De vltaſpirituali anime
De vltaBernardus ſuper cantica ſuꝑ illoIntroduxit me rex in cubiculū ſuū.Cogita ſi potes ⁊ quantuꝫ potes.Tu hoc hic eſſe miraculū grandefateberis. Porro de caritate quiddicemꝰ quale eſt in ea qͣntūqꝫ miraculum purificat hoīem ⁊ gratumreddit deo ābulantē in oībus mandatis eius ſine q̄rela. Nihilominꝰdicere facit ex affectu homini quieiuſmodi eſt cum apoſtolo. Uenitdeus ſaluos facere pctōres quoꝝprimus ego ſum: Non vtiqꝫ mentiebatur apoſtolus ſtudio huilitatisſed ita de ſe ſentiebat reputationeproprie fragilitatis ⁊ indignitatiscui tamen dignus non erat reliqumūdus Si querat aliqͦs a me qūopoſſunt hec fieri. Nō me interrogetimo nec quenqͣꝫ aliorum qm̄ ſolusſpūſſcūs horuꝫ miraculoꝝ ſpūaliūſicut eſt oꝑator ſolus Ita ſolus eſtdoctor. p̄parat homo ad hec capienda mentis puritatē non oris loquacitatē expectet. Uis ergo ſecretum cognoſcere tranſfer te a theologia intellectꝰ ad theologiā affectus. de ſcientia ſcꝫ ad ſapiam. decognitiōe ad deuotionem. Hec eſttheologia illa quam magnus Arſenius vir grecis ⁊ latinis litteristūc eruditus fatebat̉ ſe neſcire imonec primā litteraꝫ alphabeti ſui didiciſſe. que theologia vtinā nobisoībus qui theologi noīamur tamfamiliaris eſſet qͣꝫ extranea eſt ignotaqꝫ. Poteraꝫ diutius ac longiꝰiſta ꝓtrahere p̄ſertim ad collauda
ſpirituali animetionem ſpei collocāde in dn̄o. Sednimia fortaſſis eſſet diſgreſſio. ⁊ inſanctoꝝ opuſculis laus huius virtutis abunde poſita eſt. Hoīatimin wilhelmo pariſienſi de virtutibꝰet in illa cōpilatōe ſatis vulgata ⁊certe fructuoſiſſima que de virtutibus ſimiliter intitulat̉ quam cōpilationē ita ꝯſonante verbis et ſententijs cum eodem wilhelmo parifienſi experior ꝙ perſuaſum habeovnam ſummaꝫ ab altera ſumptameſſe aut vnum vtriuſqꝫ actoreꝫ extitiſſe. Ad hec ſcripta et ſimilia vosremitto qm̄ etiam materia et q̄ſtiopoſt prandium diſputāda poteritnos eleuare magis ad capienduꝫmia cula et miſteria huius ſpei. Eſtenim queſtio vtrū inter omnes virtutes theologicas virtꝰ ſpei ſit nobiliſſima ſiue ꝑfectiſſima ⁊cͣ Hecde lectione prima.¶ Sequitur nanc leccioſecūda de alijs materijs.ſſum ꝓmiſſioni mee nā pollicitus ſum ſi meminiſtis meꝓxima lectione inueſtigaturum pro viribus. Qualis eſt illalex cuius trāſgreſſio vitam ſpūalequam dat hap̄mus ſpūſſancti admit ex mortis eterne reum facit.Hec nimirū dubitatio non ꝑua eſtneqꝫ inutilis vbi non de lanā caprina ſicut loqͥtur ſatiricus ſed de aīanon de paupere regno. Iuxta verbum Stacij ſed de vita beata fitqueſtio. Si ſocrates omnem ph̓ie