de cātīcoa.ctualiAl
lxij
de cātīcintelleriat̉ ſapīa delicias ſuas eē cū filijshōim. nullā ꝟo repperit ſapīa delicias ſuas cū qua ampliꝰ inueniret qͣꝫcū beatiſſimaꝝ beatiſſima ⁊ deiformi maria q̄rebat hic ꝯplecti in viaſpm̄ marie iunge ſecū oſcula ꝑ oꝑstōes inſpiratōesqꝫ virtutū donorū beatiſſimū qꝫ ſingulariū ſub ſpecerta fruitōis iocūdiſſime ac indiſſolubilis in et̓nitate vbi ſuo ſpirituidū aſcēdit obuiauit qͣi mr̄ honorificata et qͣi mulier a virginitate ſuaſuſcepit illū ¶ Quid porro dicemde ꝯiugio ſpūs deiformis btē ꝟginis cū acilla ſenſualitate ſua ſb̓ typo vel agar vl̓ bale et zelphe. Nō Ane ſēſualitas generare dꝫ ſpm̄ ꝓlēvirtutū maxīe moraliū qͣi in ſeruitute. Neqꝫ em̄ hꝫ libertatē eſſentialit̓ſꝫ qualē dūtaxat ſibi cōicat̉ a ſpūSuꝑ iſtis itaqꝫ ꝯiugijs in eadē ꝑſona hūana grade ſilentiū ē apudexpoſitores cāticoꝝ qui de ceterismyſticis pl̓ima diſſeruerūt Gregꝭet Geda de ecc̄ia et xp̄o. Ricolade lira de ſynagoga et deo Bern̄.de aīs ⁊ verbo ⁊ aliqua de hūananatura ad filij ſuppoſitū. G. pariſiēſis de vtriſqꝫ ꝑ declaratōnes et diſtinctōes mgr̄ales. ꝑ quales ve fertur ſāctꝰ Tho. hic inceſſit diſtinguēdo multiplex oſculū ml̓tiplex vberet oleū et vngentū. et ita de reliqͥsq̄ dilatāt materiā Origenē non habemꝰ que Hieron̄. in hͦ oꝑe teſtat̉.nēdū alios viciſſe. ſꝫ ſe ip̄m. Ceterūjde mr̄imōio p̄lati cū ecc̄ia dn̄a ſuaquā fecūdat ſpūſſāctꝰ/ et ip̄e cuſtoseſt eiꝰ typo Ioſeph ad mariā. Rurſus de ꝯiūctiōe angelice nature cū
li. e ſi nioncolideo nō legimꝰ expoſita h̓ ꝑ ꝯtextaſeriē cātica ¶ Quid p̄te̓a ꝙ amorislinguā bernardo teſte barbara eſtnō amātibꝰ. ſꝫ qͣlis eſt pcc̄or amātibꝰ. ſane difficilis ꝯgnitu ꝑ hec cātica ſi nō eā efferat familiarē diuturna conuerſatio. Occultat em̄ ſe ſubenigmatibꝰ et figuris loquit̉ ꝑ int̓iectiōes voce nunc incognita nuncint̓rupta. nūc de repēte ab hͦ in alteꝝ qͣi ſine lege vel ordinis vel ꝓpoſiti tenacis vel ſeq̄le ſemet trāſfertqn̄qꝫ variatis ꝟbis ſēſū retinet eūdē. aliqn̄ ſenſus plurimos vnico ꝟbo ꝯcludit ¶ Deterret nos hec cōſideratio ꝑ leuiorē de cāticis cantixoꝝ tēptare ẜmone in hoc opuſcūlo tertie ꝑtitōis qͦ theologia pꝰ hiſtoriā et ph̓iā aſſūpſit origine cātici diuinal̓ in caritate radicati noncōpletā dare cognitionē q̄ nec nisgnis voluminibꝰ explet̉. addito ꝙvnctio plꝰ in hͦ docet qͣꝫ lectio. plꝰdeuotio qͣꝫ demōſtratio plꝰ deſideriū feruens in affc̄u qͣꝫ ſtudiū vehemēs in intellectu. qͣꝫuis vt p̄notauimꝰ aſſidua diuturna qͣꝫ meditatioſit ncc̄ia. q̄ valefiat ceteris om̄ibꝰcuris impleat illd̓. Iacate et videte. Et iteꝝ Guſtate ⁊ videte. ducataiaꝫ oꝑtꝫ deꝰ ī ſolitudinē vt ibi loquat̉ ad cor eiꝰ et lactet eā et impleat ſolatō cū germie ſc̄o ¶ Cōcludētes ad extremū dicamꝰ ꝙ in amoris hͦ cātico ⁊ exercitio ſupͣ qd̓libꝫaliud ꝟſat̉ luſus nr̄ ꝑabolicꝰ pueroꝝ ī foro. qͥ nūc ad ſaltū. nūc iducit ad lamētū. Primū ſub ꝯſūmandi ſpe coniugij in gloria. Alterumſub formidine perennalis repudij.