lxvilLectio
lxvi
facit qd̓ in ſe eſt Nam facere qd̓ inſe eſt hoc ītelligo facere qd̓ homopōt ẜm vires quas actualit̓ habetHoc loco diſtinxerūt aliqui de grāNam ſi grām appellamꝰ ōne illudqd̓ a deo liberalit̓ datur ſine meritis totuꝫ eſſe noſtrū et viuere intergratuita nūeratur et in nobis et inbrutis qͣꝫqͣꝫ plus in nobis qꝛ beatitudinis capaces ſumus et ꝓ ipſiusadeptōe datur nobis quitqͥd dat̉.Nūqͥd deo cura eſt de bobus inqͥtapl̓s. Non de brutis ſed de hoībait ꝙ omnia cooꝑantur in bonū ⁊cͣHoc mō oīs tribulatio oīs infirmitas imo ⁊ ipſe tēptatōes inter gratuita nūerant̉. Cuiꝰ ratio eſt qꝛ deibonitas qͣꝫtum eſt de ſe nobis immittit aut euenire ꝑmittit ad bonūnoſtrū ſi non ꝑuerſe renitemurꝭ abutimurqꝫ et iuxta hunc acceptionismodū de gratia ꝑſpicuum eſt nihilnos boni poſſe abſqꝫ grā. Si verogrām nolemꝰ donū aliqd̓ infuſumdiſtinctū ab aīa ſupra vel vltra vires ſuas naturales et induſtrias.nulla videtur ncc̄itas dicere talemgrām eſſe neceſſariā ad hoc vt bonum de genere agamꝰ per liberumarbitriū pluſqͣꝫ non ponimus taleꝫgrām ad cognoſcēdū verum circanaturalia per intellectū ¶ Deindedici pōt ꝙ impletio p̄ceptorū vt inmultis qͣꝫtuꝫ ad ſb̓ſtantiā preceptinon coexigit grām gratū facienteꝫqͣꝫuis intentio p̄cipientis non cōſeruetur ſi non fiant in gratia vel exgratia. Intentū quippe eſt in omni
p̄cepto vt per illud mereamur advitā ingredi. Sed hanc intentōemnon ſemꝑ ponimꝰ eſſe obligatoriāſimpl̓r ad peccatū ſi non obſeruet̉.Tm̄mō ꝯditional̓r obligat vt ponit Durādus ſi mereri volumꝰ autdum mereri tenemur quēadmodūꝯtingit in ſuſceptōe ſacramētoruꝫaut dum ad grām reſurgere vel exea iam habita debemus oꝑari hocmō intelligunt illud xp̄i Si vis advitā ingredi ſerua mādata. Decurſis aliqͥbus circa primā vitaꝫ quāhēmus ante bap̄muꝫ gratie factūa ſpūſcō. ⁊ qͥdem ſub multa breuitate quia per doctores plurimosmateria hec et ſil̓es incidētes latiꝰtractate ſunt. Pergat nrā ꝯſideratio ad loq̄ndū de vitā vera gratieque eſt bap̄mus in ſpūſcō et ꝑ quāfit vt viuamꝰ in ip̄o ⁊ ſil̓ tractabimus vitā alterā per quaꝫ ſumus ⁊ſtabilimur in eo Nam ⁊ ſil̓ dictumeſt in ipſo viuimꝰ mouemur ⁊ ſumhoc etiā in loco tractabimꝰ de illisque vitas iſtas vel alterā earū funditus extinguūt ⁊ enecant. de illisinſuꝑ que illas tm̄ mō debilitant inegritudīes trahūt. et hoc eſt q̄rereſub terminis vulgatioribꝰ quid eſtpctm̄ mortale ⁊ qͥd veniale ⁊ quēadmodū ꝯtrahūtur. Tirca quammateriā licet vſitata videat̉ intēdoꝑticularia q̄daꝫ afferre in qͥbus tūdifficultas tum vtilitas pro cōſciētiarū ſerenitate ꝟſant̉. Placꝫ autēvt neglecto interī vel tēperato ſtilonos per ꝓpōnes ⁊ corollaria ꝓce-
I4
8º j
Lu 4