Druckschrift 
2 (1483)
Seite
CCXIIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Trigilogiū aſtroſogie theologilace

Trigilogiū aſtroſoOſtenſo itaqꝫ celo ſtatu ſue creationis ante lapſum pͥmi hōis arguitur ſic. Selū preſignabat incarnatō filij dei multis alijs effectibꝰfactis ꝓpter reꝑationē hōis peccātis. et primꝰ homo peccabit necfiet eius reꝑatio ſuis effectibus.ergo celū predixit falſū. ꝯn̄a eſt neceſſaria. et an̄cedēs illo erat tūcpoſſibile et ſibi ꝯpoſſibile. qm̄ malor eſt neceſſaria. ſit de p̄terito vera. et ſcd̓a tūc erat poſſibilis. ergoꝯſequēs eſt poſſibile .ſ. celū dixitfallū. et ita celū fue̓it immediatecreatū a deo deꝰ dixiſſet falſuꝫ percelū qd̓ blaſphemiū videt̉Quarta propoſitio.Elum virtutes a deo diuerſas varietate ſuaꝝ par- ſtellaꝝ planetaꝝ et motuū recepiſſe ſꝫ eas ab omnibꝰ ꝯprehendi poſſeErrant et exꝑientiā¶OMeACuregant ſentiētes oppoſitū celū ſit ſicut horologiumpulcerrimū ꝯpoſitū ab artifice ſummo. ſit etiā liber ſententioſiſſimꝰexemplatꝰ ab exemplari libro viteinfinite et eterno qui nominat̉ mundus architipꝰ. in quo id qd̓ factū ēvita erat. Porro de ſtellis dic̄ ꝓpheta. Qui numerat multitudinē ſtella et omnibꝰ eis nomina vocans.Hec aūt vocatio quid aliud eſt qͣꝫdiſtincta virtꝰ et operatio ſtelle cuilibet attributa. Nomen quippe ſumitur a ꝓprietate rei. Et qm̄ innumēa

gie theologilacebilis eſt hmōi ꝓprietas. Exclamat.Magnꝰ dn̄s noſter et magna virteius et ſapientie eiꝰ eſt numer Quinta propoſitioElū obedire ad nutū deoglorioſo atqꝫ ip̄m oꝑibushumane recreationis ſeu reparationis inferiꝰ et ſubditū eſſeErrauerūt hic mulConme̓tti aſtrologi et ph̓iqui poſuerūt deū agere de neceſſitate nature et qui negauerūt myſterium noſtre redemptionis a ſeculisabſconditū ꝓpter quod nedū celuꝫcorporeū ſed etiā angeli intelligētie ſūt ſicut dicit apl̓s in miniſteriūmiſſi. Tradit inſuꝑ moyſes Deut̓.iiij. ſolem et lunā et omnia aſtraceli creauit deus in miniſteriū cunctis gentibꝰ Un̄ et deſcribens creatione mūdi poſuiſſe prius fuiſſe virgulta terre qͣꝫ ſol vel ſtelle formarētur vt oſtēde̓t deū poſſe agere ſineſole et ſtellis. igit̉ homo ſit quodāmodo finis omniū ſicut Ariſto.videt̉ poſuiſſe. ij. ph̓icoꝝ oꝑtet ẜmvariatōnē hoīs cetera variari ſicutprius tangebat̉ de ſtatu nature integre lapſe. Et ſicut apparet in miraculis factis ſuꝑnaturaliter vt homines ſuꝑnaturalem ſuū finē adipiſcerent̉ fidem ſpem et charitateꝫ Propoſitio lextaElū generale influens eſſeet remotū et actiones ſuasin patiente diſpoſito recip-