cheologilate

tiam quo ad gloriam et generalit̓quo ad omnia dona et illuminationes ſuꝑnaturaliter infuſas. Additur autem regulariter ꝓpter miracula facta tam in celo qͣꝫ in terra ſicut in ſtatione et retrogradatōe ſolis temporibus Ioſue et Ezechieet in eclipſi tempore paſſionis. in diluuio generali. in ſacramento altaris. et in alijs ſine numero miraculiS¶ Tercia propoſicioElum nihil in creatione animarum rationalium influereſet ip̄as aliter poſt qͣꝫ ante lapſum regiFrrauerunt hic AuicēCome̓tbua ⁊ ſui ſequaces quoad primaꝫ partem. Et quo ad ſecūdam omnes tam aſtrologi qͣꝫ alijqui nō poſuerunt corruptionē peccati originalis putantes nullū ſtatum eſſe nature lapſe ſed illius tantūmodo que primo inſtituta eſt vtnunc ſumus ẜm eos morti ſcꝫ paſſionibus de neceſſitate ſubiecti. Sonſtat autem ꝙ ſi adam non peccaſſꝫtunc nec fuiſſet infernus. qualis nūceſt pro hominibus/ nec xp̄us fuiſſetincarnatus ſaltem ad moriendumnec ſpirituſſanctus fuiſſet datus invarijs linguis. et ita breuit̓ de om̄ibus noſtre reparationis myſterijsAttamen eſt probabilis opinio etſubtilis ꝙ deus preſcius futuri caſus hominum. deſcripſit in celo quaſ

dam congruentias concurrentesin decurſu totius mundi vſqꝫ ad finale iuditium. Et hoc intenderuntilli qui voluerunt concordare aſtrologiam cum theologia ſicut reuerēdiſſimus pater dominus cardinalis Cameracenẜ. et illi quos inducit loquētes de ſectis et de diluuioſenſiſſe vidētur. Facit ad hoc ꝙ vixreperitur aliquod miraculum fuiſſefactum quin in circumſtantijs concurrerit aliqua naturalis actio.Preterea fides quāuis ſit ſupernaturalis non refutat rationes ⁊ congruentias naturales. nec charitasſuꝑnaturalis motiua naturalia adamandum quoniaꝫ talia faciūt adconſolationem fidelium atqꝫ mundanorum hoc tamen obſeruare cōuenit ne fidelis dei amicus vtaturtalibus rationibus et obſeruationibus tanquā principalibus et cogētibus motiuis ad credendum deoſibiqꝫ per charitatem inherendumAlio quin meritum fidei perdereturet irriſio maior apud infideles ⁊ humanos ſequeretur ſcientibus illisꝙ talia non cōuincunt. Et ſub hocſenſu dicitur in epilogo. ꝙ myſterium noſtre recōciliationis nihil habꝫ in celo. hoc ē cui principalit̓ intēdere debeamus vt ille qui naſonemimpudiciſſimum introducit ob hinccredidiſſe deniqꝫ obſecrat̉ nequidnimis. Sꝫ qm̄ Tirgiliꝰ ait. Solemqͣs dice̓ falſū audeat. Offert̉ hic ꝓſcolaſticoꝝ exercitio ſylogiſmꝰ tl̓is