Expoſitioſuꝑ ſeptem

hoc eſt ꝓfundū malorū. de quoſcpͥtura dicit Pcc̄or cū venerit inꝓfundū ꝯtemnit Abſit hoc a medn̄e. ſꝫ ad te clamo de ꝓfūdis cordis oīmqꝫ intēioꝝ viriū. vt me clemēter eripias de ꝓfūdis iniqͥtatūQuial ſi iniqͥtates obẜua. do. do.qͥs ſuſtinebit; O magnū ꝓfunduꝫQabyſſus multa. ꝓfunda valde.nimisqꝫ ꝑiculoſa Ecce enī vndiqꝫoībꝰ circūſpectis. nll̓ꝫ boᵐ. ſꝫ vbiqꝫmalū vidēs. cateruas ſceleꝝ meorū cernēs. nimirū paueſcens exclamo Qdn̄e ſi iniqͥtates obſeruaueris. id ē ad vindictā eternā ẜuaueris. dn̄e qͥs ſuſtinebit te iudicē. Nōtm̄ ego ſolus nō ſuſtinebo. ſed necqͥs aliꝰ. qꝛ nullus alius ē (niſi ſeductus et veritate vacuꝰ) qui ſe nonꝯgnoſcat pcc̄orem Na ſi dixerimꝰqꝛ pcc̄m nō habemus noſipſos ſeducimꝰ. et ꝟitas in nob̓ nō eſt. Nōergo p̄ſumā de mea iuſtitia ſed detua mīa l Quia apud te ꝓpicia. ē.Si enī iniqͥtates ſic obẜuares. vtearū iudex ſolus eſſe velles. et eſſenolles miſericors. vtiqꝫ nll̓a mihieſſet ſpes. nulla ꝯſolatio Sꝫ ideonō deſpero. qꝛ apud te ꝓpiciatio ēEt ꝓpter lege tuā LLege amoriset gr̄e. in qua das reis veniā lſuſtinui te dn̄e. ſpatient̓ ſꝑans. ⁊ ſperādo expectās tuā mīam Et hͦ dn̄e.qꝛ oīa noſti. nō ſolū tibi ꝯfiteor. ſꝫetiā alijs. vt oībus notū ſit manifeſte dicēs Suſtinuit aīa mea inꝟbo eiꝰ Cuiꝰ eius; In verbo eiꝰ.cuiꝰ ꝟbū nō fallit nec fallit̉ Nō inverbo hoīs qui mendax eſt. ſed in

ſuꝑ ſeptemꝟbo dei qui verax ē In̄ ſubdit̉. ISꝑauit aīa mea in dn̄o nō in homine. ſꝫ in deo ſꝑauit. qui ꝟbo ſuoinfallibili. per pcc̄oꝝ veniā. regniceloꝝ gloriam re ꝓmiſit Spēauitinqͣꝫ. ¶ Acuſtodia matutina vſqꝫad noctem. Id̓o dicit a cuſtodiaſeu vigilia matutīa. q̄ eſt pͥncipiūdiei ſꝑandū vſqꝫ ad noctem. qꝛ indn̄o ſꝑare debet aīa a pͥncipio vite vſqꝫ ad mortē. Nā qui vſqꝫ admortē ꝑſeuerauerit. ſaluꝰ erit Sicergol ſꝑet iſrael in dn̄o. NNō ſolūſperet vnꝰ ſolus. ſed totus fidelisppl̓us. qm̄ nō vni ſoli ſed multꝭ. dictum ē Sꝑate in dn̄o om̄is cōgregatio ppl̓i. effūdite coram illo corda vr̄a Et merito ſꝑet iſrael. ſcilꝫom̄is ecc̄ia et ꝯgregatio fideliumin dn̄ol qͥa apud dominum mīa.nō magna ſolū ſꝫ maxīa. nā l cōpioſa ē apud eū redēptio I. Sꝫ quōveꝝ eſt. ꝙ copioſa fuit redemptōtꝑe dauid. cū nondū tꝑūs redem/ptionis adueniſſet? Sane ſemꝑ copioſa fuit redēptio. ſꝫ vt ip̄e dauidꝓphetice īnuit. hec fuit apud deū.hoc ē apd̓ d̓inū ſecretū ſꝑ ꝓpoſitaſemꝑqꝫ ꝓuiſa ac et̓na p̄deſtinatione diſpoſita ſed non ſꝑ copioſeac plene apud hoīes exhibita. qͥanō tꝑe legis nature ⁊ legis moyſaice. ſꝫ tꝑe legis gr̄e De qͦ ſcpͥtū ēQn̄ venit plēitudo tꝑis. miſit deꝰfiliū ſuū factum ſub lege. vt eos qͥſub lege erāt redimeret In̄ tādēimpletū eſt qd̓ olim dauid p̄dixerat. Et ipſe redimet iſrael ex oībꝰiniqͥtatibꝰ eius. ¶ ¶ Nūc ergo dn̄e.