ſpirituali
pecces/ milleſīes te ꝯdēnes qm̄ ſi iextrema hora vite te ip̄aꝫ ſic cōdēnās inuēta fueris. vtiqꝫ liberaberis a morte Sed aīaduerte cautiꝙ is nō legitime ac veracit̉ ſe ꝯdenat. qͥ ſe ꝓ poſſe nō emēdat ¶ AīaSatiſfeciſti hō bn̄ mee petitōi on̄dēs et ꝓponēs tres egregias veritates qͣs ignorādo frequēs in mefuit turbatō Nūc igit̉ aīm recipiovoloqꝫ vt admones ꝑ ſāctū deſideriū me ip̄aꝫ ad deuotionē ꝯmouere. inſuꝑ et recurſū face̓ ad ſc̄osad me ip̄aꝫ ꝯdēnādū ⁊ puniēduꝫIta eniꝫ pͥus a pͥncipio ſuaſiſti vtdiſcerē mēdicare ⁊ q̄ſtū face̓ Doce me igit̉ rogo te qͥd mͥ incūbatfaciēdū ¶ Hō Mihi videt̉ o anima ꝙͣ hͦ facile diſce̓ poteris ſi diligent̓ inſpexeris modos ⁊ conatꝰqͥbꝰ vtunt̉ pauꝑes mēdicātes oſtiatim varios diſcurſus hinc in̄ facientes. ꝓ ſb̓leuādis ſuis corꝑalibꝰnc̄itatibꝰ Cōſidera q̄ſo captiuosvel ꝯſpectui iudicis pn̄tatos ſuasqꝫ ſn̄ias trepidis aīs expectantesProſpice infirmos graui qualibꝫegritudīe corruptos Perqͥre pauperū iconomoꝝ occultas ⁊ verecūdas indigētias Et generaliteroculū dirige ad oēs in qͣcūqꝫ aduerſitate vel ꝑiculo cōſtitutos puta in ꝯiūctoꝝ funeribꝰ. ī exilio. in īcedio. in diluuio. ī bello Aiaduerte inqͣꝫ ⁊ ſtudioſo mētis intuitu ꝑluſtra qͣꝫ ardēs ſit in his deſiderium ad ſuā liberationē aut ſb̓uētionē Inſuꝑ attēde qͥd dicāt et quid
gerāt. ⁊ hec oīa cōfer ī te ip̄am tuos recognoſcēs defectꝰ ac miſerias tuā captiuitatē. tuā mortē. tuūexiliū quā peccādo incurriſti. tuaꝫinſuꝑ deſolationē ꝑpēdēs. qm̄ deum tuū et pr̄em ſꝫ et celeſtē patriātua culpa ꝑdidiſti Ita ſi feceris ⁊cū tali deſiderio ⁊ conatu audacter affirmo ꝙ hͦ tibi ad ſalutē ſufficiet. eris boͣqꝫ q̄ſtuaria bonorūſpiritualiū et alimoniaꝝ gr̄e ⁊ virtutū. atꝫ ita inuēies auxiliū deſuꝑin cūctis tuis nc̄itatibꝰ imo ꝙ ampliꝰ ē efficiēis admodū diues imodn̄a bonoꝝ totiꝰ mundi Cur itaQm̄ ſic fc̄a eris heres dei tui patris. de cuiꝰ hereditate ē totꝰ mūdus Ita enī dixit apl̓s ꝙ ſi filij ⁊heredes ⁊cͣ ¶ Aīa Rem magnā mͥPmittis o hō. magnā dignitateꝫexcellētiam nobilitatē que mihi exdicta queſtuoſa mendicitate ꝓueniēt Nolo igit̉ eē hꝰ officij qͣꝫuis vituꝑabile multū atꝫ inhoneſtū illd̓iudicet mūdꝰ p̄ſertim ꝑſone generoſe ⁊ alte ꝓſapie ¶ Hō Nō aliterqͣꝫ tibi affirmaui iudicabis o aīamea. niſi oīo deſipue̓is Et vt hͦ tibicertiꝰ appareat ꝓpono ocul̓ tuis ſūmū imꝑatorē mūdi qͦ voluit eē hͦofficij ſic̄ ip̄e ꝑ ꝓph̓aꝫ ꝓteſtat̉ Egoinqͥt mendicꝰ ſū ⁊ pauꝑ Apparuithͦ in oībꝰ ſuis or̄onibꝰ qͣs ad deūpr̄eꝫ fec̄ p̄ẜtiꝫ in cruce qn̄ dixit demeꝰ deꝰ meꝰ vt qͥd me de̓liqͥſti Magna igit̉ ē differētia corꝑal̓ illiꝰ ⁊coacte mēdicitatis q̄ iudicio plurimoꝝ cēſet̉ fugiēda ⁊ vituꝑabil̓ et
i 2