Reſpōtio ad quatuorqueſtiones CCC
1Relnōſa magiſtri Iohānis Gerſon doctorꝭ ſacre theologie famoſiſſimi et quondā Cancellarij parifien̄ ad q̄ones qͣttuorſibi per quendā familiarē motasQuarū pͥma eſt iſta An male loqͥde alijs in eoꝝ abſentia ſit ſemperpcc̄m Quā det̓minat per tres cōcluſiones ¶ Scd̓a q̄ſtio ſi qͥs ficteconfiteat̉ An iteꝝ teneatur de oībus confiteri Hanc determinat ꝑdiſtinctionē de quadruplici fictōe¶ Tertia ſi habeat̉ ſuſpitō de illoqui confitet̉ et non ſufficienter diſcuſſerit ꝯſcīam ſuā An talis poſſitabſolui nulla inquiſitōne ſibi factade pcc̄is vn̄ ſuſpitio habet̉ Quamſoluit ſil̓r per diſtinctionē ¶ Quarta quō de altaribꝰ fractis de cingulis ſacerdotū nō bn̄dictis ⁊ deCaſulis reſarcitis et ſic de ſimilibꝰUtrum ſit peccatū cuꝫ talibus etin talibus miſſam celebrare Adquā rn̄det per aucͣtes.¶ Prima queſtioIerit̉ an male loqui deilijs in eoꝝ abſentia ſit ſꝑpcc̄m Uidet̉ ꝙ ſic qꝛ nullus vetꝫ ꝙ hͦ de ſe aūt ſibi fierꝫ. ergo nec debet hoc facere de alijsaut con alios. ꝯn̄a tenet per illamgeneralē regulā diuini iuris et humani Qd̓ tibi nō vis fieri alteri nōfeceris Sed in oppoſitū arguit̉ qꝛſi ſic tūc fere totus mūdus eſſet in
queſtionesEfꝑiculo damnationis ꝑpetue etiaꝫmulti religioſoꝝ Nā cōiter cū homines conueniūt declinant facillime ad loquendū de abſentibus etvtinā taꝫ cito de eoꝝ bonis ſicutꝓchdolor de eorū malis Nōnūqͣꝫtn̄ aliqui loquuntur de mala vitapoliciā regentiū et alioꝝ ſeculariūvt aiūt intētione non mala. ¶ Prorn̄ſione itaqꝫ Sciēdū Ꝙ actio moralis libera accipit vel vituperiuꝫvel laudē ⁊ pcc̄m ex ſuis circūſtantijs et ſpecialiter ex circumſtantiafinis Inqͥrendū eſt igitur ad quēfinē dicit̉ malū de abſentibus Etoccurrūt ſex fines generales Quꝫhoc fit ad inſtructione pn̄tium ⁊ idaudientiū vt caueant ſimilia facēQn̄qꝫ fit ad pn̄tium cautelā ne ſcꝫex ignorātia decipiant̉ per malaꝫalioꝝ ſocietatē quos p̄ſumunt bonos ¶ Qn̄qꝫ etiā fit ad vtilitatemabſentiū vt videlꝫ p̄ſentes eis referant pro ip̄oꝝ correctione et emēdatione Qn̄qꝫ fit ex quadā ꝯpaſſion amicabili vt ſcilꝫ ſe ip̄m et audientes referens ꝓuocet ad orandum inſtantius pro alioꝝ pcc̄is ⁊eorū conuerſione Qn̄qꝫ etiā fit exſola curioſitate aſſueta loquacitate et quadaꝫ libidine loquendi dealijs Qn̄qꝫ autē fit ex odio vel inuidiā ac pro diminutione fame aliene et ex animi indignatione Sitergo prima cōcluſio ¶ Primis qͣtuor modis poteſt eſſe non ſolumlicitū imo et meritoriū referre mala abſentiū dummō tamē nō inter