Lectio v.xcvlij
xcvlij
qͥdā policia int̓ deū et nos ſic̄ interdn̄m et ſb̓ditos. Uidēꝰ āt iōi policia leges inſtitutas eē tāqͣꝫ ꝯẜuat̉.ces vite ciuil̓. ſubditoꝝ int̓ ſe et addn̄m. Iſtaꝝ legū ī policia hūana q̄exēplata ē a d̓ina aliqͣ ferūt̉ ſub penaͣ mortis. id̓o capitales ac morlesnōiant̉ Alie ſb̓ minori pena q̄ nō ēext̓minatīa. ⁊ d̓r pea ciuil̓. Has ꝟoleges oēs voͣt yſꝰ cōis edicta. ⁊ p̄cepta et iuſſa ſeu ꝓhibitōes. ꝓptereaꝯn̄ter hn̄t dice̓ ſic̄ loquentes ꝙ oīstrāſgrediēs aliqͣꝫ legū p̄dictaꝝ peccat ī lege et ꝯtra legē pͥncipis. hic qͥde capitalit̓. h̓ ſolū ciuilit̓ Ecce qūop̄t ec pcc̄m vēiale ī policia ſpūali dici ꝯtra lege fieri ꝓhibētē illd̓ n̄ ſubpena mortis ſꝫ alia mitiori. Alia cōꝯꝑatio eſſet tertia. amici ad amicū.pr̄is ad filiū. ſponſi ad ſpōſā. vtrobiqꝫ em̄ reꝑire ē q̄dā vincula amicicie q̄ ē vitā ciuil̓ int̓ eos. Offenſarūꝟo qͥdā ſūt diſſoluētes amicicia. q̄dā dūtaxat illā turbat et ledūt. duqͣndā indignatōeꝫ adducūt. nō tn̄vſqꝫ ad odiū. Prime offēſaꝝ carētvenia qͣi ſint morles. alie nō ⁊cͣ. Quæ̓ta ſil̓itudo poneret̉ d̓ arbore malareſpc̄u fructuū mortiferoꝝ qͥ a radice cupiditatꝭ. nō niſi ꝑ trūcū ꝯſenſliberi generāt̉. Pn̄t itaqꝫ gigni aliaq̄dā ſpuria vitulamīa ⁊ īutiles plātule vt fit in p̄dicta radice. nō tn̄ ꝑpͥncipalē trūcū. ſꝫ velut a latere. Fructꝰ illi ſt̓ pcc̄a morlia. plātule ꝟo illeſt̓ actꝰ veniales. Atꝟo qͦſdā intueorqͥbꝰ nō ſatiſſc̄m ē ꝑ has ſil̓i tudinesde pcc̄i moͣris ⁊ venial̓ diſtinctōe. aqꝛ nōdū elucet inqͥunt ex p̄dictis ſb̓
regl̓a gene̓ali de actu qͦlibꝫ qn̄ eritmorlis et qn̄ venial̓. ſꝫ eſt incertitudo qͣlis pͥus aūt ꝙ a poſteriori magis qͣꝫ a pͥori dr̄a hec aſſumpta eſtAd hec rn̄demꝰ dicētes pͥmo ꝙ petes hmōi regula generalē facienteꝫꝑticl̓arit̓ ⁊ infallibilit̓ ſcire de qͦlibꝫactu ſi ē morlis aut venialis. ſil̓r petit ac ſi qͥre̓t a medico doce̓i ſe vnoꝟbo regule generalis deōibꝰ morbis et venenis et cibis et vulneribꝰqn̄ et qn̄ nō mortem inferrēt. Certevt ad ſingulares circūſtātias et adꝑticulaia legis p̄ceptā diligēs nr̄aꝯſideratio deſcēdat/ oꝑtet. Quibꝰꝑpēſis loquēdū eſt vt ſapiens iudicabit Idem cibꝰ. exēpli gr̄a Nonneq̄ſo p̄t vni morte certa alteri egritudine leuē induce̓. Uide ꝙ venenuꝫfortiſſimū mortis inductiuū ip̄i cōpoſitores tiriace ad mortis euaſionē ꝯficiūt Porro igit̉ diuerẜ hōibꝰimo eideꝫ hōi varijs tꝑibꝰ qͥs neſciat eūdeꝫ cibū nūc ſalutiferū fieri nc̄mortē celerit̓ oꝑari Quid igit̉ inqͥes ſuꝑ his ꝯgnoſcēdis doctrina ꝓde̓it; Multū ꝑ oēꝫ modū Nā regl̓egenerales fudamētalit̓ tradite duad ꝑticularia vetū ē on̄dūt qͥd deſingularibꝰ iudicādū ē. Singulariaqͥppe ad regulas illas vl̓es reſoluē̓ꝯuenit qͦ facto ꝟitas eluceſcet Carēs āt notitia hmōi regulaꝝ vl̓imqn̄ p̄cor ip̄e poterit his reſolutōibꝰvti; Qn̄ mēſurabit ad regulas qͥ regulas nō habet Proderit tn̄ nec negamꝰ circa ſpēs pcc̄oꝝ regulas appone̓ qualit̓ in vulgari iā fecimꝰ etexamīatius in latino tradere ſi de