ablolurionis ſacramēcalisC CCxi.
Hoc notabile quod ſequitur multū concordat cū dictisdn̄i Ioh̓ gerſon ita ꝙ videt̉ etiāab ipſo poſitum.¶ Nora forma abſolutiōis a peccatis ſufficiens et nc̄aria eſt Egoabſoluo te. Sed ſatis ꝯuenienterp̄mittit̉ aucͣte eccie. a qua cōfeſſoraccipit ptātem abſoluēdi in ſuſceptione ordinis Sed qꝛ illa ptās ēretenta in manu ſuꝑioris niſi committat̉. id̓o dicit̉ et ordīs Et ſi loco huiꝰ clauſule p̄mittat̉ aucͣte qͣfungar nō eſt vis Idē enim valetDeniqꝫ nota ꝙ ſatis ꝯuenient̓ apponit̉ in forma ſupͣ dicta a pcc̄istuis. ad denotādū de quo fiat abolutio vel de quibꝰ Ꝙ vero dicat̉a pcc̄is tuis et a circūſtantijs eoꝝhoc ſcd̓m totalit̓ ē ſuꝑfluū. qꝛ autcircumſtantia eſt pcc̄m aut nō. Siſic iā dictū eſt a pcc̄is tuis. Si nō.nō cadit ſub abſolutione Item ꝙdicat̉ de cōtritis. ꝑiculoſū eſt ⁊ p̄teſſe damnoſū. qꝛ nedū cōtrita ſedetiā attrita peccata pn̄t ꝑ abſolutioneꝫ deleri per gr̄am poſt aduenienteꝫ vt meliꝰ poſt declarabiturHoc aūt qd̓ eſt ꝯtritū oīno excluderet attrita. ſicut album nigrū ⁊cͣDeniqꝫ hoc eſt inijcere ſcrupulūdeſꝑationis. p̄ſertim in mortis articulo exn̄tibus Nulli enī ꝯſtare p̄tſi vere de pcc̄is cōterat̉ Cū igituraudit ſe abſolui a ꝯtritis. incipietdubitare et vacillare ſuꝑ ſua abſolutione. maxime cū inimicꝰ in mor
tis articulo toto poſſe inſiſtat addeijciendū hoīem a ſua ſpe ⁊ fiducia et ſepe dolor corꝑis eſt vehemens. ita ꝙ homo nullā deuotionis gr̄am ſeu ꝯtritionē atteſtantēſentire poſſit ſicut et etiā in ſanitate homīs ſepe ſine culpā ſua ꝓpt̓multas rōnes aufert̉ gr̄a deuotionis Tollit̉ igitur per hoc fiduciavel minuit̉ et datur occaſio ruineſeu deſꝑationi Et ſi enī vere ita ſitꝙ abſqꝫ cōtritione peccata nō deleant̉. tamē homo ſepe veracit̉ cōteritur. vel in ip̄a abſolutione contritio virtute ſac̓menti infundit̉. ethoc hominē vt p̄dixi latet. et cumaudit a contritis capit occaſioneꝫmuſitādi et dubitandi. et per ꝯn̄sꝑiclitandi ⁊cͣ. Ꝙ ſi dicatur de oblitis. ſimilit̓ eſt ſuꝑfluū. quia nō p̄tꝯfitens de peccatis oblitis abſolute abſolui. qͥn etiā teneat̉ ꝯfiteriſi in futuris recordet̉ Nec valꝫ dicere que libenter cōfitererꝭ. ſiue q̄velles confiteri ſi eorum haberesmemoriā. qꝛ ſtaret ꝙ confitēs vellet qn̄ confiteret̉ et nō vellet qn̄ recordabitur Aut forte voluntatemhabet bonā in generali de confitendo omnia que occurrūt quamnō haberet de confitēdo ſi in ſpēali aliquā occurrerēt. ſicut māifeſtūeſt et declarari poſſet per ſylogiſmū incontinētis extra paſſionemexiſtentis Et hoc diffuſe declararipoteſt tꝑe ſuo ⁊cͣ. Itē male expͥmit̉ſi et in qͣntū poſſum et debeo. qꝛ ſinon poteſt nō debꝫ ſe ingerere ad
t 4