Druckschrift 
2 (1483)
Seite
CCLIIIIr
Einzelbild herunterladen
 

et mortaliū. I

rtaliūcelligēdū vſqꝫ peniteat cōfiteat̄ et habeat ſuā abſolutioneꝫ adminꝰ a deo. Qd̓ tūc fit qn̄ qͥs abeccleſia excōicatꝰ ē nec pōt ꝯueniēter apponere remediū ad habēdāſuā abſolutionē ita ſtatim et inclamat miſericordiā a deo Et tūceſt expulſus habēdi ꝑtē ſuā de bonis que fiūt in eccleſia ſc̄a gene̓aliter. qͣnqͣꝫ adhuc non debeat intrare ad officium diuinū nec alia ſibiꝓhibita face̓ qͦuſqꝫ ſuā ab ecc̄iahabeat abſolutione. Et debꝫ vitari oīs excōicatus ab eccleſiaqui ē nominatim excommunicatꝰ denūciatus per hoc ſciturip̄e excepto in qͥbuſdā caſibus vtiẜuitor p̄t ſeruire dn̄o ſuo excōicato. vti etiam poteſt eis fieri ſermopro correctōne eoꝝ. vti in caſu extreme nc̄itatis et ſic de alijs caſibꝰConſi. xxiij.Quō ſacerdosvitari debet nemiſſa eius audiat̉.itari non debet ſacerdosin ſuis miſſis aut alijs officijs niſi ſit excōicatꝰ perſuū nomē et talis denūciatus. Alias quātūcunqꝫ ſit peccator et tenens cōcubinas aut alia faciensmala. Querit̉ exquo p̄lati ſuꝑiores in eccleſia dei hec ſuſtinēt nēotenet̉ tales vitare Etſi ſūt aliquaiura que vident̉ dicere eos vitandos illa ſic vt premiſſū ē intelligēda ſūt Aut defecerunt et tenētper non vſū. et ad peiꝰ cauēdū. etne homines. frequēter eleuētur etfacilit̓ cōtra ſuos. curatos ꝓpriaauctoritate Tn̄ hic nihil affirmo

ex. De hoc alibi largiꝰ ſcripſiConl. xAl. peccatum veniaq Qd̓ malū facitle vnde venitUāuis pcc̄m venialeauferat grām dei tn̄ ipſum veniūt plura et magna dāna ꝓpter qd̓ cauēdū ē et abſtinēdū ab eo ẜᵐ poſſe quia per ipſum adquirit̉ pena. et perdūt̉ plura bona alia fieri poſſēt. grandia. merita que lucrari poſſent. etruitur citius in pcc̄a mortalia. Etvere bonꝰ filius non ſolū caue̓ debet patrē ſuū prodendo vl̓ tradēdo offendere vn̄ perdat amorempatris. ſꝫ etiā cuſtodit ſe abſtinꝫſe facere quitqͥd non eſt ad placitum patris Quāuis itaqꝫ in pluribus caſibus vti dictū ē poſſet aliqd̓ malū fieri abſqꝫ mortali pcc̄ovel abſqꝫ pcc̄o aliqͦ quia ſcꝫ ad bonam intentionē. et ꝓpt̓ bonū finētit ſic̄ dixi in deſiderando laudemmūdanā aut de volēdo alteri ma tꝑale. nihilo minꝰ bonꝰ ẜuꝰ deiplurimū imo plus dubitat timetdecipi et defectū cōmittere in talibus caſibꝰ qͣꝫ in illis clare manifeſte ſūt mala que bene fieripn̄t Scit enī inimicꝰ bonꝰ deiuus nūqͣꝫ ꝯmittēt aliqͥd qd̓ ſciretaut qd̓ in aperto clareret malūet ideo conat̉ cooꝑire malū ſubvmbra et ſimilitudine boni. Hortat̉ enim qn̄qꝫ q̄rere falſā laudemſub vmbra vitandi infamiā vl̓ficiēdi alteri. Et inde veniunt male iactantie et vane excuſationes.

m .I.