ad lorores.xloli.
xloli.
Prologus in cractatūdn̄i Ioh̓is Gerſon cācellarij parſien̄. de ꝯtēplatiōe ex gallico in latinū trāſlatuCauſa qͣre de mateCapl̓ l. ria taꝫ alta ꝯſcribitgallice ⁊ ſimplicib ⁊ illr̄atisUIrari nōnulli fortaſſe poterūt ac q̄re̓ ꝓinde. cur de materiatam ſublimi. puta devita ꝯtēplatiua ſcripſerim tractatū pn̄tē ideotis ſimplicibꝰqꝫ. videlꝫ ſororibꝰ meis acetiā linguā materna gallicana. etnō potiꝰ ẜmone latino ipſis ſcientia ampliori imbutis. cū iſta materia ad illr̄atos ſimplicesqꝫ nō ꝑtineat Ad qd̓ ego inqͣm Quia enīin libris varijs doctoruꝫ ſc̄oꝝ devitā p̄tacta ſubtilit̓ tractat̉ vtpote a ſc̄o gregorio in moralibꝰ. nec/nō a beato bern̄. ſuꝑ cātica Itē arichardo de ſc̓o victore. et a qͣꝫ pluribꝰ alijs. ad dicta qͦꝝ eruditi ſciētijs ꝯfugiū face̓ pn̄t. idcirco talibꝰ ſcribe̓ talia ſuꝑſideo Sed ē ſecus de ſimplicibꝰ ⁊ illr̄atis p̄ẜtimſororibꝰ meis qͥbꝰ pn̄tia ꝯſcribode materia ꝯtēplationis latinosẜmones intellige̓ nō valentibꝰ Etcū dicat apl̓s ꝙ mulier innupta ⁊ꝟgo cogitat qͥ dn̄i ſt̓ vt ſit ſc̄a corpore ⁊ ſpū. q̄ āt nupta eſt cogitatq̄ ſt̓ mundi. qūo placeat viro ſuoIdeo vtiliꝰ ⁊ ꝯueniētiꝰ me ꝯpilare
⁊ ſcribē nō poſſe iudico dictis meis ſororibꝰ (q̄ dei gr̄a pͥdem abſqꝫmatrimonij vinculo viuē ꝓpoſuerunt) qͣꝫ quomō ⁊ ip̄e deo placerepoterint eidē famulando cōtinue.eūqꝫ amādo ⁊ honorādo Nec earū me ſimplicitas ab opere illo retardare hꝫ. cū ẜm intellectꝰ ſui capacitatē velini ꝓcede̓ quē in eisexꝑtꝰ ſum. nihil incōprehēſibile dicturus aut difficile.Litteratura magna¶ Apl̓t. ll. et ſcia non eſt omninō ꝯtēplatiuis neceſſariaUauis autē copia ſciētie⁊ lr̄aturā eruditioqꝫ legꝭLdiuine ac ſacre ſcpͥture nōmodicū ad apicē ꝯtēplatiōis volare cupiētibꝰ p̄ſtet āminiculuꝫ. nihilominꝰ id ip̄m interdū obeſt ml̓tū pluribꝰ. nō qͥdē ex ſe. ſꝫ occaſiōeinflāmatiōis ex ſciētia ꝓueniētis⁊ accepte Impoſſibile autē eſt adverā ꝯtēplationē alio itine̓ qͣꝫ perhumilitateꝫ ꝑuenire ſic̄ dicit apl̓sSi qͦs int̓ vos videt̉ ſapiēs eē inhoc ſeculo. ſtultus fiat vt ſit ſapiens. hoc ē. intellectū ſuū humiliet.ſtultum ſe reputās reſpectu diuine ſapiētie. puta nō valēs ꝯp̄hendere dei iudicia atqꝫ oꝑa Hinc ēꝙ in ꝯtēplatiōis adqͥſitione pluribꝰ ſcientificis viam ad eam perueniendi nil tantū intercludit qͣꝫ ꝙſe humiliare dedignātur ſcilicꝫ eorum intellectuꝫ occupando ⁊ ſummittendo myſterijs redemptio.nis domini noſtri. ſuisqꝫ factistā humilibus et exemplis relictis