Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
CXIIv
Einzelbild herunterladen
 

De caticordoThomꝰ primꝰ oſtendit

De ca̓ticorovt exultatio ſit tremore. Planetimor inſtar corde ſonātis vbi corviciſſim ſpe dilatat̉ mox timoreſtringit̉. Hoc āt age̓ eo faciliꝰ philocaptꝰ in amore dei quo ad exemplū amoroſiſſimi Auguſtini altiusmyſteria d̓initatis et familiariusmiſeriā hūane fragilitatis fue̓itſcrutatꝰ neſcit quā diſtrictione qd̓ agit iudicet̉ nec quo fine terminet̉. ve etiā laudabili vite hoīmſi ſemota pietate iudicet̉. huic auguſtino fuerūt ꝓfundiſſime piamr̄e lacrime. huic ſibi ſeni fuerūtlacrime panes die ac nocte. amariſſimā qͦꝫ legit̉ et lugubrē ceterisſue ſenectutis iaꝫ pene extremā duxiſſe vitā. Crediderit aliquis forſāhoc Auguſtīo ꝓpt̓ obſidionē ꝓprieciuitatis eueniſſe Multo ampliꝰ ꝓpt̓iudicioꝝ dei formidineꝫ anxiebat̉arbitror ſciens magnū eſſe ſi capunt peritura menia; et ſi moriuntur morituri. conſiderabat letitieet triſtitie tꝑalibꝰ vane ſūt et nihili ſi ꝯferant̉ eternis. Erat nihilominꝰ in pace mētis amaritudo ſuaamariſſima in ſūma deſperatōe ſūme ſperās. Poſſꝫ ex p̄miſſis gamamyſticū qd̓ ī qͥnqꝫ voces affectuūẜm qͥnqꝫ vocales lr̄aꝝ alibi diuiſimꝰ ad tres reduci velut in trigonoſeu in tricordo ad exemplar aliqd̓beatiſſime trinitatis Timor meſtitia oriens ex ꝯſideratōe pr̄is reꝓbātis. Spes letitia ex ꝯſide̓atōne verbi redimētis. pietas ſeupaſſio ſui et alioꝝ ex ꝯſideratione

Thomꝰ primꝰ oſtenditſpūſſācti ſubinde ꝯſolātis. Un̄ ꝟſSpes timor et pietas reſonant incarmīe cordis. Tres et ad has voces gama referto nouū. Dat ſpesdiſcatū mollē tremor ē tenor atqꝫAt ꝯtratenor eſt ꝯpatiens pietasCor aſſidue cordas ſymphoniacōcors. Huic fit eiqꝫ chorꝰ cōcinitangelicꝰ. Ita tandē oꝑtet gaude̓ gaudētibꝰ et flere flentibꝰ ſi voluerimꝰ improperiū ferre qͣlenotauit xp̄s aduerſus reprobā iudeoꝝ generationē ſub ꝑabola pueroꝝ in foro clamātiū. Cecinimꝰ vobis nec ſaltaſtis. lamentauimꝰ necplanxiſtis Secundū opuſculū.Puſculū iſtud de canticordo .i. catico cordis hꝫ tres thomos .i. diuiſiōes vel tonos pͥncipales notis et notulis. Note ſuntcōſideratiōes ſpeciales. notule vero particule ſingulares. Primꝰ tonus cōtinet ꝓhemiū deſignatione quale fuiſſet monocordū in ſtatu innocētie. et quale eſt in ſtatututis ꝑfecte vt in xp̄o fuit et maria nouē notulas Ponit vlteriꝰ differētias cantici cordis ad canticūoris diſtinctiōe cātici noui hōisad veterē. x. notas ſeu notulas.Nonit cōſequent̓ dubitatōes multas circa pn̄tia que ſoluūtur reliquas. xxxiiij. notulas Secundus tonus deducit principaliter eſtponendum canticordum docens