ip̄e beatꝰ Thom̄. exēpluꝫ de illo qͥ diligētia de hincinde circūſpiciendo adhibita ignorās aliquetrāſire ꝑ viā. ꝓijcit ſagittam quatranſeutē interfecit In iſto em̄ caſu iſta ignorātia iſtiꝰ circūſtantie .ſ.tranſitꝰ iſtiꝰ hominis non ē volitanec volūtaria. qꝛ iſte ꝓijciēs ſagittam bn̄ voluiſſꝫ trāſitū illiꝰ hominis ſcire et tn̄ eſt cauſa volendiqꝛ alias iſte hō nō voluiſſꝫ ſcꝫ. ꝓijciendi illā ſagittā quā alias nonꝓieciſſꝫ. ſi ſcꝫ illā circūſtātiā tranſitus illius hominis ſciuiſſꝫ Et itade multis alijs q̄ frequētiſſime occurrūt Et hec ignorātia ſic antec-
De eſſe natura etoēs ſimpl̓r cauſat iuolūtariū .i. dūꝯtingit ⁊ occurrit actū īuolūtariūreddit ſeu efficit ¶ Cōcomitanteraūt ſe habꝫ ignorantia ad actumvolūtatis qn̄ eſt de eo met qd̓ agitur qd̓ ſi etiā ſciret̉ nihilominꝰ ageret̉. ita ꝙ ip̄a ignorātia non inducit ad volēdū vt illud fiat ſꝫ ſolumcum tali facto ꝯcurrit ita ꝙ ſimulꝯtingit illud eē factū. et eē ignoratum Ut iuxta exēplū beati Thom̄de illo qͥ q̄rit hoſteꝫ occide̓. et aīoſuo occidere firmauit contingit ꝙcaſu vel in nemore vel alias iſtumhoſtē ſagitta vel lācea occidit Sꝫdū eū occidit. credit occide̓ ceruūIn iſto em̄ caſu iſta ignorancia ꝙtūc hoſtis ille ibi eſſꝫ et ꝙ tūc occidat concurrit cū ip̄o facto ſcꝫ cūip̄a octiſiōe. ita ꝙ ſimul ꝯtingit illum hoſtē occidi et occidi ignorari. nec ip̄a ignorātia ꝙ ſcꝫ ille hoſtis tūc ibi eſſet induxit iſtū occiſorem ad eū occidēdū. qꝛ ita bn̄ eumoccidiſſꝫ. ſi ibi tūc euꝫ eſſe ſciuiſſetſicut occidit qn̄ ignorabat Et tal̓ignorātia dū ꝯtingit ſeu occurritnō reddit ſeu efficit actū inuolūtariū. qꝛ nō cauſat aliqͥd qd̓ ſit repugnās volūtati .i. ꝑ qd̓ voluntas ſiſciret impediret̉ facere qd̓ tūc facit. vt ſatis eſt cōſiderare in exemplo ſtatim poſito Sed talis ignorātia ſi bn̄ aduertat̉ bn̄ cauſat ſeuefficit actū ꝓ illo inſtāti qͦ fit nonvolūtariū. ſic ſcꝫ ꝙ ꝓ illo inſtāti qͦſic volūtas nō habeat actualit̓ volitionē illū actū faciēdi vt eē patet