nature qͣm voluntatista electiōe ducit̉ qd̓ eſt p̄cipitatioꝯtra qd̓ diſponit donū conſilij¶ Quibꝰ cōtrarient̉ ip̄a vicia nature ¶ Cōtrariant̉ etiā iſta ſeptēnature vicia ſingula ſcꝫ ſingul̓ virtutibꝰ. ſingulis or̄onis dn̄ice petitionibꝰ et ſingulis beatitudinibꝰ etꝯueniūt cū ſeptē pͥncipalibꝰ ſeu capitalibꝰ vicijs volūtatis qd̓ clariex tabula in fine huiꝰ tractatꝰ poſita ꝯcipi poterit et ꝑpendi¶ De vicijs voluntatisſeu de malo culpe in generaliE vitijs voluntatis .i. demalo culpe ſeu d̓ peccatooportunū foret ⁊ vtile ſpecialē ⁊ lōgū tractatū ſb̓iūgē. ſꝫ cūpluribꝰ noͣbilibꝰ hec ſint diffuſe explanata ſufficiet interim ad pn̄tisꝯpendij ꝓceſſū ꝯtinuādū eius ꝙcōplemētū ſūmatim dice̓. quid ſipcc̄ꝫ in gene̓. quotiēs fit ſiue quotſūt eiꝰ gene̓a. deinde veniēt aliquaHe quolibꝫ genere explanāda¶ Quid eſt peccatū ingene̓ ⁊ qūo diffiniturEccatū aūt in gene̓ ſic diſfinit̉ Neccatū eſt auerſioab incōmutabili bono adbonū ꝯmutabile Quam diffinitioneꝫ ſic intellige Peccatū eſt auerſio ſcꝫ volūtatis. qꝛ ꝓprie et per ſetalis auerſio ē pcc̄m. ab incōmutali bono ſcꝫ deo qͥ omnino incōmutabilis ē Nec eſt auerſio aliud ꝙͣdiſcōformitas volūtatis create avolūtate diuina. qd̓ eſt in om̄i pec
cato vbi aliqͥd vult volūtas creata qd̓ nō vult deꝰ Sequit̉ ad bonū ꝯmutabile ſupple cōuerſio ſcꝫad bonū creatū qd̓ ꝯtinue mutat̉vel ſaltē mutabile eſt Et licꝫ pcc̄min ſui diffinitiōe duo ꝯtineat ſcilꝫauerſionē ab incōmutabili bono ⁊ꝯuerſionē ad ꝯmutabile bonū. eſſentialiꝰ tn̄ pcc̄o eſt pͥmū qͣꝫ ſcd̓mSi em̄ fuerit ꝯuerſio ad creaturāita tn̄ ꝙ nō fieret auerſio a creatore. ſic̄ contingit qn̄ qͥs amat creaturā ꝓpter deū tm̄. tūc nō fieret peccatu imo in iſto caſu meritorie fieret ¶ Licet plures alie ſint diffinitiones pcc̄i nō tractatur niſi de vna¶ Plures alie a doctoribꝰ aſſignātur pcc̄i diffinitiōes ẜm cauſas efficiētē. mate̓ialē. et formalē ipſiuspcc̄i Sed qͣꝫtū ad pn̄tē tractatumattinet ſupͣdc̄a diffinitio q̄ ẜm cauſā finalē pcc̄i ſumit̉ ſufficiat¶ De duplici diuiſionepectati in genereLures etiā a doctoribꝰ aſOſignant̉ pcc̄i diuiſiōes ẜmdiuerſas pcc̄i cauſas ⁊ origines Quātū ꝟo ad pn̄tē tractatū ſufficit de duabꝰ pcc̄i diuiſiōibꝰpͥncipalit̓ tāget̉ Et pͥmo de vna q̄ſumit̉ ẜm qͣndā pcc̄i qͣlitatē ⁊ qͣntitatē Scd̓o de vna q̄ ſumit̉ iuxtapcc̄i cauſā matēialē ¶ Reſpc̄u prime diuiſiōis tria pͥncipalia reꝑiuntur genera peccatoꝝ. qꝛ om̄e peccatū aut eſt originale aut actualeSi actuale hͦ iteꝝ eſt dupl̓r Quiaaut eſt mortale aut venialeIͣ
A 3