9ODe cognitionepccōꝝ venialiū
De cognitionePropter quod in multis caſibusſciri pōt quādo erga deuꝫ fit vſura et quando non. qꝛ intentio eſtque facit peccatū erga deū qͥcqͥdſit de iuditio ad homīes Propterea ſiqͥs cariꝰ vēdat ad credulitatem ſiue expectantiā et ꝓpter hāccauſaꝫ non vellet ſtatim ſolui vſura eſt Item ad cauendū ꝑiurationes et mendaciā et alia pcc̄a egoconſulo ſeruari conſuetudinē quorūdā bonoꝝ ⁊ fidelium mercatorum hoc eſt nō ſuꝑferre ſuas merces ſꝫ eas vende̓ ad vnū v̓bū Etqn̄ videbit̉ hec ꝯſuetudo citius ⁊breuius emet̉ ⁊ fiet placitū deoDe bona fidei noConſi. xEt ſre credulitate.Uilibet hō qui habet rōnem ⁊ diſcretionē debet ꝑexp̄ſſuꝫ credere articulosnoſtre fidei et veritates que ei cōiter p̄dicant̉ et ānūciantur tam ꝑvſū ſancte eccleſie vti eſt in colendo feſta ⁊ ꝑ aucͣtores aꝓpbatoset ꝑ ſuū curatū Sicuti eſt ꝙ ē vnꝰſolus deꝰ in tribꝰ perſonis qui oīacreauit et qui habet iuſtū et ſapiens regimen totiꝰ mūdi Et cōformiter de alijs articulis et veritatibus Nec debēt ſimplices homīesmagnas facere īquiſitiones de tālibus veritatibus ſꝫ eas crederehumiliter qꝛ peſſima ſuperbia eſtnō velle intellectuꝫ ſuū ſūmittē adcredendū et ſe inclinādū in id qd̓deus precepit Contra hͦ faciūt illiqͦ murmurat de hͦ ꝙ deꝰ facit vniet nō alteri acſi ſit iniuſtꝰ aut neſciat quid faciat Contra hoc faciūt
Accū venialiūſortilegi ⁊ ſortilege Etſi eueniat ꝙinimicꝰ tibi afferat vel mittat tibifantaſias et cogitatiōes cōtra aliquas virtutes fidei et tu ſentis ꝙeas repellere nō potes. non reputes/ et cōtemne eas. tm̄ cura ꝙ bonum habeas deſideriū ⁊ volūtatēcredendi id qd̓ credēdū eſt ⁊ ẜmꝙ teneris Et iſta bona voluntasreputat̉ tibi ꝓ facto et erit tibi meritoria Nec hoc dico qͥn etiam rogare debeas deū ꝙ libereris detali tentatione Et etiā habere cōſilia ſapiētū Quanqͣꝫ frequent̓ nōſit aliud cōſilium qͣꝫ qd̓ dixi ſicutialiqua vice planiꝰ ſcripſi de tētationibus. blaſphemijs Et ſicut fuitdictū ſancto anthonio qui aliquādo poſuerat ſe ad pēſanda diuīaiudicia qūo vnꝰ eſt bonus alius ēmalus. qūo tot et tanta ē qͣntitasdānandoꝝ reſpectu ſaluādorumEt ſimilit̓ de alijs iudicijs dei. Ettūc dictū fuit ei Anthoni anthonide te cogita et deū dimitte ꝯuenire cū ſuis creaturis Satis enī. ſapiens bonꝰ et potens eſt ad faciēdū id qd̓ faciēdū ē etiā abſqꝫ hͦ ꝙtu doceas euꝫ aut introeas ſecreta eius Sicuti ei dicebat̉. fac beneet bn̄ habebisDe excōicationeConſi. xElI. de remedio eiꝰ.Uelibet ꝑſona que ſcient̓ſe ꝑmittit excōicare et nōapponit qͣꝫto poteſt remediū pro ſua abſolutione ipſa peccat moͣrlit̓ ꝓ ꝯtēptū ſui p̄lati ⁊ cūhoc ꝑdit boͣ q̄ fiūt in ſc̄a ecc̄ia qd̓eſt ꝑditio horribilis. Et eſt hoc in