Druckschrift 
2 (1483)
Seite
CCCLXXXIr
Einzelbild herunterladen
 

eccleſiaſficoꝝ6r

315dicunt ph̓os) poſuerūt quē fineꝫappellauer̄t felicitatē Et ne gͣtisdiuerticl̓a tot opinionū vagabu perres/ volo mihi narrauerisſn̄iaꝫ illā tibi ꝓbabilior eſtimat̉ verior Naturꝭ. Faciā vt petis.gr̄aꝫ hn̄s tali ꝯdeſcēſioni beniuole. Nam ad illa que p̄miſiſti prerupta/ ſcādere vires ſufficiūt.Soph̓. Cōualeſces tādē me ducemeo qͣꝫ lūine. ſicqꝫ potēs fies Dicinteriꝫ de petito Naturꝭ. Magijint̓ meos cultor Ariſtoteles. nec amearū ſemitis rōnū deuiās hacillac. more plurimoꝝ/ ꝯcluſit conſtituit in ethicis ſuis. felicitatē hominis in cōtemplatiōe pͥme cauſeqm̄ illa eſt oꝑatio optime potētiehoīs circa optimū obiectum ſuū.Dehinc quid ſtoici. quid epicurei.quidqꝫ platōici ſēſerint de fine hominis/ ſū ꝓmpta referre Soph̓Sta Sufficit ad pn̄s vnicū requā agimꝰ verbū Ariſtotelis tui.qm̄ per oīa ꝯſonū eſt meisqꝫ diſciplinis. Sꝫ altiora nr̄a migrare valuit. deficiebat ſibi creatura ſcala quā ſēꝑ eniſus ē ad veritate. non hn̄s ex te natura viā alteraꝫ Propterea me dedit deꝰ filiis hōinū qͣtenꝰ deducerē eos ab illa felicitatis arce in ſtetit Ariſtoteles ad principiū felicitatis et̓neſupͣ moduꝫ ſb̓limioris quā xp̄s nr̄crededaꝫ me meosqꝫ infallibilireuelatiōe firmauit Natura Sitita. Quid valet tandē iſte circuitꝰad pͥmo propoſitā de cōcordiacaſtitatis eunuchoꝝ ſpōte caſtra-

lxxxj.Itoꝝ mea lege de ml̓tiplicatiōefilioꝝ qͣles vtiqꝫ gigne̓ nequeūtmanere volūt aut forte coguntureunuchi vl̓ caſtrati prout apud tuos qͦs ecc̄aſticos noīnant copiamvidemꝰ ingentem Soph̓ Certeper omnem modū rite ꝓceſſimus finē inueſtigauimꝰ hūane cōditiōis qꝛ finis eſt qui rebꝰ oībꝰ neceſſitatē legis imponit Ad quēaſpiciētes circa humanū genꝰ delirant intolerabilit̓ ſimile de hominibꝰ vt de iumētis brutis ferentes iudiciū Naturꝭ. Perge vltra Soph̓ Pergo docēs ex conceſſis tuis. laudabil̓ nedū mihi ſꝫ tibi tuisqꝫ caſtitas debet. di in oībꝰ ſingul̓ alioqͥn ꝑiret ſucceſſio ſꝫ in nonnullis et paucisNatura Miror ſi potueris hec oſtendē Sophia. Oſtēdā ne dubites. deſit tātūmō auidā temerarieꝯtradictionis ꝓteruia NaturaDeerit ſpondeoScus actus. principal̓.Obis de caſtita Soph̓te locuturꝭ. oportꝫ ne fallat eqͥuocatio ꝯgnoſce̓deſcriptiue qͣꝫ diuiſiue conditionēcaſtitatis Eſt autē caſtitas virtmoderatiua paſſionū ꝑtis ꝯcupiſcibil̓ circa venereas voluptates.ſicut ſobrietas circa delectatiōesguſtꝰ in cibis et potibꝰ moderaturHoc ariſtoteles tuus. tota diſcipuloꝝ tuoꝝ ſcola ꝓclamāt Natura Nec reclamo Iquo vadisSoph̓. Gaſtitatē ſic deſcriptā t̓pli

e e Z