De cāticoꝝ origīaliverbū ſolatij multiplex in ſe dirigitper particulas quinquaginta. Eita iuncti ſimul hi duo thomi centilogiū ꝯſtituūtPrimꝰ tractatꝰ de canticoꝝ originali rōneEcinimus vobis nec ſaltaſtis. lamentauimus ⁊nō plāxiſtis. Precentornoſter xp̄s amator innocentie voluit exemplis innocentupueroꝝ ꝓ noſtra eruditōe pluriesvti. nūc ad humiliationē. nunc adſimplicitatē vt eſſemꝰ paruuli nonſenſibꝰ ſed malicia. Nunc vero nosꝯmonet ad ſpiritualē canticoꝝ exercitatione ponens corā oculis pueros cātates in foro. Neqꝫ em̄ parū refert pueros ſic vel ſic aſſuefie.ri in muſicis et cantibꝰ ꝓut Ariſtꝭpolitiſans docuit et in bene inſtituta cōitate cōuenit obſeruari. Hosaūt quos in dn̄o pueros vel infartes nouiter genitos effecit noua regeneratio. ſic decet et expedit in foro preſentis exilij frequentare canticū nūc exultationis ad ſaltādumſpūaliter. nūc lamentationis penitentialis ad plangendū. Habemꝰin exemplū ſacre ſcripture libruꝫ inquo ſūt iuxta viſionē Ezechielis lamentationes carmen et ve. Cōcordat illud apoſtoli. Baudere cumgaudentibꝰ. flere cū flentibꝰ quiatempꝰ flendi et tempꝰ ridēdi. Subdit̉ conſone verbo ꝓpoſito tempplangendi et tempꝰ ſaltandi. Cumaūt iuxta poſteriꝰ elucidanda ſit ali
cōe Thomꝰ primꝰquod canticū ſenſuale vel animaleſit canticū rationale vel morale. ſitcāticū mentale et diuinale. Deſcribemꝰ ſub triplici tono naturam etorigine canticoꝝ cū ſuis habitudinibus. Docebit primū hiſtoria. ſecundū queret ph̓ia/ tertium theologia declarabit ¶ Parrat hiſtoriaſacra ꝓpe Geneſis initiū cui ratioſuppoſita fide cōcordat ꝙ Tubalfuit pater canentiū in cithara et organo. Quo tꝑe vtpote ante diluuium cōſtat illos nō fuiſſe quos gentiliū littere tradunt carminū et organoꝝ primos inuētores. ſic hiſtoria capit verā canticoꝝ notitiaꝫ etcauſaꝫ primitꝰ ex fide qua credimꝰaptata eſſe ſecula verbo vite. et ꝙformato Adam cōmunicata eſt etplenitudo ſcientie quantū cōueniebat illi quo totius humani genēisprincipiū velut in ſuo ſeminario refidebat nedum in eſſe nature ſed inbene eſſe morum et doctrine Conijcimꝰ hoc ideo ꝙ pꝰ ſoporem adductis ad ſe cunctis animātibꝰ impoſuit cunctis nomina ſue ꝓprietati naturali cōſonā. Neqꝫ tale aliqͥdfacere potuiſſet ſine cognitione q̄tamen a ſenſibus participata nonerat. Oportuit igitur ꝙ ex alto idatqꝫ a ſūmo ſumpſiſſet Modus alter ſumendi canticoꝝ originē fuitductrice experiētia. nūc in illis regionibꝰ. nunc in iſtis quibꝰ muſica etnunqͣꝫ fuerat vl̓ ẜm Ariſtꝭ. et ſe quaces de eternitatis errore fuerat infinities variata et abſqꝫ numero de-