ad ſorores

.l. iij

aduerſarios ſcꝫ mūdū ⁊ carnemEt ideo nō magnā habeo fiduciāin qͦſdaꝫ nr̄i tꝑis heremitas ſe dicētes magnū affe̓re ꝓ fc̄m ſibi ip̄isQuod ⁊ ſentiēdum puto de feminis in recluſorijs poſitis Scitisvos ip̄e ſorores mee dilecte quamneceſſitatē ſuſtinuiſtis vſqꝫ huc eēin labore magno ⁊ forte adhuc exvobis aliq̄ tali indigēt āteqͣꝫ potuiſſetis vos tenere in ſecreto ⁊ ſolitarias. et vos tradere oīo ad cogitādū de deo in ſil̓itudine heremitarū ⁊ recluſarū Habemꝰ enī ⁊recluſoriū nō ſolū ī nemoribꝰ locisqꝫ deẜtis poſitū. ſed vbicūqꝫ pn̄thaberi vel exerceri ad declinādumūdū ſeu euitādū eiꝰ tumultū cūomnibꝰ ſuis occupatiōibꝰ et ſolicitudinibꝰ Propt̓ iſta igit̉ videt̉ inreligionibꝰ bn̄ ordinatis et inſtitutis nouitios et nouellos / onēatosfortit̉ ī addiſcēdo/ magnū hr̄e ſeruitiū in laboribꝰ ⁊ vigilijs. ieiunijset clamoribꝰ et cātibꝰ ad remouēdū ꝑ iſta cogitatiōes. qͣs ad aliaſolitarij exiſtētes poſſent hr̄e. Sꝫtn̄ aliqͥ bn̄ exꝑti in talibꝰ pn̄ijs etſciētes tentationes. cogitationesprauas carnales deuince̓/ habentde ſpacio ampliori eſſēdi in ſolitudine et abſqꝫ labore In̄ acciditaliqͦs talis exiſtere complexionistā fortis et dure nature ad vincēdū domādūqꝫ cū labore tentatines ſuas ꝙ inhabiles ſūt ad ꝑfectionē ꝯtēplatiōis. ſꝫ oportꝫ eosꝯtinue occupari laboribꝰ vite acti

ue Et reꝑiūtur tales multi tā clerici qͣꝫ laici qͦs ꝯgnoui. ſicut ē regione ſeu a ꝯtrario ē inuenire qͦſdāqͥbꝰ vitā ip̄a actiua eſt graue on̄et mirabilit̓ ꝑ eā impediūtur Etiāaccidit ꝙ aliquis ſit talis et tā bn̄in ſua naturali cōplexiōe ordinatus vel etiam ex gr̄a dei ſpēali ꝙplꝰ vna die ꝓficiet ſe tradēs ꝯuenient̓ ex toto ꝯtēplatiōi qͣꝫ facietaliꝰ in toto āno Nihilominꝰ nō intendo ꝙ qͥs talit̓ ſe applicet vnivite ꝙ ſe nō debeat aliqn̄ occupare in alia vel plꝰ vel minꝰ ẜm tepet ẜm hͦ ꝙ ei ꝓdeſſe poterit Nō eīdꝫ ſe ita dare ad vitaꝫ actiuā qͥnint̓dū cogitare habebit ad deumſuā qͣꝫ cōſciētiā emēdādā ad ꝯfitedū ⁊ ad pn̄iaꝫ agēdā Et ex ꝑte altera nō ſit ita deditꝰ ꝯtēplationiqͥn aliqn̄ etiā ei opꝰ ſit aliqͥd laborare Et ideo ſꝑ in eadem perſonamartha ē nc̄aria cū maria ⁊ mariacū martha. vel plus vl̓ minꝰ vt dictū eſt Talis tamen vſurpabit ſibinomē vite illiꝰ in cuiꝰ officijs pluset frequētiꝰ occupabit̉In qͦ cōſiſtit ꝑfeCapl̓. Et. ctio vite cōteplatiue ꝑ ſil̓itudinē amoris mūdaniAngruū eſt aliqͣlit̓ declarare in qͦ cōſiſtat ꝑfectiovite contēplatiue. anteqͣꝫad vlteriorā ꝓgrediar Quamuisenī antea dixerim amorē dei fineꝫeſſe huiꝰ vite. ſic poſſet dici vt mihi videt̉ ꝙ ip̄e finis ſit ⁊ eſſe debꝫomniū oꝑationū. qꝛ pro dei amo

g I