De monteIDcηρlAεη. o

re debꝫ fieri ⁊ ordinari qͦcquid fatimꝰ Propt̓ ergo iſtā cām dicturꝰſim ꝯditōnes qͣſdā vite cōtēplatiꝘ Ierū nō ſufficienter nec quaſiMas bn̄ nouerim. ſꝫ de talibꝰ loqͦſiccecꝰ de coloribꝰ recitādo q̄ ſancti in ſuis tradiderūt ſcripturis. ⁊hoc modicū qd̓ ſentire potui ꝑ lōgū tēpꝰ et exꝑiētiā ac diligētis etcū dei auxilio. reliquū ꝯmittendopotioribꝰ ⁊ in hac materia expertioribꝰ Et ad faciliꝰ apprehēdēdūad qͣlē dei amorē ꝑfectio vite cōtēplatiue ꝑueniat. volo oſtende̓ pereius ꝯtrariū ſcꝫ mūdanū amoremIlū enī multo meliꝰ cognoſcimꝰfamiliarior qꝫ nobis exiſtit qͣꝫ diuinꝰ Reſpiciamꝰ itaqꝫ quid oꝑet̉calis amor mūdanꝰ in homine ꝓtūde in tali capto ſicuti amor argeri. amor honoris vl̓ dignitatismale carnalitatis Certū ē ꝙ intali hō pͥmo lāguet ꝓpter deſideriū id habēdi qd̓ ſolū amat ſic fatue Poſtea talit̓ ſtabilit ſuā mētētotum eor ⁊ intellectū in iſto ꝙ nnihil aliud valet cogitare qͣꝫ id qd̓amat. in tātū ꝙ ſui obliuiſcit̉ ꝑditqꝫ oēm pudorē. nec ē qͥtqͣꝫ ip̄m valens retine̓ aūt ꝓhibe̓. nō laborrō vexatio. nō ꝑiculuꝫ nec mors.nec amicoꝝ conſiliū. nec timor deivel ſuoꝝ iudicioꝝ Siue talis dormiat de amato ſomniat. ſiue viglat de nulla re alia curat audire vl̓lo qͦ vel auſcultare talit̉ ꝙ perditoēm rōnē. efficit̉qꝫ ranqͣꝫ fatuus aebriꝰ vel furibūdꝰ Nihil enī ē ꝙ ta

93Nlem hominē retardare poſſet autimpedire a tali amore. vel ꝙ recuſaret ⁊ euitaret facere hō talis vtſolum ad hͦ ꝑtinge̓t ad quod ip̄mamor talis mūdanꝰ ſic inflāmat ⁊vulnerat Obliuiſcit̉ etiā omne bonū pn̄tis et ꝑit̓ vite future in tātūvt ſi interdū eidē a caſu loqͥtur qͥsde ꝑadiſo. inferno aut morte. videtur ſibi h̓ ſomniū vel vt fabulaNec etiaꝫ/ qͣmuis modicū. intra ſeretinet a recipit ſpūalē hmōi cogitatiōeꝫ. amor mūdanꝰ cito eā indeexpellit qͥ inibi p̄dominat̉Qualis ſit amorCapl. Etͣ. dei quē ꝯtēplatiuꝰdebet hr̄eD exēplū ſtātim datū cōfideremꝰ pari mō ꝙ amordei ſi eſſet talis in aliqͦ ꝙface̓t ip̄m ex toto ſeu oīo ꝯtemnere mūdū ⁊ eiꝰ obliuiſci ſicut mūdanus amor facit obliuiſci deū. et ꝙeſſet ita fortis ac ardēs ſicqꝫ radicatꝰ in corde eius ꝙ nec poſſꝫ necſciret volūtarie ⁊ ſua ſponte ſeu libere alibi cogitare. nec time̓t ꝯtēptū ſeu nō curaret vituꝑia aūt increpatiōes ꝑſecutionū nec etiā deip̄a morte metuit ꝓpter iſtū amorēdei ſcꝫ. et ꝙ oīa viſa ⁊ audita huiꝰmūdi ad memoriā ducēt ⁊ viderētur ſibi tanqͣꝫ ſomniū ⁊ q̄dam fabula et ꝓ nihilo reputaret reſpc̄udei ⁊ glorie ſue. Et breuit̓ iudiciomūdi hr̄etur vt ſtultꝰ ⁊ ebriꝰ iō ꝙͣea tā modicū q̄ hꝰ mūdi ſt̓ curaretet adhuc minꝰ qͣꝫ alijs de deo cu-