Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
LXVIIv
Einzelbild herunterladen
 

menpicitateDe

rer inſtrue̓. Ita vtiqꝫ ē aīavt dicis nihilominꝰ orandꝰ ē deꝰob aliū tn̄ finē qͣꝫ ip̄a tetige̓is Sic̄enī deꝰ fecit oīa bonoꝝ nr̄oruꝫ egē̓t nec inde ditior melior factus ſit ſꝫ creatura ſue bōitatisticeps effecta ē ita vult deꝰ vt eumdiligamꝰ ſc̄a deſideria deuoteip̄ꝫ alloqͣmur ꝓpt̓ bonū nr̄m Inqͥdē nr̄a ꝯſiſtit ꝑfectio ſic̄ perfectio ſolis in lucendo illūinādoet ignis in calēdo calefaciendoScito deꝰ ordīauit vt noſtrāꝯparemꝰ ſalutē/ deuotas ad ip̄m ſc̄os fūdendo p̄ces. mandataſue legis ſtudioſe adimplēdo. atꝫita freqͣt̉ vult ad p̄ces ſc̄oꝝ aliqͥdꝯferre. qd̓ ꝯferre inſtituit an̄qͣꝫ ſc̄ifore̓t Certū qͥppe ē deꝰ ſe ip̄mpoſſet oīa formare. vult nihilominꝰ ſibi ad reꝝ ml̓taꝝ formationeſcd̓as cooꝑari cās ſic̄ naſcit̉officio generatōis hūane hec inferiorā corꝑa ꝯẜuant̉ gub̓nant̉oꝑatiōe ſuꝑioꝝ .ſ. celeſtiū Ita qͥdēvult deꝰ vnū ſaluari auxilio alioꝝſc̄oꝝ hoīm vel angeloꝝ Ita igit̉ꝑpēdis ſatis cur orandꝰ ſit deꝰ etſc̄i eius. SSed forſan adhuc dicesvanū deū ſua ꝑce vel deſideriovelle inclinae̓ ad alterā ꝑtē illūꝯſtet penitꝰ īmutabilē nec in eoalternatione volūtatis flectipoſſit de vno velle ad alid̓ iratplacari aut offēſus recōciliari Adqd̓ reſpōdeo veꝝ qd̓ de īmutabilitate dine volūtatis aſſerisnec tn̄ ideo vanas deuotas p̄-

ces ad deū fuſas. qͦniaꝫ alio fineorādꝰ ē deꝰ Orādꝰ qͥdem eſtdeꝰ qͣſi nr̄a or̄one flectēdꝰ autplacādꝰ aūt alit̓ qͦuis modo a ſuevolūtatis inſtituto īmutādꝰ. ſꝫ vtnos ip̄os orātes excitemꝰ ꝓuocemꝰ ad deuotōnē nr̄e miſeriepaſſionē At econ ob aliud hominē rogamꝰ niſi vt ad miẜicordiā moueamꝰ Fine igit̉ ꝯtrario laborat intētio. deū orādo hōineꝫdep̄cādo Ibi qͥdē finis ē/ īmutatioorātis. hic eiꝰ cui dep̄catio dirigitur Qua in re incōgrue aīaduertēdū ē ec̄ contrario nr̄acauſa ꝟſanda ē corā deo coramhoīe Corā deo qͥdē eo meliorē facimꝰ cauſā nr̄aꝫ puriꝰ ſinceriꝰnos ip̄os ꝯdenamꝰ aut cōdēnandos ꝓfitemur. nullā excuſationeꝫp̄tēdētes Ita ſane miẜicordiā liberatiōis a morte ſpūali cuiꝰ rei fueramꝰ deo fc̄o ꝓpitio ꝯſeqͥmur. cuiꝰvtiqꝫ ꝯtrariū obſeruari cernimꝰ incuria forēſi iudicis hūani Iolēsitaqꝫ deū tibi fore piū miẜicordēeſto tu tibi ip̄i micors Eſt durus duris piꝰ pijs. bonꝰ bonis. ſeuerꝰ mal̓ Talē vtiqꝫ illū inueniesqͣlis tu fueris in tuis deſiderijs. qͥdē mutabilitatē eiꝰ ſꝫ tuāUolēs inſuꝑ in curia ſue iuſticieabſolutionē ꝯſeqͥ tu te ip̄am accuſabis iudicabis ꝯdēnabis punies ſic remiſſioneꝫ impetrab̓. ſi teconeris defende̓ iuſtificare viastuas. confuſionē profecto cōdēnationē reportabis Et ſi milleſies